×

Yoors


Inloggen
×

Yoors











De tocht van de Argos (4)

De tocht van de Argos (4)


Hoe komen we hier?

Een uurtje later zaten de mannen in de werkkamer van kapitein Spijkerman op de Argos.

'Jullie weten het zeker?'

'Ja kapitein. We hebben de Aurora wel drie keer van boven tot onder nagekeken. Er was geen mens te zien. Nergens.'

'Kon niemand zich ergens verstoppen?'

'Misschien,' Bussema haalde zijn schouders op, 'ik bedoel, we hebben niet in alle kastjes gekeken. Maar twintig man, dat is ondenkbaar. En bovendien, waarom zou iemand zich verstoppen? We komen ze verdorie redden!'

'En de lading?'

'Het ruim was leeg, kapitein.'

'Notities in het logboek?'

'Geen bijzonderheden, kapitein. Er staat een melding dat ze zijn vastgelopen, dat ze om hulp hebben gevraagd én dat wij naar hen onderweg zijn gegaan. Verder niets meer.'

'Wat kan er gebeurd zijn? Ideeën, heren!'

'Kapers?'

'Kan niet. De zee was veel te woest en op de radar hebben we geen enkel ander schip gezien.'

'Een onderzeeër?'

'De Aurora zit vast op een zandbank. Er is geen enkele onderzeeër die hier in de buurt kan komen.'

Nadenkend keek Spijkerman door het venster naar buiten. Het was een raadsel, zoveel was wel duidelijk. De Aurora lag nog steeds scheef. De golven rolden over de zandbank en rukten aan het schip. Hoewel de storm wat was gaan liggen was de lucht nog steeds vol van sombere, grijze wolken en het was opnieuw gaan regenen.

'Misschien moeten jullie nog maar eens gaan kijken. Er moeten toch aanwijzingen zijn?'

Bussema haalde opnieuw zijn schouders op. 'We hebben goed rondgekeken, maar we kunnen natuurlijk altijd wat gemist hebben. We zijn zeelui, per slot van rekening, geen detectives.'

Er joeg een lichte trilling door het schip, door henzelf, en een momentje keken de mannen elkaar wat gedesoriënteerd aan. Er stroomde fel zonlicht naar binnen en de ogen werden wat dichter geknepen om de onverwachte hoeveelheid licht tegen te houden. De kapitein was de eerste die zich het ongerijmde hiervan realiseerde. Fel zonlicht? Hij stond op en keek opnieuw door het raam. Er was geen wolkje te zien tegen de strakblauwe lucht.

Maar nog verrassender: de Aurora was geheel verdwenen. Er was niets meer van te zien. Alleen aan de horizon waren de masten te zien van een ouderwets zeilschip.


(c)2019 Hans van Gemert

Afbeelding: Pixabay


Deze aflevering van de reis van de Argos past in de schrijfuitdaging van mei 2019: