×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Een eindeloze reis naar ergens - Stap 195

Een eindeloze reis naar ergens - Stap 195


Soms lezer kunt u niks doen dan afwachten, hoe de wereld om u heen zich na de zoveelste wijziging, in het toch al niet bestaande plan, zal ontvouwen.

Soms ligt alles buiten uw macht en rest u enkel de onmogelijke taak rustig af te wachten, uw innerlijke kalmte te bewaren.

Terwijl deze juist wil roepen, wil schreeuwen dat ze het er niet mee eens is. Dat het allemaal niet eerlijk is, maar ze is geen slachtoffer, u bent geen pion. U bent de speler.

(leest u liever deel 1 eerst klik hier)

Op de ochtend van de vierde dag werd ik ontboden bij Sion, toen ik haar vertrek bereikte was ook Numico daar.

“Dank jullie voor jullie komst, ik weet dat het vroeg is, maar er is niet veel tijd.”

Verbaasd kijken Numico en ik elkaar aan.

“Vannacht is de raad bijeen geweest en hebben zij mij verzocht de zitting bij te wonen. Blijkbaar hebben ze besloten dat ik inmiddels al weer voldoende tijd heb gehad om te rouwen. Ofwel, dat ze me nu ik het moeilijk heb waarschijnlijk het best onder druk kunnen zetten.

Ze willen dat ik een decreet teken dat hun alle macht geeft tot dat ik zeventien zomers ben. De leeftijd die gebruikelijk is om de troon op te volgen. Deze situatie is niet eerder voorgevallen en er zijn dus geen precedenten. Normaal was er een ouder of grootouder in leven, die als waarnemer kon fungeren. In mijn geval rest er niemand. Ik mag ook niemand aanwijzen meent de raad, want dan zou ik bevoegdheden nemen die wederom pas vanaf zeventien zomers terecht zijn.

Zij hebben besloten dat dit valt onder het tijdelijk niet in staat zijn te regeren door lichamelijke problemen. Wat zoveel inhoudt als dat ik de macht aan hen dien over te dragen tot mijn lichaam de problemen, het tekort aan twee zomers, heeft overwonnen. Daarna zou ik natuurlijk in alle eer op de troon worden ontvangen.

Ik diende me nergens zorgen over te maken. Zij zouden het land besturen gelijk mijn voorvaderen. Terwijl ik werd voorbereid om het ter zijner tijd van hen over te nemen. Ze waren eveneens zo subtiel om me uit te leggen dat wanneer ik niet tekende het nog wel eens heel stil en eenzaam kon worden in het kasteel.

Dat het best wel eens gevaarlijk kon zijn zo'n jonge vrouw zonder vrienden in zo'n groot gebouw. Je weet tenslotte nooit wat voor vreemde mensen deze wereld voortbracht. Het zou voor hen onmogelijk zijn mij te beschermen, zolang ze wettelijk geen macht hadden.

Iets wat ze blijkbaar niet hebben, maar wie zou naar mij luisteren als ik me daarop beroep. Zij hebben alle touwtjes in handen; leger, economie, het hele netwerk. Ik heb niks. Ja jullie mijn vrienden, maar ook jullie levens zijn kwetsbaarder dan een pasgeborene wanneer jullie je tegen de raad keren.

Ik heb ze niet op de hoogte gesteld dat ik van plan ben mijn moeders wensen in vervulling te laten gaan wanneer ik de kans krijg. Ik dacht dat het niet verstandig was me gelijk lijnrecht tegenover hen te plaatsen. Daar ik niet wist welke positie in te nemen heb ik aangegeven dat ik niet in staat was te beslissen. Dat ik graag uitstel wou tot mijn beide ouders begraven waren, dus nog twee dagen.

Heren help mij, ik weet zowaar niet wat ik moet doen. Nimmer zal ik wat dan ook tekenen wanneer dat hun de macht geeft. Deze moordenaars en hun bloeddorstige honden dienen zo snel mogelijk uit dit paleis verwijderd te worden.

Helaas is alle macht die ik heb gebonden aan een leeftijd, die ik nog niet heb. Zelfs als ik haar bereik zullen ze me langdurig blijven boycotten, als ze het tenminste zover laten komen. Want ik zie ze er gerust voor aan mij, nadat de storm is gaan liggen, steeds dieper wegstoppen in het paleis. Tot het zover is dat slechts hun handlangers nog weten dat ik besta. Wat het erg makkelijk maakt mij, zonder al te veel kabaal, te doen vergeten.

Nee, als deze machtswellustelingen ook maar een seconde de smaak van volledige heerschappij proeven zal een oneindige behoefte naar meer gecreëerd zijn, daar ben ik zeker van.”

“Het lijkt me een terechte analyse, Sion. De krachten in die raad zijn duisterder dan de nacht. Nu uw vader dood is zullen zij hun er niks aan gelegen laten zich de macht toe te eigenen.” Het stemde mij droevig dit te moeten zeggen, maar dit betekende dat er voorlopig niks zou veranderen. Dat alle moeite alsnog voor niks was geweest.

Ga naar deel 196 van dit online feuilleton.                                                                                                                                  

Het verhaal is gebaseerd op regressietherapie, fantasie en levensvragen voor meer achtergronden zie "Waarom ik mijn boek blog".                                                                                                                                                                                                                        

Voor een overzicht van alle delen tot nu toe klik hier.                                                                                                                                        

Onder de foto staat een link naar het volgende deel (indien het reeds uit is).




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties