18-09-2017 .. Pappie loop toch niet zo snel....

18-09-2017 .. Pappie loop toch niet zo snel....


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Het is 8 augustus 1971. Ik ben 8 jaar en mijn pap 43 en we zijn op vakantie in de achterhoek. Daar waren we al eens eerder geweest en dat was kennelijk goed bevallen. Ik zou er nooit meer terugkeren tot vorig jaar (2016), 45 jaar na het overlijden van mijn vader op deze zelfde plek. Ik moest. Weet nog steeds niet waarom, maar ik heb wel de boerenfamilie gesproken die er destijds bij waren, ook al waren zij ook jong of zelfs jonger dan ik. Voor hen was het (logisch) een gebeurtenis waar ze niet al te lang bij stil stonden, maar voor mij stopte daar in dat vakantiehuisje zo ongeveer mijn leven. Het plezier verdween uit mijn ogen, uit mijn hart. Niet zo gek misschien dat het juist nu mijn hart is die net als die van mijn vader faalt. Alleen heb ik het overleefd. Nu alweer 2 jaar geleden. Precies deze dag zie ik ineens op mijn computer. Dat is een grappig toeval overigens.
Ik heb meteen geroepen, als ik dan toch moet gaan, dan net als papa. … In mijn slaap. Niet in een ziekenhuis aan alle apparaten en inmiddels weet ik helaas wat dat inhoudt.

Maar waarom begin ik hierover? Nou misschien wel omdat het de 18e september is en ik op deze dag m’n tweede hartinfarct kreeg (nadat de eerste 4 jaar daarvoor is afgedaan als hyperventilatie en hysterisch….. Duhuh)
Maar vooral omdat mijn ouderlijk huis is verkocht. Eigen keuze, dat wel. Maar daardoor word ik aan alle kanten getriggerd door mijn verleden.
En ineens vanochtend, terwijl ik onder de douche sta, schiet het liedje ‘Pappie loop toch niet zo snel’ in mijn hoofd.
De boodschap van ‘boven’ is denk ik wel duidelijk. Het verleden afsluiten en m’n snoet richting de toekomst te keren.
In 1971, het jaar van papa’s overlijden kwam dit nummer in november van dat jaar de hitlijsten binnen. Het zal geen verrassing zijn dat dit nummer mij als ukkepuk van toen inmiddels nét 9 jaar enorm raakte.
“Pappie loop toch niet zo snel
Loop wat zachter, toe
Want ik ben al zo moe
Pappie loop toch niet zo snel”

En moe was ik. Van het huilen. Mijn pappie liep te snel en ik heb hem nooit meer in kunnen halen.

En nu haal ik het huis leeg met de laatste spulletjes die er nog zijn van hem en mijn moeder. Zijn schep, hark en schoffel staan nu in mijn schuur. De hark die hij gebruikte om het grindpad te ordenen. Gans verroest, maar hé ze doen hun werk nog. Okay de schep buigt om als je flink wil scheppen, maar het schept nog.
Een tafeltje van mijn moeder heeft inmiddels 3 pootjes en ligt hier in mijn andere huisje om gerepareerd te worden en een nieuwe look te krijgen. Dat heeft het antieke tafeltje verdiend en ik zie de glimlach om de mond van mijn moeder om mijn ‘wilde’ plan.

Regelmatig met tranen over m’n wangen neem ik langzaam afscheid van mijn (ouderlijk)huis waar ik de laatste jaren in gewerkt heb. Huurders een fijne plek heb mogen geven om te wonen.

Maar het is inderdaad tijd om afscheid te nemen van het één en ander, dan wel opnieuw ingeblazen leven op te pakken. Welk leven? Geen idee. Loop al 2 jaar in rondjes, waarin ik veel geleerd heb over mezelf en mijn creativiteit weer herontdekt heb. Waarin ik mijzelf meer en meer terugvond in mijn kern.
Ik weet nog niet precies welke afslag op die rotonde de mijne is, maar één ding weet ik wel.....
Ondanks alles heb ik nog een toekomst en ben ik al 14 jaar ouder geworden dan mijn vader met mijn brakke hart. En in dat hart pomp ik de liefde rond voor mijn paps en mams. Zoveel aan ze te danken. Zonder hen was ik niet wie ik nu ben, ondanks ‘the long and winding road’.


The long and winding road
That leads to your door
Will never disappear
I've seen that road before
It always leads me here
Lead me to your door

The wild and windy night
That the rain washed away
Has left a pool of tears
Crying for the day
Why leave me standing here
Let me know the way

Many times I've been alone
And many times I've cried
Any way you'll never know
The many ways I've tried

But still they lead me back
To the long winding road
You left me standing here
A long long time ago
Don't leave me waiting here

Lead me to your door



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (18 reviews)
expand_more
Verberg reacties
wat heb je dit ontroerend mooi geschreven
| 23:08 |
Dankjewel meis !! Mooie woorden. Doet me wat.
| 23:15 |
Och wat heb je dit prachtig geschreven en verwoord. Met dat huis, sluit je definitief een stuk af. Daarmee is het onomkeerbaar en ik kan me levendig voorstellen dat dat je triggert. 
| 11:56 |
Ja dat was wel een keerpunt ja. En die 18e september ook eigenlijk. Het kwam per ongeluk ook samen. Niet is toeval ...... 😉
| 12:05 |
Mooi geschreven en dat liedje blèr ik zo weer mee kende het uit mijn hoofd en nog. Voor mij geen verdere betekenis maar het was een hit inderdaad. Vergeet je vader niet hij heeft een plekje in je hart.
| 16:26 |
Mijn vader vergeet ik inderdaad niet. In de nieuwe weekuitdaging gaat het 'toevallig' over hem.
| 19:04 |
Wat mooi geschreven, kippenvel. Geniet jij maar van alle tijd die jij nog krijgt hier. Moeten we allen niet leven alsof het onze laatste dag is?
| 22:54 |
Dankjewel......
Vooral leven alsof het je eerste dag is....... ;-) Toch?
| 23:08 |
Ik ga het opzoeken, we houden elkaar wel bezig
| 23:12 |
Op je eerste dag ben je nog ontvankelijk en avontuurlijk voor alles wat nog op je pad gaat komen. Op je laatste dag zitten er al 'bedenkingen' bij van het leven achter je. Dat is de gedachte er achter.
| 23:29 |
Mooi geschreven en heel herkenbaar!
| 23:41 |
Gek hè dat een huis dan zo kan triggeren. Maar goed, "Lucifer" zong er al over met "House for sale". Ook zo'n tranentrekker ;-)
| 20:58 |
Prachtig beschreven mét een gevoelig lied: Pappie loop toch niet zo snel.
| 14:29 |
Dankjewel. Ik had het lied al heel lang niet meer gehoord, maar is een prachtig nummer.
| 15:18 |
Héél indrukwekkend verhaal.
Het ouderlijk huis raakt je toch altijd,
herinneringen komen dan direct weer boven...
| 17:14 |
Vooral onbewust eigenlijk, want ik had het huis weer nieuwe herinneringen gegeven, maar zo'n schoffel van 1000 jaar oud ;-) doet wel wat met je kennelijk.
| 18:35 |
Het raakt al dan niet bewust heel veel aan!
Dat had ik met een verjaardagscadeautje, ik schoot vol
en weet nu nog niet waarom...
| 20:52 |
Oh wat bijzonder.....
Heb je het kadootje nog?
| 21:57 |
Ja, maar niet lang meer. Het gaat straks uit zicht en daarna weg.
| 01:53 |
Z'n 'task' zit er op ;-)
| 09:46 |
Haha!
| 12:52 |
Ik schiet ervan vol!
| 11:14 |
Ook al zo'n inlevingsvermogen. Da's mooi!
| 16:59 |
Dank je. Ja, ik heb enorm veel empathie. Ben HSP-er.
| 17:24 |
;-)
| 23:02 |
Indrukwekkend verhaal Marion....
| 19:53 |
Ach en zo heeft iedereen een rugzakje mee te dragen. Dat maakt de mens zo boeiend ;-)
| 21:49 |
Krijg er wel een brok van in de keel...
| 22:49 |
Het is wel een beetje een tranentrekker hè ;-) Heb het ook niet geheel emotieloos geschreven kan ik je zeggen ;-) Herinneringen zijn mooi, maar laten wel eens een traan rollen. Juist omdat het zo mooi was en niet heeft voort kunnen bestaan, om welke reden dan ook.
| 22:59 |
Pfff.... ook hier word ik even stil van, wat zeg je dat weer mooi...
| 00:06 |
Oh echt? Dankjewel !!
| 00:21 |
:)
| 17:32 |
Het zegt heel veel over jouw inlevingsvermogen en dat vind ik een pracht eigenschap !!!
| 23:00 |
Dank je... ik doe Mn best om een luisterend oor te zijn, voor zoveel mogelijk mensen, zo vaak mogelijk...
| 00:07 |
Je bent een mooie man !!!!
| 00:21 |
**Bloos** xxx
| 17:32 |
Heel apart die data en leeftijden. Ik heb er in mijn familie geen, iedereen (op 1 oom en 1 neef na) zijn oud gestorven, als ik geen geluk gehad had was ik aan dat korte rijtje toegevoegd. Dus maar vooruit kijken en ik ga alle familierecords breken, nadeel is dan afscheid nemen van hen.
| 22:42 |
Ik ben al heel jong veel familie verloren, maar vastbesloten dat ik nog wel effies meega voorlopig ;-)
| 21:47 |
Marion ik heb alles nog een keertje gelezen en ben er echt van onder de indruk.Ja ik ben ook hartpatiënt dus dat stuk begrijp ik helemaal goed en die muziek zo mooi vooral dat nummer van George Michael dat nummer vind ik toch zo mooi draai ik zelf heel vaak .
En heel veel sterkte met je hart pas goed op jezelf .xx
| 13:42 |
Dankjewel !!

Ja Georgie.... ook zoiets ;-)
Zo'n onwijs mooie cover van het nummer van de Beatles.
Jij ook sterkte Adrie en pas ook goed op jezelf en je man ;-)
| 15:36 |
Wat heb je dit mooi geschreven. En zo zeg, wat een zorgen met je hart. Dat nummer ken ik natuurlijk, pappie loop toch niet zo snel. In 1971 woonden we met een jaar weer in Nederland.

Het ouderlijk huis is moeilijk om los te laten. Af en toe rijd ik er nog langs.

Sterkte lieverd. Xxx
| 21:13 |
Dank je Gerda. Jij weet uit eigen ervaring dat zo'n ingrijpende gebeurtenis je leven op z'n kop zet. Opnieuw leren omgaan met wat ervan over is. En dat is nog heel veel. Gelukkig maar.

XXX
| 21:22 |
Ja heel veel. Nogmaals sterkte en een dikke knuffel.
| 21:40 |
Wat ontroerend om dit te lezen. Maar wat beschrijf je het mooi en liefdevol. Sterkte met dit alles een plek te geven en zelf door te gaan.
| 19:01 |
TNX !!
Komt wel goed met mij ;-) Gewoon ff een dingetje zo'n huis verkopen waar je je hele leven al in rondloopt.
| 19:12 |
Zeker is dat wel een ding. Mijn ouders zijn zo vaak verhuisd dat ik geen ouderlijk huis gevoel heb. Daar waar ik hen ontmoet is thuis voor mij en dat is niet meer aan plaats gebonden.
| 19:17 |
ah ja, dat kan ik me ook voorstellen ja dat je niet een écht ouderlijk huis hebt na al je verhuizingen.
En eerlijk gezegd is mijn ouderlijk thuis ook niet echt plaatsgebonden. Behalve dan in mijn hart en de geborgenheid die mijn ouders gegeven hebben.
| 19:21 |
Lieve Marion, mooi omschreven. Het is tijd om door te gaan en de mooie en lieve herinneringen zijn voor altijd in je HART. Jij voelt\ziet veel die je niet kunt aanschouwen. Lieverd je bent een pracht-mens. Veel kracht, liefde en licht om los te laten.
Liefs, Yvonne
| 13:28 |
Dankjewel Yvonne. De kracht is er en ben nu bezig met het opslaan op mijn harde schijf (lees hersens hihi) voor alles wat ik zometeen uit het verleden ga loslaten en met open armen ga ontvangen als het om de toekomst gaat.

Dikke knuff voor jou mop !!
| 14:24 |
Mooie blog. Een heel proces lijkt me, dat afsluiten en verkopen van je ouderlijk huis (mijn beide ouders leven gelukkig nog).
Wat fijn dat je ouders boodschappen sturen en jij ze kunt verstaan!
Ik wens je kracht om je snoet richting de toekomst te keren :-)
| 10:57 |
Die kracht is er al, nu nog de weg maar die komt wel. Een mooie uitdaging. ;-)
| 11:11 |
:-)
| 11:12 |
Wat moet dat een traumatische ervaring zijn voor een kind van 9. Het lijkt wel alsof jouw geliefde vader je een teken heeft gegeven dat het nu tijd is om het af te sluiten.
| 06:05 |
Ik was nog 8 toen hij overleed, maar traumatisch was het zeker. En die pap en mam van mij geven regelmatig boodschapjes inderdaad. Inmiddels weet ik vrij goed te luisteren ;-)
| 10:44 |
Liefde gaat over grenzen van leven en dood.
| 14:46 |
Hoe waar !!
| 16:27 |
Heel mooi geschreven. Het zijn hele processen die je zo doorloopt.
| 00:18 |
En het is goed zo. Mooie herinneringen koesteren ;-)
| 10:47 |
mooi geschreven. Leuke ingeving onder de douche. Heb ik ook altijd last van onder de douche of iig op de badkamer. Gek hé waarom altijd daar!!
| 23:48 |
En de beste ideeën krijg ik op de pot whahahahahaha Echt...... Kennelijk erg ontspannend die 2 ruimten hihi
| 00:00 |
ik wou die er niet bij zetten. Ik ga ook altijd op de pot op de badkamer. Die pot is voor mij verhoogd en heeft een handgreep.
| 00:17 |
Ik heb 'm apart vd badkamer
| 10:45 |
Ik in en buiten de badkamer.
| 11:09 |
Toe maar al die kleine kamertjes in een appartement :-D
| 11:13 |
ok die buiten de badkamer is klein ja maar in de badkamer niet bepaald. hihi
| 14:49 |
Intens geniet ik, maar voel ook jouw proces in deze en herken er veel van zoals altijd .. buig ook even over dat wat jij schrijft en buig t om nar mijn stukje papa... as maart zal ik even oud zijn als hij werd en ging net als jij WEL naar het ziekenhuis...hij vond t veel te eng toen nog.
Mijn broers zeggen steeds, we hebben hem in jaren gepasseerd, blijkbaar raakt daar iets in. dat ik wel ging was ook om hem te eren.
k Zie je smullen met je moeders tafeltje in de maak.. ja een nieuw leven en ooit een weerzien he
k zal ff er iets bijzoeken... maar sterkte met het proces..voel maar zo diep je kunt. Mijn moeder troffen we na een week aan ..was er zachtjes tussenuit gepiept in dr slaap...zoals jouw vader
| 23:27 |
Het ergste is allang achter de rug gelukkig. Nu nog echt 'closing time' nu het huis verkocht is. Er zal nog wel een traantje vallen, maar het is goed zo.
| 23:37 |
dat scheelt al heel wat ja..het is goed en wat mooi was..kun je blijven koesteren
mijn moeder werd nota bene 87 jaar
| 23:42 |
Precies. Wat ik schrijf.... het was a long and winding road. Tijd voor een wat rechter pad met wat minder hobbels...... graag.... Kan je dat regelen pap !!
| 00:08 |
Vertrouw er maar op dat t zal gebeuren...alles manifesteert zich dna wat voor jou goed is
| 00:23 |
Inderdaad! Hoe laat heb jij je gesprek? Ik ga duimen.
| 11:12 |
13.15 uur...maar de taxi kan al rond 12 voor rijden, haahah wereld reiziger nu met de regiotaxi ..super ..graag top
| 11:39 |
Veel succes wereldreiziger!!
| 11:41 |
hahahaha dank je..k lig dubbel.. straks als er tijd is daar ff wat foto s maken
| 11:41 |
Ja als wereldreiziger moet je natuurlijk ook foto's maken ja
| 11:45 |
k Ben nergens zonder mijn camera..k ga zo de pc sluiten...je ziet t nog
| 11:58 |
Hoe oud was jouw moeder?
| 23:37 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen