×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Mijn ego gestreeld...

Mijn ego gestreeld...


Vandaag ging ik met de kinderen en mijn moeder een dagje naar Sluis. Opgetogen over de recent verloren kilootjes (die ik dan ook absoluut niet wil terugvinden) besteedde ik net iets meer tijd voor de spiegel dan anders. Eens geen gemakkelijke mama-kledij maar een kleedje met-al zeg ik het zelf-opvallende maar stijlvolle print en een riem die mijn herontdekte taille in de verf zet. Ik nam zelfs de moeite om mascara aan te brengen. Het feit dat ik dat na 5 min. alweer vergeten was en dus argeloos in mijn ogen wreef laten we even terzijde.

Na enkele uurtjes, de nodige zoethoudertjes, een bezoek aan de speelgoedwinkel met nog duurdere zoethoudertjes vonden we dat het tijd werd om ons ultieme wapen in de strijd te gooien wilden we nadien nog enkele winkeltjes aandoen. Sinds jaar en dag zijn we trouwe bezoekers van de Lindehoeve. Als kind ravotte ik er ettelijke uurtjes in de speeltuin terwijl de volwassenen genoten van een terrasje vrij van Dutroux -schrikbeelden.

De plaatsjes waren felbegeerd maar toch kon ik een tafeltje met 4 stoelen bemachtigen en genoten we van de lachende gezichtjes van mijn koters. En toen kwam het. De eerder onopvallende ober zei dat ik zo serieus keek, zo' n knappe vrouw met zo'n uitstraling ging ie verder, je zou wat meer moeten lachen. Normaal gezien zou zo'n opmerking al meer dan genoeg zijn om hem mijn meest ijzige blik te presenteren en afhankelijk van mijn lefgehalte van dat moment nog veel meer maar vandaag dus niet. Ik lachte wat verlegen door het verrassende van zijn directheid en plaatste mijn bestelling. Elke keer hij voorbijkwam kreeg ik een brede glimlach te zien. Op de één of andere manier kwam hij niet arrogant maar eerder doorzichtig, goedkoop charmant over. Bij het afrekenen vroeg hij 'toe lach nog ne keer naar mij' en toen... kreeg ik begot een uitnodiging om bij hem te gaan 'eten'. Ik mocht zelfs mijn kinderen meebrengen... en hij zou koken, misschien niet echt fantastisch maar hij kon er toch wel iets van. Bijgevolg probeerde ik mijn kroost te verzamelen en in gedachten een mij haastig op papier gekrabbeld telefoonnummer te ontwijken bij het vertrek. Alhoewel, hoogstwaarschijnlijk heeft hij er zo tientallen in zijn zak zitten voor het geval dat... Desalniettemin schreed ik met een gezonde blos op de wangen naar buiten, met net iets meer zwier dan anders in mijn mama-outfit... Een topdag voor de desperate housewife in mij. Misschien moet ik morgen maar weer eens wat mascara aanbrengen...





peterdenharder
Een verassende dag dus, waarin jij je bijzonder prettig hebt vermaakt haha
01-01-2018 14:48
01-01-2018 14:48 • Reageer
Hans van Gemert
Mooie gebeurtenis en leuk geschreven!
31-12-2017 21:25
31-12-2017 21:25 • Reageer
Mieke Van Liefde
Haha, wat die mascara allemaal kan doen hé. Hier nog zo eentje die al in haar ogen wrijft voor die goed en wel droog is.
31-12-2017 21:10
31-12-2017 21:10 • Reageer
notifications_noneadd
15-10-2018 16:05
3 volgers , 3 antwoorden
3 antwoorden