×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Neergestort

Neergestort


Met veel moeite kruipt Liam voorzichtig uit het wrak. De losse brokken die zojuist nog een vliegtuig vormden. Wat is er zojuist gebeurd?! Was dit een aanval, opzet van de piloot? Of simpelweg een ongeluk. Een kans van ik weet niet hoe klein. En het overkwam precies hem. Auw! Liam kijkt naar zijn been en ziet het bloed vloeien. Shit! Hij trekt zijn shirt uit en bind het om zijn been om te bloedtoevoer richting het grote gapende gat in zijn been te stoppen. Hij kijkt om zich heen. Niemand. Is hij echt de enige die deze ramp heeft overleefd?! Wat nu? Op zoek naar apparatuur om zichzelf hoorbaar te maken. Hoe lang zal het duren voor ze hem hier vinden? Dan ziet hij een eindje verderop een wrakstuk bewegen. Er ligt iemand onder! Zo snel als hij kan hinkt Liam richting het bewegende object. Een arm steekt uit. Help, help, is daar iemand? Klinkt het zachtjes. Met alle kracht die hij nog heeft tilt Liam het wrakstuk omhoog. Een jonge blondine kijkt hem aan. Ze zit onder het bloed. Hij helpt haar omhoog en samen lopen ze een eindje het strand op. Gaat het? -"Ja het gaat, met jou ook?"Ja.. Mijn naam is Liam.- "Olivia. "

Samen verkennen ze het strand. Wat een prachtige plek eigenlijk. In andere omstandigheden hadden ze hier beiden graag gezeten. Ze vinden een bananenboom en eten wat. Het kampvuur dat ze hebben gemaakt om rooksignalen af te geven vlamt goed. Nu nog een plek om te slapen. Even verderop ziet Olivia een paar planken in de bomen liggen. Een boomhut! De twee verzamelen bladeren en bamboe en bouwen een soort bed. 's Avonds kruipen de twee dicht tegen elkaar aan. Bedolven in angst. Maar ook gevuld met liefde. Voor elkaar.

Ik wilde graag meedoen met de 140 YW uitdaging van Miranda. Toen ik eenmaal begon met schrijven ging ik zo in mijn verhaal op dat het helaas niet is gelukt om het bij 140 woorden te houden. Toch plaats ik deze blog. Ik zal nog wel een tweede poging doen om me aan de 140 woorden te houden hihi. Wat vond je van deze tekst? Laat het me weten!


Liefs




Eduard Eggink
Wauw, in zulke omstandigheden wil ik ook wel neerstorten. Nogmaals een bevestiging dat boomhut een synoniem is voor geluk. Leuk geschreven!
16-03-2017 22:48
16-03-2017 22:48 • Reageer
Hans van Gemert
Ja, 140 woorden is kort, echt een uitdaging. Maar het verhaal is leuk, spannend en er hangt heel wat romantiek in de lucht
02-03-2017 23:20
02-03-2017 23:20 • Reageer
papa met autisme
prima opzet voor een erotisch verhaal
02-03-2017 15:33
02-03-2017 15:33 • Reageer
johan_jongedijk
Ja zo gaat dat 140 woorden ben je nog wel een keer
02-03-2017 13:53
02-03-2017 13:53 • Reageer
Anil&ro
Best een spannend verhaal
02-03-2017 13:38
02-03-2017 13:38 • Reageer
notifications_noneadd
27-02-2017 10:26
1 volger , 1 antwoord