×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Een eindeloze reis naar ergens - Stap 190

Een eindeloze reis naar ergens - Stap 190


De diepste wonden bestaan uit letsel dat niet zichtbaar is, ze helen niet als spieren en huid herstellen. Het zijn de diep geslagen kraters in de kern van ons zijn. Vaak door onszelf vervaardigd en daardoor onbereikbaar als kriebel in het midden van de rug.

Het enige wat u rest is deze plek te doen schuren en schurken tegen wat dan ook de opperhuid verwijderd , om  het vervuilende pus in de stroom van bloed uw lichaam te doen verlaten.

(leest u liever deel 1 eerst klik hier)

Nadat Numico vertrokken was besloot ik me terug te trekken om te mediteren. Het moet al behoorlijk ver in de namiddag zijn geweest toen een roffel op de deur mij uit mijn meditatieve staat rukte. Het duurde even voor ik mijn volledige besef van wat er gaande was weer terug had.

"Ik ben het," fluisterde een vrouwenstem en mijn hart sloeg een slag over. Haastig spoedde ik me naar de deur en liet de vrouw, die mij zo dierbaar was geworden, binnen. 

"Als ze me hier snappen is het afgelopen, maar ik wist geen andere manier om met je in contact te komen. Ik denk namelijk niet dat er nog een gezamenlijk diner zal plaats hebben. Hij is volledig overstuur, ik heb hem alles verteld. Ik heb hem een ultimatum gegeven. Hij heeft de keus, of eigenlijk heeft hij geen keus.

Ik ga weg als hij de raad niet onmiddellijk ontbind en hen gevangen zet totdat ze berecht kunnen worden voor hun misdaden. Tegelijkertijd zullen er een aantal ernstige veranderingen doorgevoerd moeten worden. Anders zal ik in alle openheid hem afvallen. Als ik Sion ook maar een beetje ken, doet zij hetzelfde. Dit zou zijn goddelijke gezag dusdanig aantasten dat hij niet anders kan dan mijn verzoeken in te willigen. Hij moet wel, hij zit klem."

Haar ogen glommen, haar uitdrukking vastberaden en vol van kracht. "Eindelijk heb ik het gedurfd, eindelijk kan ik zijn wie ik altijd wou zijn." Ze sloeg haar armen om mijn nek. Ik hapte naar adem, maar zelfs nu in haar opwinding bleef ze keurig en gaf me een kleine zoen, om vervolgens verder te gaan.

"Ik ben alleen bang dat hij wel degelijk door heeft wat de bron van mijn hervonden inspiratie is, dat de kans groot is dat jullie voor morgenavond moeten vertrekken. Dadelijk zal hij de raad voor de laatste maal bijeen roepen. Daarna zal het rijk meer veranderingen ondergaan dan de veranderingen van de afgelopen tien generaties bij elkaar opgeteld.

Dank je, dank je voor alles wat je me gegeven hebt. Ik ben nog nooit zo vrij geweest, nog nooit zo sterk, nog nimmer zo gelukkig om te zijn wie ik ben. Ik moet gaan, als ze me hier zien dan hebben we de ningyô aan het dansen. Want als ze me ook maar kunnen beschuldigen van onrein gedrag," ze zweeg even "dan zullen ze daar alle zijlen voor bijzetten om het zo vuil en smerig mogelijk te maken."

Wij werden inderdaad tot onze kamers beperkt, die order kwam nog geen vijf minuten na het vertrek van Krya. We ontvingen het diner op onze kamer en we moesten voor het duister van de volgende dag vertrekken. Ik had het geluk dat ik mijn wacht herkende, het was de jongeman die tijdens de geheime vergadering had gesproken. Hij wist me mede te delen dat de raad nu in conclaaf was en dat de Sikh gesproken had over haar ontbinding. Ook zijn ogen straalde bij deze woorden. Hij zou na het overleg één van zijn vrienden spreken, die in de raadzaal voor de orde zorgde. Vervolgens zou hij mij op de hoogte stellen.

Uren gingen voorbij, ik was al meerdere malen in slaap gevallen en wakker geschrokken. Het niets doen was onuitstaanbaar. Toen opende mijn deur zich en stapte de soldaat met een kan wijn binnen. Zijn ogen waren rood omrand, zijn huid asgrauw.

"Ga zitten," gebood ik hem. "Ben je ziek?" Hij schudde zijn hoofd. 

"Wat is het? Alles zag er toch goed uit, waarom zo terneergeslagen, wat is er verdorie gebeurd man?" Ik schonk de jongen een glas wijn in, deze dronk met kleine slokken.

“Het is voorbij,” stamelde hij. “Het is afgelopen, ze hebben gewonnen.”

“Wat bedoel je man, wat is voorbij? Hoezo gewonnen als ik hare hoogheid goed begreep, had de Sikh geen keus. Hij moest haar wel volgen anders zou hij zijn macht verliezen voor het oog van heel het rijk.”

De jongen zuchtte diep, haalde zijn neus op en keek me aan, de resten van tranen als natte vlekken op zijn wangen. “Daar leek het ook echt op, maar ze hebben haar buitenspel gezet. Ze hebben hem weten te overtuigen dat zijn goddelijkheid onaantastbaar is. Dat eenieder die daar aan twijfelt en eenieder die aan hem twijfelt niet gerechtigd is om in dit rijk te leven.

Zoals zijn wet het ook voorschrijft. Ieder die zijn twijfels uit aan het adres van de Sikh dient eerst gedood en dan pas terecht gesteld te worden. Het is zijn wet, hij kan er niet onderuit. Ze hebben hem overtuigd dat haar ultimatum een opzegging van vertrouwen in hem is. Dat als hij nu niet handelt, hij hoe dan ook zijn gezag zal verliezen.

Het feit dat dit zijn eigen goddelijke wetten zijn, waar door niemand aan getornd kan worden, gaf de doorslag. Terwijl wij spreken wordt ze de stad uitgevoerd, ze zal levend verbrand worden. Zodat de wind haar as mee kan voeren om als onwaardige het rijk uit geblazen te worden.”

Ga naar deel 191 van dit online feuilleton.

Het verhaal is gebaseerd op regressietherapie, fantasie en levensvragen voor meer achtergronden zie "Waarom ik mijn boek blog".  

Voor een overzicht van alle delen tot nu toe klik hier.  

Onder de foto staat een link naar he volgende deel (indien het reeds uit is).




Candy
OMG!!!! Snel door naar volgende deel
23-10-2018 13:26
23-10-2018 13:26
Guus Eftychía
maartenvc  wederom is mijn dan groot!
16-10-2018 20:55
16-10-2018 20:55
maartenvc
1) heeft wat de bron van mij hervonden inspiratie is,-> mijn2) voor alles wat je me gegeven heb -> hebt3) Ik schonk de jongen een glas wijn in. deze dronk met kleine slokken. -> Dezespannend benieuwd wat ze gaan doen of ze haar gaan redden
16-10-2018 20:37
16-10-2018 20:37
notifications_noneadd
09-10-2018 13:50
2 volgers , 1 antwoord