50 Tinten Boos! ~deel1~

50 Tinten Boos! ~deel1~


Ja, mét uitroepteken!

Twee dus, want ik ben behoorlijk boos. Niet kwaad want wanneer ik dat uitspreek neigt mijn mond naar een glimlach en dat is nu even niet aan de orde. Boos  want dan maak ik een O met mijn lippen, zoals bij verontwaardiging, ontsteltenis! Niet razend, das erover. Ik geef niemand de macht mijn gevoelens dermate te sturen. Daar komen nl. ongelukken van én  gevangenisstraffen, kunnen we missen als kiespijn, toch?

Maar zoals ik al zei, ik loop dus een beetje pissed rond tegenwoordig. En dat heeft zo zijn redenen.

Want stel nu zo maar even dat je sinds een paar maand een iets nauwer contact hebt met die mysterieuze knappe donkere man die zomaar toevallig#not, tussen je Facebookvrienden kwam te staan. En stel nu dat je op een bepaald moment beslist om elkaar te bellen, en dat eerste gesprek met gemak 2,5 uur duurt en je sindsdien uitkijkt naar jullie dagelijkse telefoontjes. Niks geen akward stiltes maar uren praten over de meest uiteenlopende zaken, dromen, verlangens, frustraties, wensen, zachtjes opborrelde gevoelens voor iemand die je nooit eerder in levende lijve zag.

Zelfs in die mate dat  hij een tikkeltje jaloezie voelt opkomen bij iets dat je vertelt, geheel onterecht en onnodig btw. want ergens voel je je niet eens 100% single meer, maar zo ontzettend schattig.  In die mate dat hij zijn vrienden over je vertelt, in die mate dat jij geïnteresseerden afblokt want de combinatie bad boy met een gouden randje, die laat je niet koud. In die mate dat er heel voorzichtig over de toekomst wordt gepraat in ogenschijnlijk onbelangrijke zaken maar het voelt verdomd goed. Zou het, kan het dan toch?

Dus komt hij je die zondag ophalen voor een dagje Holland en hoewel je er een punt van maakt je niet thuis te laten ophalen door een vreemde en er al zeker niet mee over grenzen heen te rijden doe je die dag de deur open met als énige bekommernis dat enkel de chemische klik jullie nog kan dwarsbomen. 

Het wordt een fantastische dag, waarbij hij spontaan je hand pakt bij het wandelen, vertederend je letter met stroop op zijn pannenkoek schrijft, je uit pure zenuwachtigheid de stomste dingen eerst zegt en de eerste kus deelt met zicht op zee, ja en haar in je mond, dat ook, we zijn tenslotte aan zee en er waait ondertussen een ferm briesje.  Op de terugweg naar huis speelt een liedje waarin het stukje tekst 'it took a superman to swipe me off my feet' voorkomt. Stiekem vraag ik me af of er waarheid in schuilt, ook al is het nog te vroeg om zoiets te kunnen inschatten, het is gewoon grappig; zittend naast deze superhelden-freak.

Bij thuiskomst komt hij nog even mee binnen en luidop vink ik ook het hokje 'goeie kusser' af. We kussen op dezelfde manier, een hele meevaller dus want kussen beschouw ik toch als een barometer voor wat kan volgen. Het voelt vertrouwd, veelbelovend, spannend en opwindend waardoor hij maar beter snel vertrekt, wat ik dan nog opwindender vind. 

Maar hoe warm en fijn ons dagje samen ook was de dagen nadien bekruipt me een onbehaaglijk gevoel. Moet ik ook maar zo'n HSP'er niet zijn natuurlijk, voel eens wat minder mens, roep ik mezelf tot de orde maar het heeft geen zin en ongewild plant ik het zaadje met twijfel in zijn hoofd. Die week is hij fysiek ver weg op zakenreis maar dat weegt niet op tegen de emotionele afstand die ik voel. Die staat in schril contrast met de gesprekken die we voerden maar tegelijk veranderen ook die van toon. We babbelen nog over onze dag, de dingen die gebeurden maar de dromen, wensen en verlangens lijken een verre herinnering. En dan komt het hoge woord eruit, 'ik ben nog niet klaar voor iets nieuws'! BAM! Daar heb je het!



Beoordeel

Reviews en Reacties:

4.9 / 5 (9 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Lekker dan. Not.
| 19:51 |
een aardige domper ook
| 09:44 |
Dat is zoals Hans zei inderdaad een domper
| 13:06 |
Mooi verhaal en zo herkenbaar. Heb ongeveer hetzelfde meegemaakt. Na weken van intensief mailen en het voelen van de klik een heerlijke eerste date (zelfs ook de grens over geweest), emotionele achtbaan, ergens voelde het niet goed, te mooi om waar te zijn. Daarna de domper. Hij woonde nog bij zijn ex. Zij wilde dat hij bij haar bleef en toonde spijt, hij zei nog dat hij voor mij zou kiezen, maar na 6 weken was daar ook de BAM en verbrak hij van het ene op het andere moment alle contact. De klap kwam toch nog hard aan. Diep van binnen weet je dat er iets niet klopt, maar je wilt het zo graag dat je dat stemmetje in je hoofd negeert.
| 23:05 |
Ohw.. die BAM ken ik zoooo goed. Vorige week nog tegen gekomen. Grrr..
| 10:09 |
gevoelig? voel eens anders bam en daar is die dan het echte gevoel het andere gevoel, een wens, een wil wie zal het zeggen
mooi stuk
| 09:14 |
Hè wat vervelend, en dat is dan nog zacht uitgedrukt, kan mij voorstellen dat je daar boos om bent, maar volgens mij zegt het meer over hem dan over jou, zonder hem te veroordelen..
| 07:05 |
Ja, dat is toch een dompertje...
| 00:58 |
Bedankt voor de info
| 19:59 |

Yoors Nieuws
Wat is Yoors?
Wat is Yoors?
Boeken & Taal
Kolja
Kolja
 

×

Yoors


exit_to_app Aanmelden