Jezus' Weg naar Pasen: Verloochend


In deze 40-dagentijd, de vastentijd voor Pasen, sta ik stil bij de bron van carnaval. Ik plaats hiertoe een aantal gedichten uit de reeks "Jezus' Weg naar Pasen".

De afgelopen weken belichtte ik de heiliging van het Lam en de gevangenneming. Vandaag de verloochening door Petrus.

De haan kraait 

Gedicht uit de serie ‘Jezus’ Weg naar Pasen’

Petrus warmt zich aan het vuur,

waar een vrouw hem al snel herkent.

Als zij het hem vraagt, kijkt Petrus zuur

en wordt dit feit door hem ontkend.

verloochening

Als hij daar wegloopt naar de poort

en een ander hem naar Mij vraagt,

loochent hij weer - volgens Mijn Woord -

dat hij door Mij zo werd behaagd.


Een derde komt nu op hem toe.

Vervuld van angst roept hij het uit:

Waar willen jullie nu naartoe?

Ik ken Hem niet! Genoeg! Punt, uit!


Op dat moment kraait er een haan.

Petrus voelt Mijn blik gericht

op hem en rent snel bij Mij vandaan;

de duisternis omhult zijn licht.


Ik besef dat hij hier bij Mij was

en bewonder zijn zo goede wil,

maar hij is in geloof nog groen als gras.

Dat maakt hem hier plotseling stil.

 

Wil je ook meeschrijven,
maar ben je nog geen lid van Yoors?