×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Magische Familie

Magische Familie


Ik was gevlucht. Ver weg van alles waar ik zo ongelukkig van werd in het dagelijkse leven. Ik kon niet meer tegen de moordlust en het egoïsme om me heen. De bommen en de vuurgevechten. Het nieuws op tv en internet. Al die mensen die genoegen schepten uit het kwellen van hun medemens en iedereen die daar de hele tijd schande van sprak. Dat alles was voor mij de hel hier op aarde geworden.

Hij, die 'Tovenaar van het onzichtbare' genoemd werd, had mij geleerd dat de energie van alles wat er ooit gedacht of gesproken was nog steeds als adem om ons heen bleef hangen. Je kon je er op 'afstelllen' en 'in-tunen'. Dat werkt net hetzelfde als dat je dat zou doen op je favoriete radiostation. Wie wilde dat nou in hemelsnaam leren dat 'afstellen' , had ik hem gevraagd ? Er waren blijkbaar genoeg mensen die dat graag wilden had hij uitgelegd, toekomstvoorspellers en mensen die geld wilden verdienen aan het leed van anderen.  Maar het was toch wel vanzelfsprekender dat men een mooie zender zou kiezen, een waar liefde en geluk de muziek maakten? 

Hij leerde mij ook dat ik boven al die demonen uit kon stijgen. Maar ik was nog niet volleerd en soms had ik behoorlijke last van alle ongerechtigheid om me heen. De  eenzaamheid sloeg me dan met een moker zodat ik het liefst de hele dag in mijn bed bleef en bittere tranen vergoot voor al die mensen die het zelf niet meer konden, voor de harten die met haat gevuld waren. 

De Tovenaar werd wel eens ongeduldig met mij en stuurde dan de koning, zijn vriend de gouden adelaar Taranis, om mij moed in te spreken en te zorgen dat ik weer overeind kwam.  Ook gister was Taranis door een openstaand raampje binnen gekomen en op het voeteneind van mijn bed gaan zitten. Met zijn heldere slimme ogen zat hij me daar aan te kijken.  Ik vroeg hem hoe ik dat toch moest doen "boven al die demonen" opstijgen waarop hij zei: 'Doe net als ik en vlieg zo hoog je kunt, naar daar waar jij werkelijk gelukkig bent'. Dat antwoord bracht me nog meer in verwarring want hij wist net zo goed dat ik geen vleugels had en nog niet eens mijn bed uit kon komen. 'Reis daar naar die plek waar je gelukkig  bent, daar waar tijd niet bestaat. Dàt is de plek waar je thuis bent'.

Hij klapte zijn grote vleugels uit en vloog terug naar buiten. Ik sprong uit mijn bed en liep de tuin in waar ik nog net een gouden stipje aan de horizon zag verdwijnen.

Mismoedig ging ik op de grote steen naast mijn huisje zitten en dacht na over zijn woorden. De plek waar ik gelukkig was, waar tijd niet bestond?

Ik voelde me wanhopig worden en begon te lopen, op zoek naar het antwoord dat Taranis me gegeven had. Ik nam het pad achter mijn huis en liep doelloos door. De lessen van de Tovenaar bleven maar door me heen spoken.  Ik  zag hem nog zo voor me met zijn grijze baard toen hij zei: 'Stel je af op een andere zender, de plek waar alles IS'.  Onderweg kwamen steeds meer raven-vrienden me gezelschap houden. Ze vertelden me stuk voor stuk hun verhalen. Ik voelde me steeds beter en opgewekter worden. Mijn stemming verbeterde met iedere stap die ik zette zo leek het. Zij zouden me beschermen net zoals ze dat in het verleden al zo vaak gedaan hadden. Bran, de grootste van hen, vloog zwierig om me heen en ik voelde me alleen al door zijn aanwezigheid rustiger worden, alsof hij de sluier van verdriet en duisternis met zich mee trok. 
Opeens bemerkte ik dat ik boven op de top van de heuvel was aangekomen. Ik voelde me volmaakt gelukkig en tijd leek niet meer te bestaan. Ik was eindelijk thuis gekomen. 

Daar waar mijn muziek perfect klinkt!




©Marion2017


April Uitdaging van Schrijvelarij



foto: pixabay




lekkerereceptenvoor2
Ah mooi einde van dit mooie verhaal. Met plezier gelezen.
16-04-2017 15:00
16-04-2017 15:00 • 1 reactie
Marion Wever
Dank je wel..heel fijn om te horen :-)
16-04-2017 20:57
16-04-2017 20:57
Enschedekiektmee
Een prachtig geschreven verhaal
15-04-2017 01:08
15-04-2017 01:08 • 1 reactie
Marion Wever
Dank je wel Hermannus *big smile*
15-04-2017 05:31
15-04-2017 05:31
Referendaris
Sprookjesachtig mooi geschreven.
14-04-2017 15:16
14-04-2017 15:16 • 1 reactie
Marion Wever
Dank je wel Referendaris! Ik was al bang dat het niet aansloeg ;-)
14-04-2017 17:18
14-04-2017 17:18 • 1 reactie
Dana
O, prachtig, gewoon prachtig, ik heb met ingehouden adem gelezen
13-04-2017 21:03
13-04-2017 21:03 • 2 reacties
Marion Wever
Dank je wel voor je waardering Dana. Lief!!
14-04-2017 13:20
14-04-2017 13:20
Marion Wever
Ahh...wat fijn!!!
13-04-2017 21:51
13-04-2017 21:51
Hans van Gemert
Heel mooi geschreven Marion!
13-04-2017 18:34
13-04-2017 18:34 • 1 reactie
Marion Wever
Dank je wel... ik wist eigenlijk niet of het al klaar was..
13-04-2017 19:35
13-04-2017 19:35
notifications_noneadd
27-02-2017 10:26
1 volger , 1 antwoord