Denken aan een ander

Denken aan een ander


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Het eerste uur op vrijdagochtend. Klas 1 maakt een so grammatica. Het is stil. Tenminste...

Zodra de eerste paar leerlingen klaar zijn, begint de onrust. Er wordt ineens met elkaar gesproken, terwijl er nog genoeg klasgenoten bezig zijn. Ik spreek hen aan op het geklets en het wordt weer stil. Her en der hoor ik af en toe nog zachtjes wat gefluister.

Bijna alle leerlingen zijn intussen klaar. Ze moeten iets voor een ander vak gaan doen, maar verkiezen toch het geklets boven de stilte. Weer spreek ik de leerlingen aan en weer heeft het heel even effect.

Iedereen is klaar met de toets. Ik ga voor de klas staan. Met lichte verontwaardiging spreek ik de leerlingen aan op het praten tijdens de toets. "Jij wilt ook dat het stil is als jij aan het werk bent. Zorg dan dat een ander ook die stilte heeft om in te kunnen werken." Deze opmerking en meer van dit soort gebruik ik om hopelijk wat bewustwording te creëren. Van de leerlingen krijg ik de volgende opmerking terug: "Ik was al klaar, dus het boeit me niet zoveel."

Zijn we serieus beland in zo'n samenleving? Een wereld waarin je niet eens een kwartiertje langer stil kan zijn zodat een ander in alle rust zijn toets af kan maken? Waarin er enkel nog aan de eigen belangen wordt gedacht? Waar is de tijd gebleven dat we nog rekening hielden met elkaar?

Ik klink nu echt alsof ik 70 ben, maar in werkelijkheid ben ik pas 23. Op mijn middelbare school werd er niet gekletst tijdens een toets. Dat was voor mij soms ook best een uitdaging, want ik praat graag. Toch hield ik me altijd voor dat mijn verhalen best even konden wachten tot de rest klaar was met de toets. Op die manier kreeg iedereen een gelijke kans op een goed cijfer, want de omstandigheden waren op dat moment, in dat lokaal, hetzelfde voor allemaal.

Vol verbazing zie ik elke dag meer en meer dat mijn leerlingen aan zichzelf denken. Het wordt ook steeds moeilijker om die gedachte, die schijnbaar vrij diep geworteld zit bij de leerlingen, eruit te krijgen.



Beoordeel

Reviews en Reacties:

4.7 / 5 (6 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Er is nog weinig respect voor elkaar heb ik ook al gemerkt, zowel bij jongeren als ook bij volwassenen. Het gaat echt de verkeerde kant op en ik zou niet weten hoe het tij te keren. :-)
| 19:44 |
Ik sluit me aan bij de reactie van Maddy.
| 13:00 |
Ja meestal de eersten die niet stil kunnen zijn
| 12:26 |
Degene die mij dat antwoord had gegeven 'boeit me niet' had direct een onvoldoende gekregen van me, met diezelfde opmerking op zijn papier, in een enveloppe naar zijn ouders gestuurd per post! Eigenwijs!
| 10:38 |
Vroeger werd de kracht van het individu aangemoedigd, omdat de ouderen toen hun emotionele ontwikkeling zo rond de jaren 60 hadden gehad, de tijd van je vrijmaken uit een stramien, de jaren 50 en alles ervoor. De leraren moesten aangesproken worden met "je" en de voornaam,. In die tijden was het aanmoedigen van het individu nodig en op zijn plaats. Kinderen speelden op straat en socialiseerden goed met andere kinderen, want ook al waren ze geboren in vrije tijden waarin de "ik " belangrijk was, hun ouders waren hun rem, met hun ervaring uit tijden waar normen en waarden nog hoog waren. Alle generaties erna werden geboren in een sociaal veilig en overgereguleerd stelsel. De bejaarden werden opgevangen in bejaardentehuizen, thuiszorg nam alles uit handen van famillie, en langzamerhand verdwenen de hulpvaardige buren die een boodschapje voor je doen, men bemoeide zich steeds minder met elkaar omdat de zorgstaat dit overnam, we hoefden geen saamhoringheids- mindset meer te hebben. De schuttingen,( die vroeger lage struikjes waren) tussen de tuinen werden steeds hoger, er is zelfs een wet gekomen die het steeds hoger worden van schuttingen moet tegengaan, (1,80 naar ik meen). We hebben overal wetten en opvang voor en onze bevolking/generatie vanaf 1975 is gewend dat ze meer aan zichzelf mogen denken, en niet veel hoeven te denken aan anderen. .. Generatie jaren 70 en 80, kreeg kinderen, tijd van de computer, laptops iphone gamestations, beide ouders werken, en kinderen gingen steeds meer binnen vertoeven , speelden niet meer op straat, er was weinig contact met de ouders, sociale ontwikkeling maakte plaats voor zo hoog mogelijk scoren in een wereld die een kind zelf bouwde losstaand van de buitenwereld.... De druk op mensen vandaag de dag is presteren niet alleen in games, met behalen van de hoogste score, maar ook op het werk later, je moet wel de staat dwingt je. Door de afwezigheid van sociale ontwikkeling van buitenspelen en ouders die de tijd voor je nemen, is het moeilijker geworden om als kind je gram te halen, als je dus een kans hébt, dan moet ook alles NU en meteen. Dit is een quick-fix generatie, net zoals het gamen moet er meteen resultaat zijn. Relaties zijn een fix, sociale omgang is oppervlakkig. De ontwikkeling van de ego van de moderne jeugd is blijven steken op 5 jaar. Alles is IK, geen groeps-bewustzijn , geen sociale vaardigheden, geen empathie. Selfies zijn standaard........ Scholen moeten "sociale vaardigheden" gaan geven, telefoons verbieden , ook in de pauze. Misschien moeten scholen zich veel meer gaan bezighouden met de sociaal-vaardige achterstand en het groeiende narcisme onder deze generatie, etiquette etc.....
| 10:12 |
Wellicht wel. Laat de overheid daar dan tijd voor maken, in plaats van alle aandacht besteden aan te behalen doelen die leerlingen later vrijwel niet nodig gaan hebben. Het sociale blijft altijd.
| 10:23 |
zeker ik mis ook echt de postbus 51 spotjes die hadden impact die moeten terug komen,
laat ze inderdaad een gedeelte van onnodige lesvereisten schrappen en bijvoorbeeld 2 uur sociale vaardigheden per week inlassen , gegeven door een echte big-geregistreerde coach. Niet aan de leraren overlaten, die hebben al genoeg op hun vork/
| 10:32 |
Tja, je ziet het overal om je heen. Rekening houden met een ander lukt vooral als het jou geen inspanning kost.
Maar, heel eerlijk gezegd, wat jij in je klas tegenkomt is echt niet iets van de laatste paar jaar. Ik heb al járen geleden dezelfde soort gevechten en gesprekken geleverd.
| 09:53 |
Dat geloof ik graag. Het begon op te komen toen ik richting de bovenbouw van het vo ging.
| 10:23 |
Nóg langer geleden, op de basisschool al.
Het heeft ongetwijfeld ook iets te maken met de levensfase...
| 10:29 |
Misschien is dat zo. Ik ben opgegroeid in een vrij sociale omgeving, dus ik kan het niet invullen voor de rest van het land.
| 10:40 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen