×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Een week van uitersten!!

Een week van uitersten!!


Deze week valt wel onder de noemer, een bewogen week. Een week waarin vele emoties om de hoek kwamen kijken, er was boosheid maar ook verdriet en later blijdschap. Ook deels onmacht en het gevoel van niet fair behandeld worden kwam aan de orde. Maar uiteindelijk is de week geëindigd met een goed eindresultaat voor alle partijen. Begrip, goede vooruitzichten en hebben we de vrijdagavond afgesloten met een drankje en veel gelachen.

Maandag werd er gevraag aan mijn vriend of hij over wilde/kon werken, want er stonden ruim 1800 tickets open uit een ander land waar men er echt een zooitje van maakte, en dit team hier word momenteel gezien als het beste team voor de klant. Aangezien dit toch weer 30% toeslag is, en we dat best kunnen gebruiken, besloot vriend over te gaan werken. Uiteraard enkel als hij het vol zou houden, want ik snap best op een hele drukke chaotische dag dat je soms dit niet erbij kunt hebben.

De eerste dag werd er meteen 2,5 uur overgewerkt, dat tikt lekker aan! Deze week begon ook echter mijn rugpijn parten te spelen, en weer in alle hevigheid op te zetten zoals het voorheen dagelijkse kost is geweest lange tijd. En ik ben helaas bijna door mijn medicatie heen, dus daar ben ik zuinig mee. Aangezien we door het af te handelen rijtje met regelzaken nog niet mijn zorgverzekering hier hebben kunnen regelen. Dus voor mij was het een pittige lange dag alleen met dochter, die overigens dus ook erg omhoog vloog vanwege de volle maan in aantocht. Ik besluit hier om de volgende dag een paar edelstenen te gaan halen bij een winkeltje vlakbij onder het mom baat het niet dan schaadt het niet. (zie andere blog die ik daar nog over ga updaten).

Het was een zware pijnlijke nacht voor mij, en een korte nacht voor vriend die dus weer vroeg aan de bak moest en ook die dag over zou werken. Ik kwam met pijn en moeite de dag door, we moeten hier namelijk 2 grote trappen op voor we de lift bereiken om nog 3 etages lift te nemen. En dat begint mijn rug nu echt te merken. Gelukkig is er vaak wel iemand die even meetilt zodra ze zien dat je dat alleen aan het doen bent. Maar helaas is het ook vaak dat ik echt alleen haar naar boven en beneden moet krijgen op de trap. Ik ging die middag weg voor stenen en kwam terug, trof voor de zoveelste keer een berg afgeknauwd hout aan in de keuken van de hond van onze host.

De moed zakte me al in de schoenen toen ik het zag, want toen wij in Belgie waren heeft hij net die hendeltjes terug op de kastjes gemaakt (nieuwe) en deze waren er nu allemaal vanaf gebeten in tig stukken. Niks meer van te maken. Ook al is het niet mijn hond, je voelt je echt ontzettend klote als je dit steeds aantreft, geloof me ik durfde nog amper de deur uit… Maar ik word gek van binnen zitten en de dame verdient ook frisse lucht..

De week ervoor had ik 1 maal de muilkorf omgedaan zonder echt goed resultaat, het beestje had namelijk alsnog alles waar hij bij kon van tafel en banken gezwierd en de keuken was een grote bende. Toen mijn vriend zijn collega die avond thuis kwam zat het hem heel hoog (met nog vele andere zaken die op het werk ook misgingen) en wilde hij een gesprek, want ik had de hond moeten muilkorven. Hij stond er volgens mij gewoon niet bij stil dat ik dat al een keer had gedaan en het beestje zo inventief is dat het alsnog van alles sloopt, ik voelde me behoorlijk shit. Hij ook overigens, wat ik snap…

Ik kon dit er die dag ook niet bij hebben, mijn rug was ontzettend pijnlijk namelijk, en ik vroeg na een uur overwerk of mijn vriend aub naar huis wilde komen, dus die kwam meteen gelukkig. Er werd van alles geroepen en ik voelde me echt totaal machteloos van wat nu, straks staan we op straat, maar het is niet mijn schuld. Iedereen liep op zijn tenen, ook niet zo gek als je in 1 huis zit al een tijdje natuurlijk.

Mijn vriend mailde zijn directe leidinggevende en legde uit luister we moeten hier weg, en er moet nu wel echt wat gaan gebeuren, wij zijn hier voor de long-term en we kunnen niet als gezin op straat komen. Er is een regeling dat je borg en huur voorschot als renteloze lening kunt krijgen, en hij vroeg om de dag erna met hem te bespreken wat er kon gebeuren. Let wel, dit had hij de week ervoor ook al gedaan (maar niet aan de leidinggevende maar de HR afdeling die daarover gaat, die zijn alleen niet zo snel) per mail en intussen al 3x achteraan gemaild, zonder ook maar enig antwoord!! Wat op zich belachelijk is, daar bij het hoofdkantoor in een ander land nemen ze het niet te nauw met reageren (dat bleek ook wel voor vertrek).

Natuurlijk komt er een hoop kijken bij nieuwe projecten en opstartfases daar gaan dingen mis, maar goed wij hadden ons portie intussen wel gehad. En zijn collega had ook al gezegd als jullie mensen uit het buitenland halen moeten jullie zorgen voor onderdak (en terecht!). Wij dachten werkelijk we moeten een woning vinden, dan vraag je voorschot aan, en dan kun je het regelen. Blijkt dus bij terugkomst uit België (dus al ruim 6 weken werk) dat het andersom is. Je moet EERST dat geld aanvragen en dan zodra het er is kun je een woning zoeken, want je grijpt vaak na enkele uren al mis. Je moet meteen geld op tafel leggen hier schijnbaar. Uh, hallo, had iemand dat niet even kunnen vertellen?

Anyway, die dag vond er meteen een gesprek plaats, en kreeg ik al vrij vroeg in de ochtend te horen dat er van alle kanten aan gewerkt werd en alle leidinggevenden van de vloer waren om dit op te lossen. Men was echt druk bezig, goed om te horen, maar jammer dat er dan eerst een bom moet barsten voor dit zo snel gaat. Enkele uren later is het voorschot (het maximale) goedgekeurd, en als het net zo snel gaat als het reis voorschot vorige keer voor België, dan is dat aankomende week binnen. Tot die tijd kijk ik even geen woningen, om mezelf maar niet meer te kwellen, heb er namelijk al best wat aan ons neus voorbij zien gaan die we echt zagen zitten.

Die dag heb ik ook gesproken met onze host, en hebben we allen ons excuus aangeboden voor onze uitbarstingen, het was niks persoonlijks maar echt een samenloop van omstandigheden en frustraties. En intussen weer even goede vrienden, gelukkig maar. Het waren ook de dagen voor volle maan, haha ;)

Intussen ook goed nieuws voor onze host, hij heeft een hogere functie gekregen met salarisverhoging, dus ook hij komt er weer beter uit, wat heel fijn is!

De hond word intussen gemuilkorfd, wat me de eerste dag vooral niet in dank werd afgenomen. Ze was letterlijk “ pisnijdig “ op mij, en omdat ik zo lief was om de tussendeur op te laten naar haar bank (waar boven ons bed is) omdat ze daar fijn kan liggen, kwam ik terug en dacht ik ze heeft zich gedragen. Tot ik een half uur later met kind in coma op arm de trap op liep naar bed, en een zeiknat dekbed aantrof. Het zal toch niet? Jawel dus.. gelukkig was het vooral de deken bleek achteraf, en na een laag zout was het opgelost. Geen blijvende schade, en enkel wat wasjes verder bleek alles weer fris. Die mag dus niet meer in die ruimte, zoals jullie waarschijnlijk begrijpen ;)

Er was hier overigens ook nog een feestdag dus dubbel loon, vriend werkte wederom, plus nog 2,5 uur overwerk. Kassa, dat gaan we wel merken op zijn volgende loonstrook. Supertrots dat hij zoveel uren heeft gewerkt, hij heeft echt veel werk verricht, en ik zie echt een goede toekomst voor hem in dit bedrijf. Deze locatie is pas het begin van ons avontuur binnen dit bedrijf, we gaan nog veel meer zien, hij heeft veel in zijn mars, en ik ben ontzettend blij dat het geluk ons eindelijk toe gaat lachen. Want zodra dit een langere tijd stabiel is (waar ik van overtuigd ben dat het vanaf nu gaat zijn) kan er gewerkt worden aan een groot obstakel in Nederland. Het onrecht rechtzetten dat ons aan is gedaan. Maar daar moet het moment juist voor zijn, en dat is het nu nog niet. Echter weet ik heel zeker dat wij al snel al die mensen die ons zwart maakten om er zelf beter van te worden een dikke middelvinger kunnen gaan geven. Want geloof me karma is a bitch, en time is on our side now, zoals gezegd hebben wij veel in ons mars, en nu is het keerpunt echt gekomen.

Degene die mijn leven het meest heeft verwoest heeft over een niet te lange tijd geen poot meer om op te staan, omdat wij het vele malen beter en stabieler hebben dan hij, en dan gaat men nog horen van ons. Maar, stap voor stap. Als de tijd rijp is ;)

Het is ontroerend te zien dat je in Nederland zo ontzettend geschoffeerd word, en behandeld word, en dan in Spanje na een ongeval gelukkig nog daar kunt blijven door dat men je toch ziektewet uitkeert. En dan je vriend ineens die topbaan krijgt aangeboden waar je zo lang op hoopte. Nooit dachten wij hier te belanden, maar het moest zo zijn. En niks geen 6 maanden contract, en 3x verlengen, nee meteen permanent! Eindelijk kan mijn vriend weer doen waar hij goed in is, en zich ontplooien. Ondanks de vele uren en het ritme dat hij erin heeft moeten knallen doet hij het toch maar, en het word alleen beter!

We laten de ellende en de stress van de aanloop naar onze eigen woning maar zo snel mogelijk achter ons, en gaan met een positieve insteek verder. Volgende week kunnen we echt gaan zoeken en ik ben er van overtuigd dat het dan alleen nog maar beter kan gaan. Het bedrijf heeft vertrouwen in hem, en ik ook. He will shine ! En ik hou elke dag een beetje meer van hem voor zijn inzet en omdat hij het toch maar doet!

Welkom op mijn blog!

Ik schrijf met veel plezier over allerlei uiteenlopende onderwerpen. Ik schrijf over misstanden die ik aan het licht wil stellen, maar ook humoristische verhalen door mij geschreven. 

Verder ben ik bezig met het schrijven van een boek en heb ik sinds kort mijn creatieve tekentalent weer hervonden.

Kortom, bij mij kun je terecht voor vele onderwerpen.

©LivingThaGoodLife    

~~~

Deze blog mag gedeeld worden

 




wakeupkitty
Een heel verhaal. Ergens hoop ik dat er een moment komt dat jullie kunnen lachen om die sloopzuchtige hond die ook nog eens op je bed piest uit dank. Wat betreft je rug... hiervoor kun je ook injecties krijgen. Wie weet heb je er baat bij? Zo te horen hebben jullie in Hongarije toch een betere start en meer en snellere hulp dan in NL. Die middelvinger zou ik de zwartmakers niet eens gunnen. Binnenkort lekker op huizenjacht! Leuk en spannend.
06-11-2017 14:40
06-11-2017 14:40 • 1 reactie
LivingThaGoodLife
Haha kan er intussen al wel om lachen hoor, ga straks even een nieuwe update posten hier. Maar ons leven hebben we in Spanje alweer zelf onder controle gekregen want NL faalde nogal idd. De rest hebben we toch echt zelf gedaan en daar ben ik trots op :)
12-11-2017 09:25
12-11-2017 09:25 • 1 reactie
Hetty
time is on your side en het tij is gekeerd zo te lezen. Wel met heel veel hindernissen en het zogezegde, bloed, zweet & tranen ... maar in de flow die jullie nu te pakken hebben moet het gaan lukken.
06-11-2017 09:10
06-11-2017 09:10 • 1 reactie
LivingThaGoodLife
Precies straks even nieuwe update schrijven, want we zitten nog helaas niet in ons eigen huisje :p
12-11-2017 09:25
12-11-2017 09:25 • 1 reactie
Karin van der Straaten
sjonge... stap voor stap en wat een hindernissen he, toch geloof ik als k jou zo lees..dat er veel uit zal komen van de wensen.. omdat jullie voor jezelf zijn gaan staan, top
05-11-2017 11:38
05-11-2017 11:38 • 1 reactie
LivingThaGoodLife
Daar gaan we voor ja! Het mag onderhand :) dank je wel!
05-11-2017 15:08
05-11-2017 15:08
Bodycoach
Mooie samenvatting van een bewogen week. Fijn de positieve ontwikkelingen te kunnen lezen.
05-11-2017 10:54
05-11-2017 10:54 • 1 reactie
LivingThaGoodLife
ja inderdaad :) en laten we eerlijk zijn, we hebben voor hetere vuren gestaan haha.. maar het vooruitzicht dat we komende week echt kunnen gaan zoeken is wel heel erg leuk :-)
05-11-2017 11:15
05-11-2017 11:15
Soberana
Wat een week! Gelukkig dat de vooruitzichten nu beter zijn.
05-11-2017 05:04
05-11-2017 05:04 • 1 reactie
LivingThaGoodLife
Ja zeg dat wel... maar nu gaat het leuk worden haha.. zin in :)
05-11-2017 11:15
05-11-2017 11:15