Emotionele censuur

Emotionele censuur


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Emotionele censuur
 

Er bestaat veel emotionele censuur. 

Dat betekent dat op bepaalde emoties een taboe rust. 

Zo'n taboe behoort vaak bij een ideaalbeeld van de mens.

 Als je 'verlicht' bent zou je bijvoorbeeld geen boosheid meer ervaren.

Maar als een emotie om wat voor reden niet erkend wordt, niet respectvol ervaren, 

en onderdrukt wordt, gaat die emotie onderhuids woekeren. 

Zo'n verdrongen emotie wordt giftig en steekt voortdurend zijn kop op, vaak zelfs op zeer ongelegen momenten.

Als je jaloers bent en je mag van jezelf niet jaloers zijn omdat dat niet past bij het ideaalbeeld van jezelf, en je dus die jaloezie onderdrukt, zal de jaloezie op een giftige manier je relaties blijven verzieken, 

zelfs de relatie waar je trouw aan wilt zijn. 
Maar als je jezelf toestaat boos of jaloers te zijn, en de boosheid en de jaloezie bewust en zonder jezelf te veroordelen waarneemt, kun je in wijsheid een manier zoeken om daar mee om te gaan.

 Dan erken je de boosheid en de jaloezie en alle andere bewegingen van je gemoed als raadgevers, en daar zul je geen prolemen van ondervinden, ook als je hun advies niet opvolgt.

Er kan dus een taboe op een emotie rusten. 

Als je dan toch die emotie ervaart, zal dat meestal samengaan met een veroordeling van jezelf. 

Je deugt niet omdat je die 'foute' emotie ervaart, denk je dan.

 Omgekeerd: emotionele openheid, dus een respectvolle omgang met al je emoties,

 zal samengaan met aanvaarding van jezelf.

Bram Moerland

Mijn emoties
 

Het zijn er velen natuurlijk

k Herinner mij nog dat mijn moeder samen met mijn jongste broertje er vaak op uit trokken

zelfs varen over de Kagerplassen en dus met de trein naar o.a. Den Haag

k Zei dan wel: nemen jullie wat kleins voor mij mee

dan wist ik dat ze wel even ook aan mij moesten denken

of ik zette mijn schoenen in de huiskamer voor hetzelfde doel

vermoedelijk was dit een verkapte vorm van jaloezie

wij kregen in die tijd amper aandacht, vandaar

Dat vond ik dus duidelijk geen goede eigenschap om de redenen die hierboven staan beschreven en dacht dan snel er achteraan...wat fijn voor mijn boertje, fijn voor mama dat ze nu eindelijk eens wat tijd heeft.

Hiervoor kookte zij altijd voor de gasten en was druk met organiseren

we zagen haar erg weinig, hooguit aan een kopje thee

meestal zat daar zelfs een kindermeisje mee te wachten

En had  onze moeder eens tijd, dan wilde ze graag eens schilderen en ja hoor

alles zes stormden we dan naar haar toe en wilden ook kwasten

t werkte belemmerend voor haar

weten we achteraf natuurlijk

Zelf ouders geworden onderhand en besef je het meer ook vanuit  haar denken

Het feit blijft dat we alleen onze ouders op afstand zagen

wij stilletjes moesten blijven, want de gasten van het hotel waren tevens ons brood

als we een klap kregen op die ene wang, we de ander moesten toedraaien

k weet nog goed dat er een psychiatrisch patiente als gast was en die sloeg mij letterlijk

maar...ik draaide werkelijk die andere wang toe

vertelde het nooit aan onze ouders

Mijn vader en ik zijn met de helm op geboren

ook hij wist vaak dus wat er speelde zonder dat het werd verteld

net als God, zoals hij zou weten wat we dachten, widst onze vader dat dus ook vaak

de meest onbegrijpelijke dingen wist/zag hij

later ontdekte ikzelf dat ook te kunnen/hebben

We moesten natuurlijk altijd lief - rustig en vooral gehoorzaam zijn

je zag natuurlijk wel wat er gebeurde bijd e anderen als ze dat niet waren en dus

ik bleef lief en werd die engel voor iedereen..wat ik ook maar mee maakte

altijd de lichte kant van t duister aankijken en ervaren

de rest was weg..k had zelfs nog nooit in mijn hele leven boosheid ervaren

kunstenaar in het overleven, tja

leuke eraan is nu, dat ik het nooit eerder doorzag

heerlijk dat bewusteworden haha en jullie?

herken je ergens iets?

Beloon de maker en jezelf

Word gratis lid.


Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (4 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Net als de meeste ben ik ook emotioneel gecensuurd: dat gaat van de ene generatie naar de volgende omdat we zelf niet weten hoe het precies moet. Dat vind ik zo lastig.. balans in emoties te vinden: niet onderdrukken en ook de andere door je eigen emoties niet laten "vergiftigen"
Nee zeggen is ook lastig, we zijn allemaal bang om onbeleefd te voorkomen. Zo proberen we voor iedereen aardig zijn behalve voor onszelf. De citaat van Gandhi vind ik heel mooi.
| 19:45 |
t voelt in het begin behoorlijk egoistisch.. dat is flink wennen.. maar binnend e korste keren zult ej veel duidelijekr zijn end at wordt egk genoeg meer egwaradeerd dan die simpele ja..weer n mooie oefening he..tja..zo werden we opgevoed.. voor hen was t vast nog lastiger en strenger
| 21:45 |
Dat wordt een heftige oefening dan, want om nee te zeggen moet ik echt mijn alle kracht verzamelen en vaak blijft daarna nasmaak met inderdaad flinke egoïstische tint. En toch moet ik het doen, want ik ben een voorbeeld voor mijn kinderen, en ik zie dat ze al nu moeite hebben om nee tegen anderen mensen te zeggen (tegen vriendjes, volwassenen enz). Dank je voor jou aanvullend commentaar, dat geeft wat beter gevoel ;)
| 09:43 |
ha fijn.. want dat negatieve gevoel wat je erbij krijgt zal verdwijnen en juist daardoor ben je t juiste voorbeeld. we wisten niet beter..maar oh wat hebben die gevoelens zicht vastgezet
| 10:24 |
Wat ik over emoties gelezen had, was alleen maar theorie... en in praktijk is het toch anders... wat je schreef over egoïstische gevoel die je erbij krijgt en dat het kan verdwijnen als je het blijft uitoefenen, ik hoor het van het eerst van jouw en dat is heel fijn om te weten. Dan weet ik, het kan moeilijk zijn, maar het is moeite waard. Dank voor delen ;)
| 12:44 |
Dat is fijn te horen..t is mijn persoonlijke ervaring en k vond t een jaar erg lastig toen en nu is iedereen veel blijer met duidelijkheid en als k wel iets wil en niet kan Nu..zeg ik wel wanneer k wel iets zou willen haahah..dank je
| 12:52 |
Niet echt een gelukkige en onbezorgde kindertijd lijkt me, op den duur komt alles toch naar boven en moet je er alsnog mee 'dealen'. Zo lees/herken ik het verhaal...
| 18:20 |
Klopt helemaal ja... dus is het een heerlijke uitdaging om onszelf verder op te voeden hihi
| 21:46 |
Ja, een uitdaging dat ben ik wel met je eens! :-D
| 21:56 |
dus gaan we lekker door op onze ontdekkingstocht naar onszelf..dacht ik toch die kleine ikke al te kennen , lol
| 21:58 |
Haha, nog niet dus? Ja, misschien leer je die nooit helemaal kennen...
| 22:07 |
die Karin zonder alle balast en alles meerin evenwicht..lijkt me een leuk mens..
misschien wat minder lief..maar zeker duidelijk..t lukt aardig hoor
| 22:18 |
Mooi zo, net zo lief denk ik maar gewoon met je grenzen die je bewaakt.
| 00:52 |
k zal in ieder geval ook andere emoties gaan voelen ..dus best spannend..dank je..lief van je
| 01:02 |
Zeker spannend, geen dank hoor! ;-)
| 01:16 |
Hmmm, interessante blog dit!
| 02:38 |
dank je...fijn te lezen en dus ebdankt voor je reactie
| 10:31 |
Ja zo kan dat gaan he, als kind doe je er (bijna) alles aan dat je geliefd bent...je overleven hangt er vanaf. We kunnen dan doen waar we voor 'beloond' worden in 'gezien' zijn. Je wist niet beter en zo deed (en doe) je dan war je 'goed in bent..nood-gedwongen. Het mooie van ouder worden kan zijn dat je meer 'bewustwording' krijgt en je bewust-zijn mag en kunt ontwikkelen.
| 17:21 |
Ja dat is op zich heelrijk natuurlijk.. bewust egwordne was ik op vele vele fronten, nu komt dit er dus alsnog achteraan..op zich erg mooi ja en begrijpelijk, lief dank je
| 17:55 |
je bent een kanjer op weg en onderweg !
| 18:26 |
knuf
| 18:36 |

auto leasen
auto leasen
private lease goedkoop
private lease goedkoop
Muziek, Kunst & Cultuur
Aanbevolen Muziek
Aanbevolen Muziek
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen