Schrijfuitdaging maart 2018

Schrijfuitdaging maart 2018


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Haar jas is veel te dik. Ik merk het aan de manier waarop ze door haar haren strijkt als ze zich moet bukken om een fles melk te nemen. Het blijft een beetje aan haar voorhoofd kleven. Waarom is ze zo warm aangekleed? Heeft ze niet gemerkt dat het de laatste weken veel warmer is geworden? We zijn tenslotte al maart.

Maar ze intrigeert me. Ik volg op gepaste afstand haar tocht doorheen de winkel. Ze heeft ongeveer hetzelfde gekocht als een week geleden. Is ze verknocht aan dat ene merk van aardbeienjam of zou ze vandaag eens iets anders proberen? Ik zou het haar bijna willen voorstellen, maar ik  hou wijselijk mijn mond. 
Aan de diepvriespizza's ga ik net dat tikje dichter bij haar in de buurt staan. Het benieuwt me, wat heeft deze vrouw te verbergen onder die warme, dikke winterjas? Ze gedraagt zich onopvallend, of ze doet toch verwoede pogingen om op de achtergrond te blijven. Niemand gunt haar een blik, behalve ik. Steels hou ik haar in de gaten en speel met een geweldige nonchalance een vergelijkende studie tussen de pizza's van het huismerk en die van Dr Oetker.

Ze kijkt naar me, ik voel haar ogen op mijn trui rusten. Maar ik verroer me niet, ik veins desinteresse in haar en de rest van het warenhuis. Toneelspelen is altijd al mijn ding geweest. Mijn moeder zei dat het me wel vaker van pas ging komen. Een wijze vrouw is ze, dat moedertje van me. Zou deze dame misschien vandaag het lef hebben om me aan te spreken?
Vorige week had ik het bijna in haar plaats gedaan, ik dacht dat het strelen van de appels het hem zou doen. Haar ranke vingers raakten het fruit aan met zo'n onwaarschijnlijke tederheid. Even vreesde ik ter plaatse in elkaar te zakken van ingehouden emoties. Wat dát doet die onbekende met me, het is te gek voor woorden. Maar is de waarheid dat niet meestal?

Het loopje van mijn gedachten heeft de tijd doen versnellen. Ze staat alweer aan de kassa, klaar om dezelfde boodschappen als vorige week af te rekenen. Ik wil de kassierster toeschreeuwen dat ze zich moet bukken of - als ze daar nog de kans toe krijgt - heel hard weg moet rennen. Want in een flits kijk ik twee minuten verder in de tijd en zie hoe deze mooie, jonge vrouw de rits van haar veel te dikke jas openmaakt en de kassierster een kogel door het hoofd jaagt.

Maar ik kijk te veel televisie, dat is duidelijk. Want ze haalt uiteraard enkel haar geldbeugel uit haar jas om gepast te betalen. Ook dat is iets wat haar typeert. En daar gaat ze dan... veel te warm gekleed voor de tijd van het jaar. En ik blijf achter met mijn fantasie. Onzichtbaar in mijn dunne regenjas mompel ik: 'Tot volgende week.'


signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (13 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Haha ik heb ook van die gekke gedachtes, je verhaal leest lekker weg!
| 16:10 |
Dank je wel!
| 16:27 |
Wat mooi geschreven en ik schrok ook even bij het moment dat ze haar jas opendeed, spanning zit er dus goed in!
| 20:14 |
Dank je wel!
| 08:33 |
Nooit gedacht dat er een stalker in jou schuilt. Je volgt haar al zeker een jaar... ik ga snel.... naar deel 2.
| 17:25 |
Een jaar? Ik heb iets gemist, denk ik.
| 19:31 |
Stupid me, week bedoel ik!
| 19:50 |
Met plezier gelezen.!!
| 13:15 |
Ik ben blij dat je het met plezier hebt gelezen. :-)
| 13:17 |
Heel knap geschreven! Herkenbaar voor een deel. Ik kijk momenteel vaak star trek en was aan het rijden in de bus, waar mensen tegenwoordig hun mobiel kunnen opladen via een poortje boven hun hoofd. Ik keek in de spiegel en zag snoertjes uit het plafond komen richting die mensen. Ik schrik en dacht heel even dat ik Borg in de bus had :-)
| 11:59 |
Ik vrees dat ik niet helemaal mee ben, maar ik ken helemaal niets van star trek.
Dank je wel voor je mooie compliment!
| 13:18 |
De Borg zijn mensen die tot robot worden verbouwd, zij hebben snoeren en slangen over hun hele lijf en laden zich op via slangen ;-)
| 13:25 |
Oké, ik wil het me niet kunnen voorstellen :)
| 14:25 |
;-)
| 14:28 |
Ze was nog niet de zolder op geklommen voor haar zomerjas en de tijd kon net als het weer totaal veranderen nog
de veel te grote jas verbergt een te dikke buik en ondertussen was het wel een spannend verhaal, dank
| 10:35 |
Graag gedaan, Karin. De dingen die je noemt zijn ook heel aannemelijk natuurlijk :)
| 10:50 |
hahaah k zag mijzelf in de te grote jas ff lopen
| 11:32 |
Toneelspelers zijn soms keien in improvisatie, goed geïmproviseerd, Katrien, heb genoten van je tikje lugubere gedachte
| 10:13 |
Af en toe moet dat kunnen, niet? :)
Dank je wel voor je reactie.
| 10:16 |
Ja, van mij hoeft het niet bij af en toe te blijven, hoor. Je mag dit soort gedachtespinsels wel vaker hebben (en opschrijven, uiteraard)
| 10:42 |
| 10:50 |
dank je wel, voel me vereerd
| 11:22 |
En zo gaat de kogel door de kerk... eh... door het warenhuis.... eh.... door je gedachten...
| 08:29 |
Dat heb je goed gezien :-)
| 10:02 |
Wat een mooi verteld verhaal
| 00:17 |
Dank je wel!
| 10:02 |
ja ik ook.....tot volgende week!!
| 00:16 |
Lol :-)
| 10:02 |
Spannend en angstaanjagend om zulke gedachten te hebben bij alledaagse situaties. Heel mooi geschreven!
| 00:15 |
Dank je wel!
| 10:02 |
Bijzonder en heel mooi. Je loopt haast mee in de gedachten, in de wereld die je zo creëert.
| 00:05 |
Dank je wel, Hans!
| 10:02 |
bijzonder verhaal weer ! mooi om te lezen !
| 23:43 |
Dank je wel!
| 10:02 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
Dier, Tuin & Natuur
Kooikersplas Houten
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen