×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Gaat het vlotten?

Gaat het vlotten?


Aangespoeld

wat vooraf ging

Het is ochtend. Ik doe mijn ogen open en staar een paar momenten verdwaasd om me heen. En dan weet ik het weer. Aangespoeld op een eiland, waarschijnlijk van het onbewoonde soort. Ik kruip mijn zelfgefabriceerde tentje uit. De zon staat fel in een strakblauwe hemel, er is geen wolkje aan de lucht. Aan de horizon is niets te zien. Geen andere eilanden, maar ook geen schepen. Dat is nou jammer.

Ik heb redelijk geslapen, maar de honger mat me af. Ik besluit naar de palmbomen langs het strand te lopen, in de hoop iets eetbaars te vinden. In verhalen zitten dit soort bomen altijd vol met kokosnoten, maar hier niet. Misschien is het gewoon de verkeerde tijd van het jaar. Tussen de bomen groeien wat sprietjes. Geen idee wat het is, het zijn korte stekeltjes die wat aan lucifers doen denken. Ik pluk er eentje, maar spuug het snel uit. Smerig.

Het is tijd mijn situatie te overdenken. Zonder eten red ik het hier niet lang, dat is wel duidelijk. En aangezien van honger omkomen niet bepaald op mijn programma staat moet ik iets anders zien te bedenken. Ofwel gered worden, ofwel zelf actie ondernemen.

De hemel is nog steeds strakblauw. Er beweegt niets, er zijn ook geen condenssporen van vliegtuigen te zien. Ik kan wel gaan zitten wachten tot ik een ons weeg, maar ik ben bang dat dit te letterlijk gaat worden als ik het in praktijk breng. Weggaan dus, dat wordt het plan.

De vele tubes tandpasta zijn misschien niet eetbaar, maar ze brengen me wel op een idee.

Ik spuit een flink aantal van de tubes leeg op het strand. Er ontstaat een dikke, witte brei die je bijna voor een heleboel yoghurt zou kunnen aanzien. Ik weet beter, ik blijf ervan af. Het gaat me ook niet om die tandpasta, het gaat me om de tubes.

Uit mijn achterzak vis ik een flinke schaar en knip van een aantal tubes de voor en achterkant af. Dat levert me een minibuisje op. Als ik er zo een aantal in elkaar schuif en aan de uiteinden afsluit met een tube die ik aan één kant dicht laat, dan krijg ik lange buizen met voldoende drijfvermogen. Met dunne twijgjes van de bomen bind ik de buizen aan elkaar, zodat ik een vlot heb. Dat het niet honderd procent recht wordt mag me vergeven worden, ik had nu eenmaal geen winkelhaak bij de hand. De bovenkant van mijn vlot smeer ik in met tandpasta. Iedereen die wel eens ’s morgens een ongewenste klodder uit de wastafel moet verwijderen weet hoe hard opgedroogde tandpasta kan worden. Ideaal om het vlot stevigheid te geven!

Van het restant van de tubes maak ik een paar masten, en ik heb genoeg tafelkleedjes liggen om een stel zeilen te maken. Ik neem er ook nog een stelletje mee, kan handig zijn voor de nachten of tegen de zon.  En dan kies ik het ruime sop.

Nederland, ik kom eraan!


(c) 2018 Hans van Gemert

Afbeelding: Pixabay

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties