×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Schrijfuitdaging januari 2018 (2)

Schrijfuitdaging januari 2018 (2)


Je had het tafelkleed weggerukt en zat ineengedoken op de grond. Het was zover, je was al ver over je grenzen heen. Dat krijg je dan als je maandenlang veel te veel hooi op je vork neemt en je alles wat er om je heen gebeurt gewoon laat gebeuren. Ook al weet je dat het niet oké is, ook al besef je dat een ander verkeerde dingen op je programma heeft gezet. Je wordt geleefd, en je doet gewoon niets. Je gaat naar de winkel en vergat wat je moest kopen. Dan kom je voor de zoveelste keer thuis met een hele lading yoghurt (want die was bijna op, niet?) en meer dan twintig tubes tandpasta (dat gaat niet kapot, weet je).
Je kreeg weer een brief van je ex die smeekt om terug te mogen komen, maar dat kan je nu niet hebben. Je hebt nood aan stabiliteit, maar niemand lijkt je die te kunnen geven. Dus steek je die brief in brand, gewoon omdat je van de geur van verbrande lucifers en vervlogen tijden houdt.
Volledig overmand door verdriet – of is het machteloosheid – zit je daar blootsvoets op de mat, kijkend naar de scherven van jezelf. Je probeert je te vermannen, je moet opnieuw op je benen staan. Maar je lichaam draagt de zware lasten niet. Je blokkeert. Als je lijmt wat je had verknipt, verprutst die onzichtbare schaar alles wat je ooit probeerde. Het is genoeg... je valt, maar je ziet de bodem van de put niet. Je gilt, maar je mond maakt geen geluid. Je schreeuwt het uit. Wie wil je horen?

Word lid en beloon de maker en jezelf!




Ellie B
Heel goed geschreven
12-01-2018 12:45
12-01-2018 12:45 • 1 reactie • Reageer
Katrien
Dank je wel! :D
12-01-2018 13:21
12-01-2018 13:21 • Reageer
Alie Engelsman
Wow... heel herkenbaar. Erg beeldend en mooi geschreven.
12-01-2018 08:17
12-01-2018 08:17 • 1 reactie • Reageer
Katrien
Dank je wel, Alie!
12-01-2018 08:36
12-01-2018 08:36 • Reageer
Ingrid Tips en meer
Wow, wat een goede bijdrage!
11-01-2018 18:48
11-01-2018 18:48 • 1 reactie • Reageer
Katrien
Dank je wel voor deze mooie reactie!
11-01-2018 19:47
11-01-2018 19:47 • 1 reactie • Reageer
Piteke van der Meulen
Wat prachtig geschreven in al zijn heftigheid
11-01-2018 18:21
11-01-2018 18:21 • 1 reactie • Reageer
Katrien
Van harte bedankt!
11-01-2018 19:47
11-01-2018 19:47 • Reageer
Lientje
Erg mooi geschreven... Het raakt mij echt, wat een emotie.
11-01-2018 16:59
11-01-2018 16:59 • 1 reactie • Reageer
Katrien
Dank je wel!
11-01-2018 19:47
11-01-2018 19:47 • Reageer
myonlinestory
Wauw mooi geschreven... Dit raakt je wel hoor
11-01-2018 15:25
11-01-2018 15:25 • 1 reactie • Reageer
Katrien
Dank je! Mijn tweede deelname, ik kon toch nog een tweede versie maken met dezelfde steekwoorden.
11-01-2018 15:45
11-01-2018 15:45 • Reageer
Encaustichris
Oef, die komt ff binnen! Knap gedaan!
11-01-2018 12:09
11-01-2018 12:09 • 1 reactie • Reageer
Katrien
Dank je wel, ik voelde me nochtans een beetje onzeker over de tekst. Maar Dana zegt altijd: wees toch niet zo onzeker...
11-01-2018 14:28
11-01-2018 14:28 • 1 reactie • Reageer
Dana
De pijn sijpelt hier magnifiek door. Goed gedaan!
11-01-2018 07:44
11-01-2018 07:44 • 1 reactie • Reageer
Katrien
Dank je wel, Dana!
11-01-2018 08:33
11-01-2018 08:33 • Reageer
Hans van Gemert
Een prachtig krachtige invulling, Katrien!
10-01-2018 23:17
10-01-2018 23:17 • 1 reactie • Reageer
Katrien
Dank je wel, Hans!
11-01-2018 07:19
11-01-2018 07:19 • Reageer
Schorelaar
Wat veel verdriet. Krachtig verteld.
10-01-2018 21:58
10-01-2018 21:58 • 1 reactie • Reageer
Katrien
Dank je wel voor je snelle reactie. Ben blij dat je het weet te smaken, ook al zit het vol verdriet.
10-01-2018 21:59
10-01-2018 21:59 • Reageer
notifications_noneadd
18-10-2018 06:22
4 volgers , 7 antwoorden
7 antwoorden
notifications_noneadd
17-10-2018 23:07
1 volger , 2 antwoorden
2 antwoorden
notifications_noneadd
31-01-2018 14:24
1 volger , 1 antwoord