29-03-2018 .. Grimmig

29-03-2018 .. Grimmig


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Herschreven verhaal d.d. 11-10-2017

Als ze zijn bal gooit dansen haar lange blonde staarten in de lucht. Ze is zich van geen naderend onheil bewust. Het zonnetje schijnt op haar zachte lieve bolle wangetjes en ze geniet van haar hondje die wild enthousiast door het zand rent.
Ze stapt op het  houten wipbokje die naar vers hout ruikt en wiegt langzaam heen en weer. Het is adembenemend stil, maar ze merkt niet dat de vogels gestopt zijn met fluiten. Ze is ook nog zo klein en fragiel…

Het is grimmig buiten. Zwarte regenwolken dreigen elke vorm van leven te overstemmen door meedogenloos los te gaan samen met hun maatjes onweer. Het deert ze niet dat diep onder de grond een meisje ligt die daar bang voor is. Ze hebben haar wel eerder zien spelen op het nu groezelige veldje met vergane speeltoestellen, waar een hondje regelmatig bij het wiptoestel zachtjes jankt.

Marion de Vries/Marion's Moon


Geïnspireerd door een fotoblog van Albert van de Berg



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (13 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Wat betekent: maatjes onweer? Ik moest het wel 2x lezen. Ik vraag mij af wat er (hoeveel) er onder de grond ligt
| 07:16 |
Het is idd niet een gemakkelijk geschreven verhaal misschien. Maar het onweer is maatjes/vriendjes met de zware regenwolken en andersom. Duidelijk voor je?
Ja wat ligt er nog meer ja....... 😉
| 22:24 |
Ja het is wel duidelijk
| 04:39 |
Laatst een film gezien van net zo'n veld waar een  lief meisje werd begraven in een gat d at  ..had gegraven..heftig
| 10:13 |
Zeker heftig. Dat vond ik al van mijn eigen verhaal ;-)
| 11:19 |
enorm ja.. pf niet mis
| 11:33 |
Ik vind het nog steeds prima passen bij de sfeer die in die speeltuin hangt.
| 21:34 |
Ik ook ;-)
Ik heb de twee alinea's omgedraaid en de laatste zin toegevoegd. Dan loopt het verhaal beter naar mijn idee.
| 22:07 |
Mooie associatie met die foto !
| 18:24 |
Dankjewel. Ik 'moest' op de foto iets schrijven ;-)
| 18:30 |
Mooi verhaal bij deze foto!
| 19:22 |
Lekker grimmig, vooral met die foto er zo bij
| 11:47 |
Hihi ja grimmig is het wel ja
| 12:21 |
Ook weer leuk geschreven. Wat Alie zegt: Open einde.
| 12:53 |
Zit weer een beetje in de schrijfmodus. Miste ik door de drukte
| 12:54 |
Lekker he...
| 12:56 |
Whahaha
| 13:00 |
ik herkende gelijk de foto van Albert. Wat lief geschreven!!
| 23:16 |
Iets liefs heeft het wel ja als het om het kleine meisje en hondje gaat.......
| 23:29 |
zekes....:-)
| 16:23 |
Een naderend onheil goed beschreven.
| 20:47 |
Met nadruk op 'een' .... dank je wel voor je complimentje
| 22:01 |
Mooi kort verhaal met een spannend open einde
| 15:38 |
Dankjewel !!
| 16:25 |
Mooi geschreven Marion
| 14:46 |
Dankjewel kerel !!!
| 15:07 |
Graag gedaan mevrouwtje, eb hem gelijk maar even gedeeld op mijn FB hehe
| 15:11 |
:-D
En dank voor het delen !!! ZOEN ;-)
| 15:38 |
Hmmm, lekker hoor ;-)
| 16:44 |
Whahaha
| 18:42 |
Héél mooi geschreven! ik houdt van dit soort verhalen!
| 12:12 |
Dank je wel !! Schrijf niet vaak op deze manier eigenlijk, maar de foto triggerde enorm ;-)
| 12:48 |
Ja dat kan ik me voorstellen! De foto straalt echt onheil uit, spreekt enorm tot de verbeelding!
En dat 'ie zwart/wit is doet daar nog een schepje bovenop. Net als jij schrijf ik bijna nooit fictie-verhalen maar je hebt talent daarvoor!
| 13:07 |
Je bent een schat ! Dank je wel voor je complimentje. Fictie schrijf ik wel, maar niet zo groezelig als dit.
Eigenlijk heb ik heel andere beelden dan ik geschreven heb, maar dat wordt wel heel heftig ;-) De donkere kant van mij..... ;-)
| 13:13 |
Dat kan ook interessant zijn! Daar laat ik ook wel eens wat van zien maar mijn donkerste kant jaagt mensen de stuipen op het lijf denk ik dan... XD Eigenlijk ben ik best benieuwd wat je had willen schrijven maar ik besef me ook dat je mensen weg kunt jagen. Daarom probeer ik ook niet al te veel te schrijven over mijn ziekte. Persoonlijk kan ik er vaak wel tegen.
| 13:28 |
Bloederig gedoe. Massamoord enzo, maar dat red ik niet in 140 woorden ;-) Moet ik ook niet willen. Dit vond ik een mooi alternatief en ontstond spontaan, dus dan is het goed.
Ik zie veel van jouw ziekte terug in je blogjes die ik tot nu toe gelezen heb. Onbewust schrijf je er toch over kennelijk
| 13:34 |
Ja, vooral als ik er middenin zit. Is toch niet helemaal te voorkomen denk ik.

Maar je verhaal was zo toch leuk, met 140 woorden moet je al behoorlijk creatief zijn!
Spannende onderwerpen waar je mee begint, haha, vind ik niet erg hoor.
Kijk ook vaak naar horrorfilms.
| 17:07 |
Vroeger deed ik niet anders naar horror kijken. Nu helemaal niet meer. De wereld is al horror genoeg. Het journaal is al jaren een horrorfilm. Kijk ik ook niet meer naar ;-)
| 18:54 |
Dat is zo! Journaal kijk ik ook bijna niet meer, allemaal leugens!
| 02:45 |
Ook wel misschien, maar in ieder geval niet iets waar ik blij van word
| 10:06 |
Je verhaal past prima op die locatie.
Het is een plek met een dubbel gevoel, je ziet dat het gebouwd is om plezier te brengen, maar als ik daar ben voel ik het niet.
| 09:46 |
Nee ik zie het ook niet terug op de foto. Maar dat schreef ik je meteen al. Maar de foto is prachtig in al zijn luguberheid ;-)
| 12:01 |
:-)
| 12:09 |
Precies op het moment dat ik dit blog van jou opende, begon het hier ook te bliksemen en te donderen. Toeval??
| 06:23 |
Oh echt ! Dat vind ik wel een heel bijzonder toeval. En spooky......
Alles goed met je? Kom regelmatig bij je langs, maar het is even wat stilletjes met blogjes bij je.
| 12:04 |
Zal voorlopig even stilletjes blijven. Alles wat ik voor me uitgeschoven heb toen het overlijden van mijn moeder en de nasleep daarvan absolute voorrang hadden, moet nu worden afgehandeld: met als 1e de belastingdienst. Mijn man doet veel en ook zoonlief is erg behulpzaam en zorgzaam, maar er blijft genoeg over dat ik zelf moet doen. Yoors is dan het 'sluitstuk'; ik schreef trouwens toch al niet zoveel.
| 15:48 |
Dacht al dat het met je moeder te maken had.
Gaat het wel een beetje met je?
En logisch dat schrijven dan enorm op de achtergrond komt.
Sterkte meis !! Meer dan ik je kan zeggen..........
| 16:07 |
Dank je wel!
Gezien de omstandigheden gaat het eigenlijk best wel. Nog wel verdrietig, maar de dankbaarheid dat ik tot mijn 68e een lieve moeder mocht hebben en vooral dat zij (een voorheen zo actieve vrouw) het maar niets vond om bedlegerig te zijn, beginnen ook door te dringen.
| 16:32 |
Snap heel goed dat je nog verdrietig bent. Ik ben het na 10 jaar af en toe nog steeds. En dat is okay. Gelukkig heb je een goede achterban die meehelpt.
Neem maar flink tijd om het te verwerken. Ontzettend belangrijk.
| 18:41 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen