×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Een eindeloze reis naar ergens - Stap 157

Een eindeloze reis naar ergens - Stap 157


Deuren en ramen sluiten en openen zich dagelijks langs het pad dat u bewandeld lezer. Het is lastig de juiste te herkennen en nog moeilijker te zien welke er voor u openstaan, of beter gesloten hadden kunnen blijven. 

Maar wij zijn hier slechts kort en die tijd dient goed benut te worden. Heb geen spijt van deuren die hard voor uw neus worden dicht gesmeten. 

Want enkel door te kloppen en binnen te stappen weet u uiteindelijk waar u werkelijk voor gekomen bent.

(leest u liever deel 1 eerst klik hier)

 

''Ik moet je iets vertellen goede vriend, 'begon hij.

“Een momentje,” sprak Kreytu terwijl hij aanstaltenmaakte om op te staan. 

Vlug draaide ik me terug. Het was zo stil dat ik de voetstappen in de kamer hoorde. Ik verwachtte dat Dadrie zijn verhaal zou vervolgen, maar hij vroeg net iets te luid  “Wat is er, hoor je iets?'

Kreytu zweeg, toen sloegen de ramen open en omdat ze naar buiten toe openden kregen we ze met behoorlijke vaart met ons in aanraking. Nog niet half bekomen van de schrik stond Kreytu voor ons.

“Kom binnen!  Althans als jullie zijn wie ik denk dat jullie zijn. Dat wil zeggen vrienden van Reiko, zijn mijn vrienden en zeker als ze van plan zijn de Sikh wat aan te doen. Ook al zou ik na deze actie mijn geld niet meer op jullie inzetten.

Jullie plan was vast goed. Alleen was het jullie blijkbaar niet opgevallen dat in dit gebied nog nooit een uil geweest is.” Kreytu proestte van het lachen. Ook Dadrie moest lachen om de beteuterde en verbaasde blikken op onze gezichten. 

Cabilah was de eerste die van de verbazing bekomen was “Jij rotzak, je had hem het al verteld.” Dadrie schudde zijn hoofd.

“Hoe weet hij dan, in Aka´s naam, wie we zijn?'

Kreytu lachte, “Schoonheid, ik ben niet dom. Dadrie zou zich nooit door een gevangene, hoe knap ze ook is, laten verleiden het leger te verlaten. Zijn hart is, misschien moet ik zeggen was, al lange tijd bevroren en het leger maakte hem enkel nog killer. Hier was meer aan de hand dan een op hol geslagen hart. Maar als een goede vriend je om hulp vraagt, stel je in eerste instantie zelf geen vragen.

Toen ik van de week naar het dorp ging heb ik wat navraag gedaan in de bar. Niet dat ze veel wisten, maar er gaat een roddel over een hoge officier die gedeserteerd was en dat hij gevaarlijke gevangenen bevrijd had.

Al is de versie die ik hoorde waarschijnlijk geromantiseerd. De officier zou stapel verliefd zijn op één van de gevangene. Een heks, die hem betoverde en alle manschappen met een spreuk in slaap deed vallen, waardoor ze in het holst van de nacht konden ontsnappen. Het leek op Dadries verhaal. Toch twijfelde ik, Dadrie die hals over kop vertrekt vanwege een vrouw? Daarvoor ken ik hem te goed, althans dacht ik.

Het kwartje viel vannacht toen ik naar het toilet moest en een fakkel zag branden. Het was toeval dat ik het zag want het was slechts een seconde, maar het versterkte mijn vermoeden van wat er gaande was. Daarnaast kan ik ook tellen.

Verstrekking had hier vandaag moeten zijn, als ik ze eerder deze week ingelicht had. Dus toen er vandaag niks gebeurde wisten jullie dat ik Reiko niet aan gegeven had. Nou ja, wat betreft die uil, dat gaf de doorslag.

Mocht ik iemand erg veel pijn gedaan hebben met de ruit dan spijt het me. Er gebeurt hier niet vaak wat, dus was het een hele grap om jullie de stuipen op het lijf te jagen. En nee, Dadrie wist echt van niks, maar hij kent mij ook lang genoeg om te weten dat als ik kwaad in de zin had gehad ik anders zou hebben gehandeld. Vandaar dat hij eerder dan jullie de grap van de situatie inzag.

Nu jullie weten wat en hoe kom binnen, de deur of het raam het is aan jullie.”

Één voor één klommen we door het raam, een vreemde manier op een huis binnen te treden, maar waarom zouden we nu nog aan formaliteiten denken. Het raam stond open en de deur niet.

Daarnaast een gastheer die mensen via het raam binnen laat is onconventioneel, iets wat we goed kunnen gebruiken in de toekomst.

 

Ga naar deel 158 van dit online feuilleton. 

Het verhaal is gebaseerd op regressietherapie, fantasie en levensvragen voor meer achtergronden zie "Waarom ik mijn boek blog". 

De mijlpalen en het volgende deel vindt u onder de foto.

Voor Yoors leden, vindt een overzicht van alle delen tot nu toe hier.

 
 



expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties