×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Verbeter de wereld. Begin bij jezelf.

Verbeter de wereld. Begin bij jezelf.


Vandaag las ik iets waarvan ik dacht "dit klopt niet", met de beste bedoelingen geschreven daar twijfel ik niet aan maar desondanks klopt dit niet, is het niet correct. Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik bij het lezen boos werd maar bij het eind een naam zag staan waar ik een beetje perplex van werd. Waarom? Nou omdat ik het niet verwacht had. En die persoon behoorlijk hoog heb staan in mijn lijstje van nadenkende, oprechte en warme mensen. Halverwege het lezen had ik me al voorgenomen om actie te ondernemen maar bij het lezen van de naam vond ik dat ik een andere weg moest bewandelen. Die persoon benaderen en zeggen wat ik er van vond. Ik vond dat ik dat wel verschuldigd was gezien de relatie die we hebben. Dus eerst maar een belletje die kant op. Vervelende is dat ik dan door de geschrokken en ietwat schuldbewuste reactie begin te janken ( ik vermoed een aankomend pms-je) maar goed toch wel mijn punt gemaakt en dan ben ik het ook kwijt. 

Persoon staat nog steeds op het lijstje hoor maar ik had ook niet anders verwacht. Toen stap 2, de in mijn ogen de uiteindelijke eindverantwoordelijke aangesproken. Ook daar een fijne reactie en een "dank je wel dat je mij hierop attendeerde want ik zie dit wel als een leermoment".

Natuurlijk hartstikke fijn zo'n reacties en ik heb daar wel mee bevestigd gekregen dat eerlijkheid en duidelijkheid uiteindelijk beter werkt dan via via of achter de rug om maar eerlijk is eerlijk soms is het ook wel lastig. Ik vraag me dan soms wel af waarom ik toch altijd zo enorm de behoefte voel om "dingen recht te zetten". Vooral omdat ik als ik heel heel eerlijk ben ik daar momenteel niet echt de puf en energie voor heb. Maar het alternatief "geen actie ondernemen" voelt dan toch niet goed. Ook omdat ik weet dat er mensen zijn die wel zouden willen maar het niet durven om welke reden dan ook of het verkeerd brengen en daar weer heibel van komt.

Verbeter de wereld, begin bij jezelf is vaak mijn motto en puf of geen puf het zit er vrees ik gewoon ingebakken. Mijn in het verleden vaak verweten openheid is daar dan een prettige tool bij. Maar ik zie het zo vaak, het wegkijken, niks zeggen omdat men bang is voor de consequenties, liever een arm afzetten tot de hartklep dan toegeven dat het niet gaat. Stiekem geef ik ze gelijk, zou ik willen dat ik dat kon. En echt ik probeer het met regelmaat maar steeds bereik ik dan het punt dat ik me er zo ongemakkelijk bij voel dat ik dan toch maar ..... weer ...... Mensen vinden dat soms eng, vinden mij eng ( ja ja kom maar met de opmerkingen) maar echt ik ben vrij onschuldig hoor. Ik merk ook steeds meer dat ik mensen die dit ook doen prima om me heen kan verdragen maar dat ik mensen die dat niet zo van nature hebben het liefst buiten de deur houd. Ben het hartgrondig met me oneens, dat trek ik prima, maar dat verborgen verbolgen gedrag laat mijn stekels omhoog gaan, krijg ik de kriebels van.

Mijn dochter kreeg mijn aankomende pms reactie mee en vroeg later wat er nou was? Dus dat leverde wel een fijn gesprek op. Ga jij straks echt maar X? Yep. Vond ze toch wel stoer geloof ik. Genetisch bepaald? Misschien wel, ik zie het in elk geval bij mijn kinderen regelmatig terug en dan vind ik ze enorm stoer want ik weet als geen ander dat het niet altijd in dank wordt afgenomen.

Reageren op een blog? Dat kan als yoorslid. Lid worden is gratis. Behalve reageren kun je dan ook bloggers volgen of zelf aan de slag als blogger. Je hoeft je alleen even hieronder aan te melden: 




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties