'Nobby' - Deel 46.

'Nobby' - Deel 46.


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Nobby sliep niet zo lekker. Hij voelde zich ook helemaal niet goed. Zijn maag draaide en hij voelde zich misselijk. Zijn tekeningen hadden hem van alles verteld. Zijn tekeningen hadden hem dingen verteld, die hij niet leuk vond. Dat deden die tekeningen wel vaker. De kamer was aardedonker. Met de gordijnen dicht zag je geen hand voor ogen. Maar Nobby hield ze toch dicht. Dan was het alsof die nare gedachten niet naar binnen konden komen. Ze konden dan niet naar zijn hoofd. Het leek er dan op, dat ze dan wegbleven. Hij keek op zijn wekkerradio. Twee uur. Was de nacht maar alvast voorbij, dacht Nobby. Hij draaide zich om in zijn bed en zag dat Michael zo lief was geweest om het licht op de overloop aan te laten. Hij zag dan ook een streepje licht doorkomen, omdat zijn deur niet helemaal dicht was. Dat streepje licht leek wel een sprankje hoop. Nobby sloot zijn ogen. Hij hoorde een kraakje. Hij hoorde ook de wind, die buiten tegen het huis aanvloog. Zou de wind naar binnen willen? Zou de wind iets vervoeren, dat naar binnen wil? Michael zegt altijd, dat dat niet kan. En als Michael dat zegt, dan is dat toch waar? Nog een keer dat kraakje. Nobby opende zijn ogen weer. Hij keek naar het streepje licht. Het scheen nog altijd langs de rand van zijn deur. Maar ineens werd het streepje licht onderbroken, een split second lang. Nobby wreef in zijn ogen en keek nog eens naar het streepje. Het was er weer, helemaal. Gelukkig. Hij sloot zijn ogen weer en ging op zijn rug liggen. Zo lag hij toch het lekkerst. Nobby had besloten om te gaan dromen. Over leuke dingen. Over zijn vriendinnetje. Hij trok de dekens ver over zich heen. Hij had niet gezien, dat de deur een stukje open ging. Het streepje licht werd een balk. Een hand gleed over de zijkant van de deur. Daarna verdween de balk met licht. Nu werd het echt heel erg donker in de kamer. Dat merkte Nobby wel en hij opende zijn ogen. Op het moment dat hij zich wilde omdraaien om naar de deur te kijken, voelde hij een zware tegendruk. Onmiddellijk werd er een hand over zijn mond geschoven en er kwam iemand op hem zitten.

‘Zo, stomme mongool,’ werd er gefluisterd, ‘luister goed naar mij. Geen geintjes, geen kik, anders is dit je laatste nacht geweest, begrepen?’ Nobby knikte, dat hij het begrepen had.

‘Met dat lulverhaal over die zwangerschap heb je het een en ander ontketend, mongool. En met die achterlijke tekeningen moet je ook eens ophouden.’ Weer knikte Nobby.

‘Eigenlijk zou ik je ter plaatse moeten omleggen. Maar we hebben je nog nodig, dat is je geluk.’ Nobby voelde een hete adem in zijn hals. Hij voelde dat er een mond dicht bij zijn oor kwam.

‘Luister, mongool, geen woord hierover, ja? Anders ben ik bang, dat je laatste uren geteld zijn. Heb je dat begrepen?’ Nobby kon alleen maar knikken. De hand op zijn mond zat zo stevig, dat hij bijna geen adem kon halen.

‘De dood zal jullie gezellige clubje snel uitdunnen, mongool, neem dat van mij aan. Niets zal er overblijven.’ Langzaam ging het lichaam van Nobby af. De hand bleef nog even.

‘Nogmaals, geen geluid, hé? Geen kik, anders…’ Langzaam verdween de hand. Nobby bleef stokstijf liggen. Hij hield zijn adem in, alsof hij zo op zijn stilst was. Hij sloot zijn ogen zo stevig, dat hij haast sterretjes zag. Na een half uur durfde hij weer zijn ogen te openen. Hij draaide zich voorzichtig om en zag dat het streepje licht er nog altijd was. Gelukkig. Misschien was het wel een droom. Een nare droom. Of verbeelding. Nobby bleef nog lang wakker. Door het piekeren, kon hij maar moeilijk in slaap komen. Maar uiteindelijk viel hij toch in een diepe slaap.

Voor vervolg klik hier




Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (4 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Nou pff zeg
| 19:30 |
Je gaat als een speer!
| 20:41 |
Ja ben er bijna
| 23:17 |
Hihihi!!
| 04:49 |
A traitor among them.
| 17:01 |
Oei oei oei....
| 18:44 |
Brrr tja ff wat hoofdstukjes voor het slapengaan zeggen ze dan
| 23:31 |
Hahaha!!! Lig er niet wakker van!!
| 23:58 |
Brrr.... ben ineens bang dat er echt nog flink uitgedund gaat worden...
| 18:44 |
Hihihi....
| 19:02 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen