Het is niet zoals ik had gehoopt. #gesetteld

Het is niet zoals ik had gehoopt. #gesetteld


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Hey hoi! Jullie hebben zeker weten wel gemerkt dat Jamietoday laatste tijd niet actief is. En dat klopt ook. De laatste paar maanden waren niet erg makkelijk. Ik heb in mijn vorige blog geschreven dat ik ging verhuizen naar Limburg in verband met relatie breuk. Ik wilde weg uit Friesland. ver weg bij F. vandaan. Ik wilde hem vergeten. Verhuizen naar Limburg leek bij de beste oplossing. Ik wou opnieuw beginnen, nieuw leven starten en nieuwe mensen ontmoeten. Dat is voor een tijdje ook gelukt.

In de zomervakantie 2016 is er van alles gebeurd. Echt letterlijk, van álles. Op 16 April 2016 maakte F. het uit. Het was verschrikkelijk.. huilen en huilen is alles wat ik deed. Na 2 maandjes ging het wat beter met mij en ik probeerde het een plekje te geven. En dat heb ik ook gedaan. Ik was uitgehuild. Ik kon niet meer om iemand huilen die er allang een punt had achter gezet. Dacht ik..

Ongeveer in Juli begonnen F. en ik weer te praten. (Toen woonde ik al in Limburg.) Ik had er zelf geen gevoel bij. Geen verliefde gevoelens, geen gemis. Ik merkte snel aan F. dat hij mij toch erg begon te missen, en natuurlijk andersom ook wel een beetje. Maar ik had het al een plekje gegeven. Het voelde alsof ik de knop had omgedraaid. We belden elke avond. We appten erg veel. Hij zei tegen mij dat hij naar Limburg toe moest voor werk, om rozen te binden en voordat hij naar zijn werk toe ging, wel even langs mij kon rijden. Ik vond dat natuurlijk geen probleem. Op het moment dat ik binnenkwam, kreeg ik die gevoelens weer voor hem toen ik voor het eerst verliefd op hem werd. 4 jaar geleden. Het voelde zo vertrouwd. Het was zo fijn. We gaven elkaar een hele dikke knuffel en voor mij voelde het.. thuis. Zijn geur, zijn armen.. alles gewoon. Het voelde zo goed.

Maanden vlogen voorbij. F. en ik zijn weer samen. En dat blijft ook zo. Het maakt niet uit in welke situatie F. en ik zitten. Wij komen elke keer weer bij elkaar.

tattoo

Nu dat F. en ik weer samen zijn, zijn we ook van plan om weer samen te wonen. Limburg is het niet geworden, er was te veel gedoe en te veel ruzie. Dus besloten F. en ik weer naar Friesland te gaan. Op dit moment wonen F. en ik samen bij mijn moeder omdat we zo snel natuurlijk geen huisje konden krijgen. Maar omdat ik weer verhuisde, moest ik natuurlijk ook switchen qua opleiding. Voor 1 februari moest ik een opleiding hebben anders kon ik niet instromen. Dus ik had 30 januari een intake gesprek op een school waar ik de opleiding secretariaat en receptie zou doorzetten. Daar kreeg ik te horen dat ik niet werd aangenomen. Mijn “thuissituatie was niet stabiel.” Wat niet klopte.. Maar ja, ik ben dus niet aangenomen. Wat inhoudt, dat ik geen studiefinanciering meer krijg. Dus ook niet mijn vaste lasten kan betalen. Ik ben op dit moment veel aan het solliciteren zodat ik toch wat geld binnen haal. Maar ik kan natuurlijk niet op alle vacatures reageren omdat ik ook met mijn benen zit. Poeh hee.. Het zit allemaal niet mee.

Maar! Vorige week waren F. en ik in de dierenwinkel, we moesten wat voor ons hondje Boy ophalen. Voordat we naar binnen liepen zei ik tegen hem; “Ik hoop dat ze ratjes hebben!” Hij keek mij aan en zei; og nee he.. begint ze weer. Sinds dat F. en ik bij elkaar zijn, ongeveer 4 jaar bijna nu.. zit ik al te zeuren om een rat. Ik heb vroeger een rat gehad en ik zou er heel erg graag nog 1 bij willen. Dus wij liepen de winkel binnen en ik liep meteen door naar de hamsters/muisjes/konijnen hokjes. En keek door de raampjes naar binnen. Ik vroeg aan de medewerker of dat daar ratjes waren, en ik wees naar het hokje. “Ja!” zei ze volmondig en je weet niet hoe blij ik was. Ik keek vol blijdschap naar binnen en het liefst zou ik het hokje opendoen en ze aaien. F. keek naar mij en zag hoe blij ik deed en hoe blij ik was toen ik met de medewerker aan het praten was over de ratjes.

F. deed erg sneaky en liep naar de afdeling waar het voer van de ratjes stonden, het soort snippers wat onder aan de kooi moet, en de kooi. Hij was alles aan het optellen wat het zou kosten. En toen zei hij tegen mij; ‘Vraag maar of je ze kan meenemen of reserveren.’ Ik dacht.. WAT?! Dit meen je niet! Maar hij meende het wel. Een week later mocht ik ze ophalen. Het zijn 2 vrouwtjes en ze zijn ontzettend lief. Ik hoop dat jullie van dit artikel hebben genoten en ik beloof, dat ik er wat vaker op zet. Heel veel liefs, Jamietoday.

tutsje




Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (3 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Mooi verhaal. Ratjes zijn ind erg lief als ze goed tam zijn haha.
| 10:35 |
Wat een mooi geschreven verhaal. Ik heb er van genoten en hoop dat jullie
snel een huisje weer hebben en wens je alle geluk toe!
| 21:39 |
Oh wat leuk :))
| 19:51 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen