Solitaire_969, Deel 34.

Solitaire_969, Deel 34.


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

‘Weet je wie er zo'n tatoeage had?’ vroeg Josie plompverloren aan Tom.

‘Eh, nee, geen idee’, antwoordde Tom, die zich ineens herinnerde, dat Josie het kennelijk over de foto's had die op zijn toestel staan.

‘Suus, van de receptie.’

‘Wat, dat dooie vogeltje?’

‘Dat dooie vogeltje, had naast haar receptiewerk een heel ander leven, Tommie.’

‘Ja, dat zal wel, maar ik kan het me alleen niet voorstellen, joh’, zei Tom.

‘Nee, nou ja, ik heb hem een keer mogen zien’, zei Josie.

‘Kom, we gaan naar binnen’, zei Tom.

‘Ja, wacht even’, zei Josie, die nog een laatste trekje van haar sigaret nam. Het tweetal liep naar binnen en ging achter de balie zitten.

‘Daar zeg je wel wat, trouwens’, zei Tom.

‘Uh, wat dan, wat bedoel je’, antwoordde Josie.

‘Die tatoeage’, zei Tom. ‘Typisch dat we daar een foto van hebben.’

‘Ja, dat zegt toch niets’, zei Josie, ‘dat is gewoon puur toeval.’

‘Toeval bestaat niet’, zei Tom.

‘Ja, ja’, antwoorde Josie, ‘het zal wel.’ Tom pakte zijn toestel erbij. Hij opende de directory Sol. Jpeg. Als allereerste verscheen de foto van de tatoeage.

‘Een roos’, zei Tom, ‘stom dat ik dat niet eerder heb gezien joh.’

‘Wat?’ vroeg Josie. Tom opende de directory Sol. Doc en toonde nogmaals de tekst die daarbij verscheen.

When a rose dies, there's no-one to hear your cries, a sting from a thorn, a pain forlorn.

‘Wat denk je daarvan?’ vroeg Tom aan Josie.

‘Dat, eh, toeval niet bestaat?’

‘Juistem’, zei Tom kordaat, ‘hoe oud was Suus eigenlijk?’

‘Eh, ja, weet ik veel, een jaar of achtendertig, negenendertig’, antwoordde Josie.

‘En als ik je nou eens zeg, dat ik zeker weet dat ze negenendertig jaar oud is geworden?’

‘Dan zeg ik, ‘doe eens niet zo gek’, antwoorde Josie.

‘Kijk eens naar de titel van dit documentje’, zei Tom.

Josie las het op. ‘12081973- 06062012.’

‘Bedoel je dat.?’ begon Josie.

‘... Dat dit de geboortedatum en sterfdatum van Suus betreft’, maakte Tom de zin af.

‘Ga weg!’, zei Josie vol ongeloof.

‘Ik zweer het je!’, riep Tom, ‘toeval bestaat niet!’

‘Open nog eens een foto dan?’ vroeg Josie aan Tom.

Tom veegde over het scherm. Een foto van een voet, met aan de grote teen een ring.

‘Ja, that's a tricky one’, zei Tom.

‘Ja, inderdaad, geen idee’, zei Josie. De volgende foto was van een oor met een piercing op een aparte plek.

‘Heb ik ook even geen idee van’, zei Josie.

‘Tja, je let er vaak niet op, toch?’ Tom veegde met zijn vinger over het scherm, de foto van de hand met een grote zegelring verscheen.

‘Domme dingen, vind ik’, zei Tom plompverloren bij het zien van de foto.

‘Hmm, kweenie, vind het wel wat hebben’, antwoordde Josie.

‘Had die broer van mevrouw Bastiaansen niet zo'n zegelring?’

‘Ik heb werkelijk waar geen idee Tom, dat zou best kunnen’, antwoordde Josie weer.

‘De vierde foto, dus het vierde documentje van de ‘Sol. Doc-directory’, mompelde Tom. Wederom schoof Tom met zijn vingers over het scherm. Hij sloot de eerste toepassing en opende de tweede toepassing op zijn toestel. Bij het vierde documentje stond de titel ‘23101964- 08062012.’ Tom keek naar Josie.

‘Djoos, zie je dat, die eh, die datum.’

‘Is het wel een datum, Tommie, ik vind het allemaal zo ongeloofwaardig joh.’ Een korte ‘hmm’ was de enige reactie van Tom. Hij opende de directory en las de tekst voor die hij daar zag staan; A knight is no knight, when the glory is obscured, often in the night.

‘Ja’, reageerde Josie, ‘lekker duidelijk, wat heeft dat met een zegelring te maken dan?’

‘Dat weet ik ook niet precies, Djoos’, antwoordde Tom en hij typte de URLvan Google in op de computer van het hotel.

‘Maar daar ga ik zo achter komen, denk ik.’

Hij typte het woord ‘zegelring’, op de zoekbalk en drukte daarna met de muis op ‘zoeken.’

‘Wikipedia to the rescue’ riep Tom, ‘hier, let op.’

‘Zegelring, ‘une chevalière’ is het Franse woord voor chevalier, dat simpelweg ‘ridder’ betekent’ riep Tom uit.

‘Ja oké, dat verklaart dat bericht dat er bij staat, maar wat heeft dat met die broer van mevrouw Bastiaansen te maken dan?’ vroeg Josie.

‘Euh, ja, dat weet ik eigenlijk ook niet’, zei Tom ietwat beteuterd. Had- ie weer een puzzel opgelost, maar er bleken nog wat losse eindjes te zijn Hij baalde daar flink van.

‘Wie is er gestorven op die datum dan?’ vroeg Josie.

‘Eh, dat ik dat niet weet, Djoos, maar internet biedt weer een mogelijke oplossing, denk ik’, antwoordde Tom. Hij typte de datum en het woord ‘dood’ in op Google, maar kreeg geen passend antwoord.

‘Ja’, reageerde Josie, ‘je moet van ‘dood’, het woord ‘moord’ maken en er een plaatsnaam bijzetten.’ Tom keek verbaasd naar Josie. Die griet kon op sommige momenten zoveel slimmer zijn dan hij.

‘Ja, daar sta je van te kijken, hé’, reageerde Josie lachend.

‘Eh, nogal’, antwoordde Tom. Tom typte de nieuwe woorden in en keek zijn ogen uit naar de resultaten die verschenen.

‘Krijg nou wat!’, riep hij.

‘Dat gaat over die ongeïdentificeerde man in het tunneltje’, zei Josie.

‘En zal ik je nog eens wat vertellen’, ging Josie door, ‘op die datum vertrok die broer van mevrouw Bastiaansen uit het hotel, weet je nog?’

‘Dit is ziek’, reageerde Tom, ‘dit is echt ziek.’

‘Dit is politiewerk’, zei Josie.

‘Als dit allemaal echt is, wel ja.’

Voor vervolg klik hier



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (1 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Leuk, speur speur puzzel puzzel en gruwelijke sterfgevalletjes
| 14:09 |
Eng hé...
| 14:45 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen