×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors








Dromen.


Soms vraag ik me wel eens af ... zou het me nog ooit lukken? Een nieuwe camera te kunnen kopen? Of is dat het volgende wat ik op zal moeten geven, noodgedwongen ...

Ik fotografeer met ontzettend veel plezier. Wat zeg ik? Het is mijn hobby, mijn passie, mijn bezigheidstherapie, zonder camera voel ik me geamputeerd. Ik kan bijna nooit ergens naar toe gaan zonder mijn camera, maar helaas begint de tand des tijds mijn trouwe vriendje wat aan te tasten. Mijn droom om als fotograaf door te kunnen stoten en daar mijn geld mee te kunnen verdienen is alweer een tijd geleden in duigen gevallen. Maar of dat nu erg is weet ik niet! Ik weet ook, dat op het moment dat je je hobby gaat omzetten in beroep, je vaak een hobby kwijt raakt. Nu is het voor mij altijd meer als een hobby geweest, wat ik al zei het is een passie. En ik ben er niet klaar voor om mijn passie op te geven. Ik geniet van de momenten dat ik met de honden door de natuur loop met de camera om mijn nek, klaar om op de kleinste dingen te letten, klaar om te reageren op de kleinste verandering, klaar om 'die ene droomplaat' te schieten voor die dag. En elke keer als ik thuis kom na zo'n wandelsessie spring ik vol enthousiasme achter mijn computer om te bekijken wat ik gemaakt heb. Natuurlijk weet ik vaak al wel of er een geweldige foto tussen zit, of dat het die dag allemaal net wat 'normaler' is. En natuurlijk gaat er ook wel eens een dag voorbij dat ik geen foto's maak. Maar over het algemeen kan ik toch wel stellen dat fotograferen een belangrijk deel van mijn leven, van mij is. En daar ligt nu het probleem een beetje. Ik heb door omstandigheden zelf geen inkomen meer, vooralsnog is er weinig kans op verandering van dat feit, én van het inkomen van mijn partner kunnen wij wel leven, maar zeker niet luxe. En zit er ook zeker geen kans in dat ik een nieuwe camera zou kunnen kopen van zijn inkomen. We zijn veel te blij als we het einde van de maand halen, alle vaste lasten betaald zijn, de honden en baasjes eten hebben gehad ... én we bijvoorbeeld nog een bloemetje voor de tuin hebben kunnen kopen. Natuurlijk probeer ik heel hard om zelf een inkomen te krijgen weer. Natuurlijk solliciteer ik me te pletter bij wijze van spreken. En behalve solliciteren doe ik wel meer om aan dat inkomen te geraken, maar vooralsnog zonder succes. En in tussentijd begint mijn trouwe cameraatje (Nikon D300s) wat slijtagesporen te vertonen. Mijn kitlensje is al niet helemaal oké meer. Die laat al op sommige momenten het kopje hangen. En zo gaat het langzaam aan van kwaad tot erger. Waar ik gehoopt had mijn passie verder uit te kunnen breiden lijkt het er nu op dat mijn passie in moet krimpen, tot er niets meer van overblijft. Want een compactcamera is niet mijn ding. Ik wil zelf de controle hebben over wat en hoe ik fotografeer. Maar zonder goed werkende objectieven weinig fotografiemomenten. Nu gaat het nog, nu werkt het nog allemaal net voldoende, maar ik merk steeds meer dat mijn hele set aan vervanging toe is, en dat kan ik nu juist helemaal niet. Ik heb niet zo snel even 1000 euro om dat te kunnen. Dus ja, ik vind het ook leuk om blogs te schrijven, maar ik hoop dat ook uiteindelijk wel een leuk spaarcentje mee op te kunnen bouwen. Zodat ik mijn passie niet op hoef te geven, mijn droom niet nog eens in duigen zal zien vallen en mijn trouwe vriendje zijn welverdiende rust kan geven om een nieuw vriendje in mijn armen te kunnen sluiten.

Beloon de maker en jezelf

Word gratis lid.



expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts