×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Een eindeloze reis naar ergens - Stap 91

Een eindeloze reis naar ergens - Stap 91


Soms komen er dingen op uw pad lezer, die u zonder twijfel voor waar aanneemt.  Ze zijn niet te mooi om waar te zijn, maar komen wel precies op het juiste moment. Uw vertrouwen is reeds gewonnen en zonder twijfel aanvaard u het schijnbare lot. Moet ik u nu werkelijk waarschuwen, omdat er nog steeds 3 kanten aan elk verhaal zitten.

Het dorp waar u over spreekt was waarschijnlijk hetzelfde lot beschoren als de meeste dorpen en huizen, die op één van de routes van de zwarte Sharido hebben gelegen.

Velen van deze dorpen zijn verlaten. Diegene die het overleefde trokken op onverklaarbare wijze allen in deze richting. Maar ook Kratyo werd bestormd door deze demonen van de nacht. Maar het geval wou dat de landheren hier net een toernooi organiseerde, daardoor waren alle jongen mannen uit de streek juist hier aanwezig.

Het heeft veel bloed gekost, vele woningen zijn vernietigd, maar Krayto heeft stand gehouden. Uiteindelijk hebben ze zelfs deze verachtelijke wezens verdreven. Waarschijnlijk heeft dit ervoor gezorgd dat de vluchtelingen uit andere dorpen zich hier veilig waanden.

Ik zeg waande, want de laatste maanden gaan er steeds meer verhalen over troepen van deze zwarte strijders, die zich hier en daar in de heuvels verschansen.

Het mag nu jaren geleden zijn en de angst mag wat gezakt zijn, althans bij de meeste. Maar ik ben ervan overtuigd dat ze terug zullen komen. Dit waren geen honden, die zich met de staarten tussen de benen terugtrokken, te bang om ooit terug te keren. Nee, ik vrees dat ook dit dorp binnenkort te maken zal krijgen met deze duivels en ik ben er vrij zeker van dat ook dan een bloedige strijd uitkomst zal brengen.”

De man heette Remo en was de zoon van een landheer, die grote stukken van de regio bezat. Zijn vader had zelfs een eigen groep strijders, die hij kon inzetten als drukmiddel bij mogelijke conflicten. Remo was op weg naar Kratyo om wat zaken te bespreken met afgezanten van andere heren.

Tot ons genoegen had Remo genoeg voedsel mee gebracht om een week van te kunnen leven. “Je weet maar nooit waar je in verzeild raakt,” sprak hij toen ik hem vroeg naar zijn voorraad. Hij nodigde ons uit te delen in zijn voedsel en daar maakte wij dankbaar gebruik van. 

Remo was een vrolijk mens en hij zorgde dan ook dat iedereen in de stemming kwam. Mogelijk had dit ook te maken met het feit dat we binnen niet al te lange tijd een stad zouden tegenkomen. Iets wat na de vele weken van zwerven een welkome afwisseling was. Daarnaast bood deze stad ons bij voorbaat al onderdak, zodat we ook geen enkele onzekerheid hadden over ons toekomstige onderkomen.

Toch kon ik vannacht de slaap niet vangen, zij dreef mijn geest in en uit zonder zich te hechten. Dus terwijl iedereen sliep zat ik nog bij het vuur met Monta.  We waren inmiddels goede vrienden geworden, ondanks onze wat onprettige eerste kennismaking. Zijn hoofd lag op mijn schoot en mijn hand streelde zijn hals. 

Opeens spitsen Monta zijn oren en trok zijn kop op. Hij kijkt links dan rechts en komt overeind. Hij draait zich naar mij toe, beweegt zijn hoofd naar beneden en blijft mij aankijken. Dan staart hij in de richting van de weg en begint onrustig om me heen te lopen. Monta probeert me iets duidelijk te maken, maar doof als ik ben voor zijn taal versta ik er niks van.  Ik wil Numico wakker maken, die weet zeker wat er scheelt.

Klik voor deel 92 van dit dagelijkse feuilleton. Het verhaal is gebasseerd op regressietherapie, fantasie en levensvragen. Voor een overzicht van alle delen tot nu toe klik hier.

help


Beloon de maker en jezelf

Word Yoors lid




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties