Vijfenhalf, bijna zes. Deel tien.

Vijfenhalf, bijna zes. Deel tien.


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Wat een onmacht…


Voor het eerst in ons bijzijn heeft ze haar gebit uit gedaan, ze vond het vreselijk dat wij haar zonder tanden zagen. Maar ze moest wel, ze bleef maar spugen. Ik heb haar tanden gepoetst en er maar een grapje overgemaakt. Ik klapperde met haar gebit en zei: niet bijten he mam! Gelukkig zette ze zich er snel overheen, ze was weer op haar gemak gesteld. Mama plast niet meer en heeft ook geen ontlasting meer.

Ik heb gelezen dat dit een teken is dat het einde nadert, een kwestie van hooguit een paar dagen nog. Af en toe lijkt het of ze niet meer bij ons is, maar in een andere wereld. Daarnet zei ze nog dat ze haar moeder zag. Mama vertelt ook dat ze oma vaak ziet in haar dromen. Op een dag toen mama sterk genoeg was, heeft ze afscheid genomen van oma. Toen kon oma verder gaan, omdat mama haar had losgelaten. Ik weet dat ik mama straks ook zal moeten loslaten. Net zat ik bij haar en zag dat ze weggleed en in haar slaap dingen aan het verwerken was. ‘ Ik ben bij je ‘, zei ik en ze glimlachte gelukzalig.


Voor mama


Ik kijk naar jou, naar hoe jij slaapt,

En hoe jij je in jouw dromen vermaakt.

Jij kleine, lieve, dappere vrouw,

Ik houd heel veel van jou.

Als je oma in het schijnsel ziet staan,

Dan mag je van mij naar gene zijde overgaan.

Want ik weet: ik zie jou toch weer,

Dag lieve schat tot de volgende keer.

Jouw liefhebbende dochter,


Paula


Dit heb ik voor mijn moeder geschreven nu het zo slecht met haar gaat. Een soort van ‘ toestemming ‘ dat ik haar los zou laten, als ze zou overgaan. Tamara mijn dochter van zes, heeft eronder geschreven: ‘ ik hou ook van jou oma’. Schitterend toch!


Het was een prachtig intiem moment


De dood hoort net zo goed bij het leven als een geboorte. Het moet iets fijns zijn, iets moois, er houdt iets op, maar er begint ook iets nieuws. Dat geloof ik en dat gun ik mama echt. Ik geloof dat mensen na hun dood voortleven. Ik heb zelfs oma`s aanwezigheid al een paar keer gevoeld. Ze heeft me zelfs een keer opgevangen. Ik was de trap aan het afbranden en ik viel, tenminste dat dacht ik. Ik voelde een ijzige kou achter mij en hervond mijn evenwicht en zei direct ‘ dank je oma ‘. Oma had mij gered en zo is ze mijn beschermengel geworden, ze leeft dus voort.


19 januari 2003

Wonder boven wonder gaat het beter met mama. In de ochtenden is ze even op en s `middags slaapt ze meestal. Ze heeft zo`n sterke wil, ze geeft niet op. Ik heb kaartjes gekocht voor een concert van The Fortunes over drie weken. Mama is fan van ze en zo heeft ze iets om naar toe te leven. Anders ben ik bang dat ze weer wegglijd.


De Flair komt uit!


14 april 2003, vandaag komt de Flair uit. Met ons interview erin, ik sta onder hoogspanning, ik zit er helemaal doorheen. Vorige week ging het al niet lekker, ik ben zo moe. Lekker een weekend weggeweest naar een vriendin met de kinderen. Tamara heb ik vanochtend naar school gebracht en op de terugweg haalde ik haast geen adem.

Mama`s hulp heeft mijn kamer gedaan en ik heb haar geholpen zoals altijd. Ik vind: zij is de hulp van mijn moeder en niet van mij, dus dan mag ik daar geen gebruik van maken. Omdat ik bij mijn moeder inwoon help ik haar altijd. Even rustig met mijn tante bellen. Ze is er niet dus een goed gesprek met mijn oom, mama`s oudste broer. Weer gehuild, het lijkt wel of de emoties van de afgelopen tijd er nu pas uitkomen. Mijn oudste broer heeft gebeld, hij was aan het chatten met zijn vrienden en die hebben mama en mij op TV gezien. Blijkbaar is er een reclame op de tv van het feestnummer van de Flair en komt onze foto voorbij. We zijn ook te zien op het internet. Wat een spanning, maar wel gezonde spanning! Ik kan bijna niet ademhalen en ga hyperventileren.

 


Beoordeel

Reacties:

expand_more
Verberg reacties
heel mooi geschreven!
| 10:35 |
Prachtig gedicht!
| 22:13 |

×

Yoors


exit_to_app Inloggen