Een eindeloze reis naar ergens - Stap 37


Loslaten kan u letterlijk ziek maken lezer. Niet je routine kunnen volgen is een aanslag op je gestel. Maar eigenlijk is dit enkel een zuiveringsritueel. U dient uzelf schoon te maken van alle rotzooi die u meedraagt. De patronen waar u in vast zit, dient u letterlijk uit te kotsen, om zo los te komen van alles wat u gekluisterd hield aan waar u vandaan komt.

Nog een beetje onzeker begon ik aan een stuk gedroogd vlees en spoelde het weg met het verwarmde water. Nadat ik het voedsel tot me genomen had begon ik te mediteren. Ik focuste me op mijn kern, daar probeerde ik kracht op te roepen om de ziek te verdrijven, zodat ik vol energie mijn reis voort kon zetten.

Het was lastiger dan gebruikelijk, het leek wel of dat iedere keer dat ik in de buurt van mijn centrum kwam ik eruit weggezogen werd. Steeds weer probeerde ik mijn kern te bereiken. Gedachten dreven me steeds weer bij mijn centrale punt vandaan. Wat zorgde voor deze afleiding? Zou mijn vertrek uit mijn veilige haven mijn binnenste dusdanig verstoord hebben dat ik het niet meer kan bereiken?

Het was niet logisch, aangezien er dingen in mijn leven waren voorgevallen die een stuk meer indruk op me gemaakt hadden. Maar nimmer hadden ze me dusdanig verwijderd van mijn centrum. Na een groot aantal omzwervingen in mijn geest wist ik uiteindelijk toch de rust te vinden om in de kern van mijn zijn terecht te komen. Van daaruit stuurde ik rust en kracht door mijn hele lichaam. Het voelde als een verademing in de stilte en de kracht van mijn zijn te verkeren. De zekerheid te ervaren dat uiteindelijk het enige wat mij stuurt en beïnvloed ik zelf ben.

Het lukte me de ziek in mijn lichaam te lokaliseren en met gerichte energie te neutraliseren. Ik kon er zelfs voor zorgen dat ze elke keer dat ik uitademde beetje bij beetje mijn lichaam verliet. Het leek wel of het gevoel deze keer krachtiger was, alsof ik nog meer mijn kern gevonden had dan ooit tevoren. Dit zou wel zinsbegoocheling zijn aangezien ik nooit eerder zoveel moeite had gedaan.  Waarschijnlijk gaf dat gevoel een sterker gevoel van bevrediging dan ik gewend was. Maar ondanks dat bleef het zeer aangenaam.

Nadat de ziek mij zowel geestelijk als lichamelijk volledig verlaten had, opende ik wederom mijn ogen. Ditmaal moesten ze wel wennen aan het felle licht, maar de pijn die mijn hoofd geteisterd had was verdwenen.

Toeval wou dat ik in de richting van de drakenpunt had gemediteerd en toen mijn ogen aan het felle licht gewend waren begreep ik de verhalen over deze rots. Recht boven mij doemde de schaduw van een enorme draken kop, compleet met hals en horens, op. Zijn bek geopend en gericht op het plateau waar ik gezeten was. Heel even sloeg de schrik me om mijn hart. Ik bewoog me voorzichtig achteruit tot mijn rug tegen de stenen wand was, toen keek ik nogmaals omhoog.

Hard lachend bleef ik kijken naar de plaats waar ik zojuist de draak nog gezien had. Het was werkelijk een bijzonder schouwspel. Want wat bleek, de schaduw die een van de rotsen op de wand op dit plateau werpt, lijkt waarachtig op een enorme draak, die zich naar je toe buigt.

Blijkbaar is hij slechts een korte tijd te zien, vanwege de zon die op de juiste plek moet staan en was hij me daarom nog niet opgevallen. Maar hij was werkelijk schrikbarend levensecht. Ik twijfelde er niet aan dat hij menig reiziger al de stuipen op het lijf had gejaagd.

Ga naar deel 38 dit is een dagelijks feuilleton, het verhaal is gebaseerd op regressietherapie, fantasie en levensvragen. Voor het volgende deel klik op hier . Voor een overzicht van alle delen tot nu toe klik hier.

Klik hieronder voor uw mijlpalen:



Beloon de maker en jezelf

Word Yoors lid