Gay is oké!


Oké, de titel is denk ik al veelzeggend. 

Alhoewel....


Stel je voor: je bent een jongen of een meisje, jong of oud, en je hebt gevoelens, sexuele gevoelens.

En dan blijkt dat je als jongen kriebels in je buik krijgt van jongens.

Of je bent een meisje, en je krijgt kriebels in je buik van meisjes.

Dat kan behoorlijk verwarrend zijn!

Of: je krijgt kriebels in je buik van meisjes én jongens, of.... je bent een jongen, maar je voelt je een meisje, of andersom!


Het gebeurt dagelijks duizenden jongens en meisjes, jong en oud!

Dagelijks zijn er mannen en vrouwen die merken dat hun gevoelens misschien anders zijn dan "gemiddeld".

Nou zou ik natuurlijk kunnen zeggen: wees blij dat je in deze eeuw geboren bent: tegenwoordig is het geen probleem meer, maar dan doe ik hele bevolkingsgroepen tekort.

Want weet je? Ook in de 21e eeuw kan het behoorlijk verwarrend, en eng zijn om je gevoelens te ontdekken.

Want wat moet je ermee? En wat betekent dat voor je?


Mijn persoonlijke verhaal in een notendopje?

Ik was een jaar of 23 toen ik merkte dat ik niet de gevoelens had die mijn vriendinnen wel hadden.

Ik verlangde niet naar jongens, keek niet anders naar ze dan naar vrouwen.

Sterker nog: ik vond vrouwen vaak mooier, en ik begreep ze tenminste ook ;-).

Toen ik dat voor mezelf toe durfde te geven dacht ik: ben ik nu lesbisch?

En moet ik dat nu aan iedereen gaan vertellen?

De paniek sloeg me al om het hart bij het idee.


Gelukkig reageerde mijn omgeving heel goed.

Uitspraken als: "dat verbaast me niets", "ik hoop dat je gelukkig wordt", en "ik denk dat het vooral voor jou heel moeilijk is" hielpen me.

En toen was er vriendin J. en die zei: "je blijft voor mij gewoon dezelfde Christel die je altijd was."

Haar ben ik nog altijd dankbaar, want dát is hoe het is!


Jaren later besefte ik mij dat ik niet lesbisch was, maar bi-sexueel.

En wat maakt het uit? Ik hou van mensen, ik val niet op een geslachtsorgaan.


Onze Yoorsiaan @adamleanderthewarrior had onlangs ook zijn coming out, hier op Yoors, hoe stoer is dat?!

Geef deze stoere bink ff een hartje, dat kan hieronder.

Maar even terug: stel, je zoon of dochter komt met de mededeling homo, lesbisch, bi te zijn (ik laat transgender hier even buiten beschouwing, omdat ik hen niet zie als "gay", mijn persoonlijke mening).

Ik kan me voorstellen dat je dan even moet slikken.

Mogelijk heb je al signalen opgevangen, maar misschien ook helemaal niet.

Maar weet je? Je zoon of dochter, of vriend, vriendin was al gay voordat hij/zij het jou vertelde!

En weet je: hij/zij heeft daar misschien al heel erg mee geworsteld, en het is eigenlijk een compliment dat jij gekozen bent om het te vertellen!


En ben jij de gay in kwestie?

Bedenk je even hoe lang je erover deed het zelf te accepteren, en geef die ander even de tijd om je mededeling te verwerken...

Natuurlijk, dat kan doodeng zijn, zeker wanneer iemand belangrijk voor je is!

Maar jij blijft dezelfde persoon, hopelijk alleen wat gelukkiger nadat bekend is hoe jij je voelt!


Nadat ik Adam's blog las moest ik aan mijn eigen coming out denken, maar ook aan een gedicht, dat ik graag hier met jullie wil delen.

Het komt uit het boek: Thuiskomen, van Marjo van Rijckeghem:


Wat is er tegen

twee mensen die van elkaar houden

die elkaar beminnen, teder en warm

die lekker kunnen vrijen

die wonen en werken

lusten en lasten

praten en kibbelen

fuiven of thuis feestjes bouwen

ruzie maken en zich verzoenen

van kinderen houden of niet

humeurig zijn en vrolijk

oplossingen zoeken en vinden

slapen en dromen

poezen haten of juist niet

piekeren en nadenken

kiezen voor elkaar of uiteen gaan

wenen en lachen

tv kijken, boeken lezen en breien


Wat kan er tegen zijn

ook als die twee mensen, twee vrouwen

of

twee mannen zijn.


Uit: Thuiskomen, scenes uit een lesbisch bestaan, Marjo van Rijckeghem.


Laten we elkaar accepteren zoals we zijn, we zijn allemaal mens.

Gay is oké!


#lgbtq #gayisoke#homo#lesbisch#bi#levenenlatenleven




125 comments