Opa gooit er met de pet naar


Met de pet op geboren

Wie Jan de Vries zegt, zegt Jan met de pet. Zodra hij de deur opendoet - al was het maar omdat er aangebeld werd - zet Jan steevast zijn pet op. Als hij zijn jeugdfoto's laat zien aan vrienden en bekenden, dan valt het iedereen op, dat hij zijn onafscheidelijke pet op heeft. En heeft hij een keer geen pet op, omdat hij binnen is, dan zie je de afdruk van zijn pet in zijn haardos staan. Iedereen gaat er vanuit, dat Jan met de pet op is geboren.

Hij heeft in de loop van zijn leven natuurlijk al verschillende petten gehad. Na 70 jaar is dat volkomen logisch. In dit betoog staat een speciale pet centraal. Het is de pet, die hij gekregen - of eigenlijk gewonnen - heeft van zijn kleinzoon Jochem.

Jochem had twee balletjes gevonden en bedacht er een spelletje mee. Samen gooiden ze er met de pet naar. Degene die het eerst zijn pet over de beide balletjes heen zou gooien had gewonnen en mocht de pet van de ander houden. Zeg maar: aan zijn verzameling toevoegen. Met al zijn levenservaring kon de oude Jan de overwinning eigenlijk niet meer ontgaan.

De dood van Jochem

Kort hierna werd Jochem op trieste wijze slachtoffer van een verkeersongeluk. Met zijn onafscheidelijke balletjes belandde hij na de aanrijding in het ziekenhuis, waar hij helaas een paar dagen later kwam te overlijden. Jan was verdrietig en hield vanaf dat moment deze speciale pet de hele dag op. Zelfs in huis liep hij consequent met zijn pet op. Hij wilde Jochem, zijn lievelingskleinzoon, nooit vergeten.

Maar vorige week donderdag was weer een trieste dag. Jan was met de trein op weg naar Leeuwarden, toen hij vanwege een aangepaste dienstregeling onverwacht over moest stappen op station Zwolle. Het koude, gure weer van die dag, met de harde oostenwind, werd hem teveel. De pet zat blijkbaar niet stevig genoeg op zijn hoofd gedrukt en waaide weg. Er renden nog mensen achteraan, maar zij kregen de pet niet meer te pakken.

Jan is verdrietig, want er zitten zoveel herinneringen aan deze pet. Nu hij de pet kwijt is, mist hij de link naar het verleden. Een verleden, toen alles nog goed was. Een verleden vol plezierige momenten met Jochem, waar hij altijd zo van genoot. Hoe kan hij nu nog verder leven?

Het gesprek tussen opa en Michael

Dan komt Michael bij zijn opa op bezoek. Jans jongste kleinzoon weet niet of hij wel echt van zijn opa houdt. Hij is dan ook al bijna een jaar niet bij hem geweest. Maar als hij het verhaal van de verloren pet hoort, springen hem de tranen in de ogen.

Hij weet wat het is om de herinnering aan het geluk te verliezen. Daarom stelt hij zijn opa voor om een advertentie voor hem te schrijven. Die kan dan naar de plaatselijke krant en naar De Stentor gestuurd worden en op de social media verspreid worden. Wie weet komt de pet dan nog terecht.

Gezien de zwaarte van dit verlies stemt Jan met dit voorstel van zijn kleinzoon in. "Maar, opa", vraagt Michael, "heeft u er ook iets voor over als iemand uw pet terugbrengt?" Op deze vraag heeft opa een pasklaar antwoord. Hij heeft hier al over nagedacht. Deze pet is hem € 500,- waard. En zo krijgt de advertentie vorm.

De advertentie heeft effect

Michael plaatst de advertentie overal waar hij maar kan. En dat heeft effect, want al snel wordt Jan gebeld door een mevrouw uit Dalfsen. Ze vertelt, dat zij in de trein van Zwolle naar huis een pet op de bank zag liggen. Een weespet, zoals zij deze achtergelaten petten pleegt te noemen.

Zij had geen idee wat de achtergrond van deze pet was, maar ze nam hem mee en verzorgde de weespet thuis alsof het haar eigendom was. Maar nu begreep zij, dat de eigenaar van deze pet er naarstig naar op zoek was en belde Jan.

Jan sprong met zijn 70 jaar een gat in de lucht. Zijn pet was terecht! Zijn herinneringen kregen weer hun vorm terug! Wat een geluk! Dat dit nog kan in deze wereld.

Jan werd hierdoor € 500,- armer, maar een wereld aan herinneringen rijker.

Blijkbaar was de pet door iemand gevonden, die hem had meegenomen in de trein richting Dalfsen en hem daar weer achtergelaten had. Hoe het ook zij, opa Jan is blij. Zo blij, dat hij vanaf nu zijn pet regelmatig de lucht in zal gooien.