×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Herkenning en erkenning

Herkenning en erkenning


Na jaren lang rond te hebben gelopen in de psychiatrie en behandeling na behandeling te hebben gehad kon ik het leven redelijk aan. Helemaal toen mijn kinderen geboren werden. Opeens had ik een doel in mijn leven, een echt doel en het leven draaide niet meer alleen om mij, om mijn klachten, mijn geestelijke pijn, maar om de kinderen. Mijn kinderen gaven mij niet alleen een doel en invulling in mijn leven, maar ook structuur. Het was een leuke periode in mijn leven, toen de meiden nog klein waren. Maar helaas veranderde dat, een scheiding volgde en ik stond alleen met de meiden. Toch was deze periode niet alleen maar slecht. Het was ook een periode waarin ik echt leerde om te knokken, door te gaan en niet op te geven. Toch bleef ik tegen dingen aan lopen. Ik was moe (ja mevrouw dat is niet vreemd als je 2 kinderen alleen opvoed) Ik had het idee dat ik altijd maar druk was terwijl ik geen baan had. Het lukte mij niet om bijvoorbeeld meer dan 1 afspraak per dag in te plannen. Verder had ik een ijzeren structuur maar ik bleef tegen mezelf aanlopen. Dus weer naar de psycholoog, om een lang verhaal iets korter te maken....ik kreeg de diagnose ADD, maar ze vertelde mij erbij dat ze het idee hadden dat ik ook Asperger had en dat dit nog sterker bij mij aanwezig was. Of ik nog een keer een traject wilde doorlopen, maar dan voor asperger. Nee, dat wilde ik dus niet.

Ik had eindelijk veel herkenning voor mezelf bij de diagnose ADD. Eindelijk begreep ik waarom ik vast liep en waarom ik in de reguliere hulpsector geen gepaste hulp kon vinden. Ik was de eerste volwassenen die ze de diagnose ADD hadden gegeven. Nu ik weer een aantal jaren verder ben en mijn huiselijke leven meer en meer inruil voor een leven buitenshuis loop ik steeds meer tegen het Asperger aan. De veranderingen, verschillende mensen, verschillende afspraken die dan weer niet door gaan. Maar ook dit heeft een positief punt, ik herken veel bij andere. Ik ga nu regelmatig naar een bureau voor ervaringsdeskundigheid dat zich vooral richt op herstel. (Herstel is niet hetzelfde als genezing) Bij dit bureau voel ik me veilig en begrepen, hoewel er mensen rondlopen met allerlei verschillende psychische kwetsbaarheden voel ik me toch vaak begrepen. De herkenning en erkenning werkt opbouwend.

Ik ben er blij mee hoor, echt waar. Er is alleen nog 1 ding wat daar onbesproken blijft, namelijk wat nou als het ADD of Asperger eigenlijk betekend dat je een Indigokind bent. Nee, ik geloof niet dat iedereen met Asperger gelijk een Indigokind is en ook niet elk Indigokind hoeft symptomen van Asperger te hebben. Maar toch. Het is voor mij wel een gebied wat ik wil gaan onderzoeken. Toch houd ik me voorlopig maar even bij de plannen en dromen die ik nu voor ogen heb. Het is namelijk mijn droom om de ASS/ADD meer kenbaarheid in de maatschappij te geven. Dat iemand met ASS/ADD ook een goede werknemer kan zijn, als je ze maar even de kans geeft, dat wij dingen vanuit een unieke invalshoek bekijken en daarom nieuwe inzichten kunnen bieden.

De wereld is mooier als deze kleurrijk is en mensen met een psychische kwetsbaarheid zijn vaak wandelende regenbogen. <3




Joyce de Boer
mooi hoe je het geschreven hebt!! Succes en ga vooral door met genieten!
10-04-2017 19:40
10-04-2017 19:40
Gwivoen
Mooi stuk wat je hebt geschreven .
09-04-2017 18:14
09-04-2017 18:14
Bibi Prospero
Herken veel in je stukje. Wat is een Indigo kind?
05-04-2017 20:40
05-04-2017 20:40