Poison - Hoofdstuk 16

Poison - Hoofdstuk 16


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Hoofdstuk 16: Wat nu?

Iemand trekt mij vanachter het gordijn vandaan. Ik word om gedraaid en ik zie Clay kijken. ‘Wat doe jij hier’? Vraagt hij een beetje kwaad. Ik kijk snel naar het andere gordijn. Heeft het Elijah niet gezien? ‘Hoe wist je dat ik hier was’? Vraag ik snel terug. ‘Ik vroeg jou wat eerst’. Zegt hij serieus. Hij draait mijn gezicht naar hem toe. ‘Ga je nog antwoord geven of wil je dat Dylan hetzelfde overkomt als bij jou’? Vraagt hij.

Ik schrik. ‘Blijf van Dylan af’! Roep ik. ‘Beantwoord mijn vraag’! Zegt hij. Ik ren opzij maar hij heeft mij gelijk al vast. Hij pakt mijn polsen vast en houd ze hoog. Hij is veel sterker dus ik ben compleet hopeloos. ‘Je gaat mij toch geen pijn doen’? Vraag ik voorzichtig. Hij schudt zijn hoofd. Ik kijk hem verbaasd aan. ‘Reve, wat denk jij nou, je bent al doodsbang voor mij’. Zegt hij.

‘Dus je laat mij gaan’? Vraag ik. Hij schudt zijn hoofd weer. ‘Geef antwoord op mijn eerste vraag of ik pak die hele spionnen bende van je’. Zegt hij.

Ik schrik. ‘Hoe weet jij van die spionnen groep’? Vraag ik. Hij pakt mijn polsen strakker vast. ‘Wat doe jij hier’! Roept hij. Ik kan niks zeggen, ik kan niks zeggen. Wat moet ik doen! Denk ik. Ik begin al helemaal te trillen ik ben echt doodsbang voor die Clay. Hij is echt het aller engste wat ik ooit gezien heb.

Ik weet maar één ding op dit moment. ‘Dylan’! Roep ik. ‘Dylan’! ‘Help mij’! Roep ik harder. Ik voel tranen in mijn ogen. Ik hoor de tredes van de trap gelijk al. Ik voel tranen uit mijn ogen lopen over mijn wangen heen. ‘Waarom ben je zo bang voor mij’? Vraagt Clay ineens heel serieus en zielig. Ik kijk hem aan.

Ineens valt er iets van de kast af. Ik kijk gelijk opzij. Ik zie dat er een aantal flesjes met verschillende kleuren om vallen. ‘Laat Reve los’! Roept Elijah. Clay laat mijn polsen los en stapt naar achter. ‘Je weet niet waar je mee gooit’! Roept hij. Clay loopt tegen de deur aan. Dan gaat de deur open en valt Clay de gang in. Dylan stapt naar binnen. ‘Reve, gaat het’? Vraagt hij. Ik klik.

‘Clay heeft niks gedaan’. Zeg ik. ‘Ik raakte gewoon in paniek en jullie weten dat ik dan zo snel mogelijk jou en Kian erbij haal’. Zeg ik. Dylan kijkt mij raar aan. ‘Reve, je verdedigde Clay’. Zegt hij. Ik schrik. ‘Nee toch’? Kian en Callum komen de kamer in rennen. ‘Wat is hier gebeurt’? Vraagt Callum. Ik haal mijn schouders op. ‘Veel te veel’. Zeg ik. Hij knikt. ‘Dat begrijp ik als ik Clay op de grond zie’. Dan is het helemaal stil in het huis.

Ik hoor het slot van de deur. Clay schrikt. ‘Dat zijn mijn ouders’. Zegt hij. ‘Allemaal weg hier’. Zegt hij en hij staat op. Ik loop naar het raam met de andere en ik spring naar benden op de schutting. Vanaf de schutting spring ik naar beneden en ik wacht op mijn vrienden, broers en vriendje. ‘Wat moeten we nu’? Vraagt Kian onderweg naar huis. ‘Ik weet het niet’. Zeg ik.

Elijah pakt mijn hand vast. Ik kijk hem aan. Het blijft even stil. Ik ben toch benieuwd hoe hij daar weg kwam zonder dat Clay hem zag. ‘Hoe’? Vraag ik aan Elijah. Hij glimlacht. ‘Hoe wat’? Vraagt Elijah terug. ‘Hoe kwam je achter dat gordijn vandaan zonder dat Clay jou zag’? Vraag ik. Hij lacht. ‘Waar dacht je dat ik mij verstopt had’? Vraagt hij. ‘Ik heb opgemerkt dat er dertig centimeter tussen de kast en de muur zat bij het raam’. Zegt hij.

Ik knik. ‘Vandaar’. Zeg ik. Hij lacht. ‘Ik ben een spion hé’. Zegt hij. ‘Het is juist mijn taak om op dat soort dingen te letten’. Ik knik weer. Ik denk steeds maar aan Clay. Zijn goede kant. Ja, die heeft hij ook. Hij keek mij net zo serieus aan. Hij was verbaasd over mijn reactie. Hij vond het jammer dat ik zo bang voor hem was. Hij had zelfs gezegt dat hij mij nooit pijn zou gaan doen.

Ik schud zachtjes met mijn hoofd. Reve, je weet dat hij de oorzaak is van dit alles. Jij gaat waarschijnlijk dood door Clay dus ga niet denken aan zijn goede kant. Ik zie dat we bij mijn huis aankomen. Ik zie dat Dylan al bijna slapend naar binnen gaat. Hij prikt drie keer mis met de sleutel tegen de deur voor het goed gaat.

‘Hoe laat moet ik morgen bij jullie zijn’? Vraagt Kian met zijn ogen bijna helemaal dicht. Callum haalt zijn schouders op. ‘In de middag zou wel handig zijn’. Zegt Callum. ‘Dan ga ik voor die tijd mezelf inwikkelen in de zachtste dekens’. Zegt Kian en hij loopt naar binnen en gelijk door naar de trap.

Ik loop naar Elijah. ‘Zie ik je morgen middag’? Vraag ik aan hem. Hij knikt. ‘Altijd’. Zegt hij. Ik glimlach en ik geef hem snel een kus op zijn wang voor ik naar binnen loop. Wauw, ik moest echt helemaal op mijn tenen staan daarvoor. Ben ik nu echt zo klein? Ik loop de trap op en ik hoor de deur dicht gaan. Ik loop naar de deur met mijn naam erop. Ik pak mijn pyjama uit de kast en ik loop naar de badkamer naast mijn eigen kamer. Ik stap een paar minuten onder de warme douche.

Daarna trek ik mijn pyjama aan en ik loop gelijk naar mijn bed. Ik wikkel mij gelijk in alle drie de dekens en ik sluit mijn ogen en ik val in slaap. Ik voel iets vroeg in de ochtend al trillen. Ik schrik wakker. Ik open mijn ogen en ik ga rechtop zitten. Ik rek mijzelf uit en ik zie een briefje tegen het raam hangen. Ik stap uit mijn bed en ik loop rustig naar het raam toe.

Eenmaal bij het raam aangekomen pak ik het briefje op en maak het open. Ik schrik. Het is een brief van Clay! Ik ren naar boven. Naar de kamer van mijn twee broers. Ik klop op de deur van Kian en dan ren ik snel naar de deur van Dylan. Allebei de deuren gaan open. ‘Ik heb een brief van Clay’. Zeg ik bang.




Beoordeel


private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
Dier, Tuin & Natuur
Kooikersplas Houten
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen