Onze hut

Onze hut


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Gillend rennen we achter elkaar aan tussen de bomen door. Ik ben je te snel af en vlucht snel achter de dikke stam van de grootste boom in onze tuin. Ik hoor je niet meer rennen en voorzichtig kijk ik om de boom heen. Dat had ik niet moeten doen, want daar sta jij. Schreeuwend ren ik van je weg, tot ik uitgeput neerplof in de hut die we vanmorgen bouwden.

We kregen twee grote dekens en mochten met behulp van stoelen en wasrekken ons eigen toevluchtsoord van bouwen. Het duurde even, want alles viel steeds weer om. Nu staat ‘ie dan. Jij komt er ook aangerend en neemt plaats in de hut. Al het geren en geschreeuw van net is voorbij, want dit is onze veilige plek. Hier zijn we geen vijanden, maar vrienden. We komen hier tot rust.




Beoordeel

Reviews en Reacties:

4.9 / 5 (7 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Wow.. hele mooie blog
| 20:06 |
Heerlijk, ik weet dat nog zo goed van toen ik klein was
| 18:17 |
Ook een mooie invulling van de uitdaging maart van Miranda :-)
| 18:08 |
Mooie blog hoor
| 17:47 |
Wat een leuk verhaal
| 17:25 |
Heel mooi geschreven!
| 14:19 |
Leuk geschreven! Heerlijk is dat, alles aanslepen en je eigen hut bouwen. Wij hadden vroeger een enorme Nederlandse vlag: ideaal!
| 14:01 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen