×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
Geraakt tot op het bot: de Ballerina Auschwitz.

Geraakt tot op het bot: de Ballerina Auschwitz.


Al lezende herken ik de pijn van
Edith Eger, als ook die van mijzelf,
 

https://www.volkskrant.nl/kijkverder/2017/ballerina/

en bloed met haar mee

Beef en herleef

groei tot wie we nu zijn.

Je totale waardigheid verliezen tot er niets meer van je over is en dan weer de heropbouw om je wezenlijke zelf terug te laten komen , om weer een menswaardig bestaan op te kunnen bouwen  .

Alles wat je lief is kwijtraken en nee... 

ikzelf verloor geen  vrienden en familie in het overgaan...wel door hun angst dicht bij mij te zijn

en dus is er geen vergelijking mogelijk en toch ook weer wel. 

Je eigen ik kwijtraken - de honger, angst en de pijn

de kracht om door te blijven gaan en  als overwinnaar later weer door te gaan

ja het raakt en erger dan ik had durven dromen.

Zoals ikzelf toen nog maar 26 kg woog en  niet door niet te eten, maar door pure angst , waardoor de adrenaline stroom bleef golven en alle reserves wegnam.

16 rechtzaken en veel te laat het eerherstel

ja we zijn overlevers tegen wil en toch met dank

Wat een kracht had zij ook nodig om door te gaan

heerlijk ook weer t menswaardig te hervinden

dankbaar

het leven te beleven! 

 ‘Alles kan van iemand worden afgenomen behalve één ding, de laatste van de menselijke vrijheden, en dat is dat iemand in alle gegeven omstandigheden kan kiezen welke houding hij aanneemt. Elk moment is een keuze.’ 

maak niet de fout die ik maakte, laat nooit een ander definiëren wie jij bent.’

zoals deze opmerking: 

Op dat moment realiseerde ik me inderdaad dat je aandacht kunt besteden aan wat je bent verloren, óf de focus kunt leggen op wat er nog wél is. Dus ik antwoordde: ‘Je ogen zijn zo mooi. Dat was me nooit opgevallen toen ze bedekt werden door al dat haar.’ Daardoor kon zij er weer even tegen.

Zo riep Micha: "mama kijk eens, met deze dingen die er nu staan gaan we opnieuw beginnen!

het is niet de sterkste van de soort die overleeft, het is ook niet de intelligentste. Het is die ene die het beste tegen verandering kan. 

Mij werd voortdurend verteld dat ik Auschwitz alleen als lijk zou verlaten. Toch lukte het me om mezelf dag in dag uit te blijven voorhouden: als ik vandaag overleef, ben ik morgen vrij.’

en ook mij werd iets van gelijke strekking mede gedeeld

‘Ik voelde dat het voor mij noodzakelijk was om terug te gaan naar die plek, de leeuwenkooi, en de leeuw recht in de ogen te kijken. Om daar mijn onschuld terug te eisen, de schaamte en het schuldgevoel toe te kennen aan de daders en te beginnen met mezelf vergeven voor het feit dat ik had overleefd.’

ik ben inderdaad alles kwijtgeraakt, behalve mijn verstand. En door die brainpower heb ik het gered. Sindsdien raad ik iedereen aan niet weg te rennen voor je verleden, maar het nog een keer te doorleven. Voor mij is dat de volgorde; rouwen, voelen, helen. Ik had me tot dan toe altijd afgevraagd: ‘Waarom ik?’ Eenmaal daar leerde ik een andere vraag te stellen. ‘Waarom ik niet?’

https://npofocus.nl/artikel/7541/wat-is-de-holocaust

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!




DiaantjesLife
Wij hebben soms een ongekende kracht, een overlevingsdrang die boven alles uit gaat! Wij hebben een vechtlust en geven nooit op! Dat lees ik ook hierin terug.  Hele mooie tekst en ook jouw aanvulling daarbij. 
16-08-2018 21:43
16-08-2018 21:43 • 1 reactie • Reageer
Karin van der Straaten
Dank je..ja die sterke kant van ons is machtig krachtig, als  de  zwakkere ook maar weer eens in beeld mag komen en geïntegreerd en weer in balans. k Heb  een paar  meisjes die ik  hiermee verder mag helpen en ben dus een extra goed voorbeeld..wij mens zijn werkelijk tot veel in staat ja
16-08-2018 23:06
16-08-2018 23:06 • Reageer
Minnie92
Zo is het en een dikke  .
16-08-2018 11:15
16-08-2018 11:15 • 1 reactie • Reageer
Karin van der Straaten
top..ozo..dank je
16-08-2018 21:00
16-08-2018 21:00 • Reageer
Marion's World
Heel interessant. Ik kan me voorstellen dat passages in dit interview jouw raken.
13-06-2018 11:07
13-06-2018 11:07 • 1 reactie • Reageer
Karin van der Straaten
Enorm ja, veel ervan zelfs  t maakt tot hele sterke vrouwen, bedenk ik me dan maar zo weer  op pad ❤️ behoorlijke uitdaging, liefs
13-06-2018 11:47
13-06-2018 11:47 • 1 reactie • Reageer
Soberana
Wat een indrukwekkende vrouw is Edith Eger.
08-02-2018 15:37
08-02-2018 15:37 • 1 reactie • Reageer
Karin van der Straaten
Zeg dat wel ja, krachtig genoeg om t vol te houden
08-02-2018 17:56
08-02-2018 17:56 • Reageer
HeArt&SoulConnection
Ijzerstrek kunnen we zijn ....al zijn we gebroken. Een deel van ons (onze ziel) weet altijd een (uit)weg ...naar binnen of naar buiten. Veel is ook voor mij herkenbaar . Zo ook het focussen op wat (nog) is
29-01-2018 11:16
29-01-2018 11:16 • 1 reactie • Reageer
Karin van der Straaten
Bijzonder ja...dat weten we van elkaar zonder weten..invoelen/ mee voelen ja k heb bewondering voor de kracht die hier is, tegen wil en dank en toch meer dan aanwezig. We gaan voorwaarts...maar als k even kort terug blik, is het niet te bevatten wat aangegaan is en aangedaan
29-01-2018 13:41
29-01-2018 13:41 • 1 reactie • Reageer
bijlenie
prachtig he , zo sterk en toch zo kwetsbaar !
28-01-2018 18:31
28-01-2018 18:31 • 1 reactie • Reageer
Karin van der Straaten
Zeg dat wel..heb je haar verhaal onder de link ook gezien?
28-01-2018 18:59
28-01-2018 18:59 • 1 reactie • Reageer
Schorelaar
Wat een levenslust spreekt hier uit. Een ander had het allang opgegeven.
28-01-2018 18:31
28-01-2018 18:31 • 1 reactie • Reageer
Karin van der Straaten
Soms moet je wel door, nog steeds gaat t zo door en blijven er flinke keien op de weg...maar uiteindelijk helpt dit ej toch verder op je weg dan in een hoekje te gaan kwijnen ja, dank je... het hele verhaal onder de link is heel waardevol
28-01-2018 18:59
28-01-2018 18:59 • Reageer