×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Film 'Actieve hersenen tijdens kunstmatige coma': bus en boeddha

Film 'Actieve hersenen tijdens kunstmatige coma': bus en boeddha


Inleiding: actieve hersenen

Mensen die door de artsen slapende worden gehouden, hebben een zekere mate van bewustzijn. De hersenen van de mens zijn en blijven actief, ook bij een kunstmatige coma. Ik wil er (met deze 3-delige artikelenserie) o.a. de aandacht op vestigen dat je moet opletten hoe je je gedraagt en wat je zegt, wanneer je bij een slapende patiënt in het ziekenhuis op bezoek bent.


In het eerste deel heb ik jullie meegenomen naar mijn privé film, die ik na mijn auto-ongeluk in het ziekenhuis meemaakte. Deze "film" verbeeldde mijn gedachten in de tien dagen dat ik op Intensive en High Care lag. Daarin kwamen de scènes over de varende artsen en een pijnloze zelfmoord in beeld. 

Hieronder volgt het tweede gedeelte van dit verhaal: over de bus en een Boeddhafiguur.

Het vervolg van de film in mijn hersenen

De bus

Plotseling was er paniek in de tent. Een groepje oorlogsmisdadigers was agressief geworden en ontsnapt. Ze liepen buiten en waren gewapend. Het verplegend personeel moest wel naar de wapens grijpen en op zoek gaan. Op “mijn afdeling” bleef slechts één verpleger achter. Na een tijdje werd een nieuwe patiënt in het bed naast mij gelegd. Dit bleek een van de (vermomde) oorlogsmisdadigers, die de verpleger met een geweer bedreigde. Maar ik slaagde erin mijn armen los te maken. Nu kon ik net bij de slangen van mijn buurman en ik trok ze los. Hoe dit verder afliep weet ik niet, want het kostte teveel kracht. Het werd weer zwart voor mijn ogen.

Toen ik weer beeld kreeg, liet iemand mij een krantenartikel zien. Op één foto werd een auto de weg opgetakeld, op een andere waren brandweerlieden die auto - voor het optakelen – aan het inspecteren. Daarop werd mij verteld dat ik dan wel fotograaf was, maar dat er nu foto’s van mij gemaakt moesten worden. Ik werd overeind gezet en kreeg een bord achter mijn rug. Iedereen liep weg, terwijl ik de adem in moest houden. En dat werd – ook verderop in de film – vele malen herhaald.

Op een gegeven moment lag ik weer in de zaal beneden. Er kwam een bus voorrijden. De passagiers werden rondgeleid. Maar ineens bleek dat niet alle oorlogsmisdadigers opgepakt waren. Een van hen gijzelde ons en wilde een vrijgeleide met de bus naar Schiphol. Vandaar wilde hij met een vliegtuig naar Thailand. Dat waren angstige uren. 

Uiteindelijk werden we in de bus gezet en reden ’s nachts naar Schiphol. De buschauffeurs zagen er overigens hetzelfde uit als de varende artsen uit het begin van de film. In Amsterdam werden wij – de patiënten – vrijgelaten en teruggebracht naar Utrecht. Het vliegtuig vertrok en de terrorist had zijn zin gekregen.

[ Het vreemde was dat die bus was ingedeeld als een huiskamer. De spullen die er stonden hadden bij mijn oma en mijn tante in de kamer gestaan. En de bus zelf bestond uit twee tegen elkaar gezette kasten van het model bij hen thuis.
Wat betreft het fotograaf zijn: ik heb – zeker in Ossendrecht – veel foto’s gemaakt tijdens mijn diensttijd. ]

Het “Boeddha” element in de film

Na een tijdje kwam de bus weer terug. Er was een man uit Thailand gekomen, die er heel opgezet uitzag. Hij deed mij denken aan een Boeddhabeeld. Maar deze man kwam dan wel angstaanjagend dichtbij met zijn rare ideeën en denkbeelden.

Zo werden er - schrik niet!!! – iedere dag een paar kinderen uit de buurt de zaal binnen gebracht en voor hem gezet. Hij besliste dan of die kinderen een poederdrankje kregen, of dat ze benzine moesten drinken. Hier konden die kinderen natuurlijk niet tegen. Ze lieten het leven, waarna hun ingewanden gekookt werden. Deze soep kreeg “Boeddha” op zijn verzoek te eten. De resten van de lichamen werden gewoon in de vuilcontainers gegooid.

Na enige tijd kwamen de buurtbewoners in opstand. Daarom werd op de afdeling besloten dat er een eind aan moest komen. Maar “Boeddha” had het verplegend personeel zo in zijn macht, dat ze nauwelijks tegen konden stribbelen. Uiteindelijk deed een van de verpleegsters toch wat ze moest doen. Ze deed scheermessen in de soep. “Boeddha” haalde echter het eerste mes er al uit en at niet verder. Hij wilde nieuwe soep van nieuwe kinderen. Die soep kreeg hij… Direct na het eten kwamen een paar artsen. Zij dwongen “Boeddha” een stel aan elkaar gebonden scheermessen op te eten. Maar die kunst bleek hij helaas te beheersen.

De moord op de kinderen werd steeds dramatischer qua vorm en omvang. Maar ook de pogingen tot actieve euthanasie door het medisch personeel t.o.v. “Boeddha” werden steeds drastischer. Niets hielp echter.
Inmiddels was de vrouw van “Boeddha” binnen gekomen. Zij had zo’n beetje dezelfde neigingen. Daarom besloot men hen in tonnen te verbannen naar de varende artsen. De varende artsen zetten hen met allerlei hulpmiddelen overboord, zodat ze zouden zinken en verdrinken. Dit leek dan eindelijk het juiste middel te zijn.

Slotwoord deel 2

Hier eindigt de tweede aflevering van deze miniserie over de 'film' in mijn hersenen. Tijdens een kunstmatige coma blijven de hersenen van de mens actief. Houd je daar rekening mee, als je aan iemands ziekbed staat?!?

Ga hier naar deel 3.

Links naar de eerder verschenen vergelijkbare artikelen

Beloon de maker en jezelf

Word gratis lid.



Mieke Van Liefde
De link naar deel 3 werkt niet?
25-02-2018 21:07
25-02-2018 21:07
Mieke Van Liefde
Als ik dit hoor/ lees uit de mond van iemand die door God zo geholpen werd , kan ik enkel maar aannemen dat Boeddha echt slecht is. Ik heb onlangs bij Yoors een wedstrijd gewonnen en de geschenken hiervan kwamen afgelopen donderdag aan met een pakje uit Nederland. Ik was heel blij met de geschenken: een boek van Lorna Byrne( zij praat met de engelen van God), een engelenschriftje, een boekenlegger en een sleutelhanger. Aan de boekenlegger en sleutelhanger hingen allemaal kleine prulletjes. Ik was heel erg blij toen ik er een kruisje tussen zag. maar er hing ook een Boeddha hoofdje tussen en in hetzelfde koperen kleur waren er ook twee vlindertjes alsook een handje. Ik ben gaan googlen en mijn vermoeden klopte . Het ging om een Boedha hand. Het hand, het hoofdje en de twee vlinders heb ik voor de zekerheid verwijderd, in een boterhammenzakje gestopt, dichtgekleefd en in een kledingcontainer gegooid. Dan heeft een Boeddha aanbidder er eventueel nog iets aan. Ikzelf ga er vanuit dat Boeddha de tegenstander is van Jezus en gezien ik een aanbidder van God, Maria en Jezus ben , vertrouw ik geen dingen van Boeddha in mijn huis. Ik durf ook geen yoga te doen omdat dit boeddhistisch is. Ik las deze week ook dat je beter geen reiki behandelingen aanneemt als je een volgeling van Jezus Christus bent.
25-02-2018 21:04
25-02-2018 21:04
GeGe
Wat is dit aangrijpend snik
18-11-2017 06:59
18-11-2017 06:59
Pffff Ik zit hier met tranen in mijn ogen. Dit is zo aangrijpend.
16-11-2017 11:42
16-11-2017 11:42