Marion's World

Lid sinds: 09-07-2016

#muziekherinneringen
18Feb2019
18-02-2019 .. This story is dedicated to a memory
Marion's World

De titel van dit blog staat achterop de cover van de single van George Michael, A different corner. Hoe toepasselijk in deze muziekherinnering-uitdaging.  (opent in een nieuw venster) I'd say love was a magical thingI'd say love would keep us from pain Had I been there, had I been there I would promise you all of my life But to lose you would cut like a knife So I don't dare, no I don't dare 'Cause I've never come close in all of these years You are the only one to stop my tears And I'm so scared, I'm so scared Take me back in time maybe I can forget Turn a different corner and we never would have met Would you care I don't understand it, for you it's a breeze Little by little you've brought me to my knees Don't you care No I've never come close in all of these years You are the only one to stop my tears And I'm so scared of this love And if all that there is is this fear of being used I should go back to being lonely and confused If I could, I would, I swear In mijn boek 'Ik wou dat de hemel openging' vermeld ik kort dat ik een wat gecompliceerde relatie had. Dat was onder andere in de tijd dat A different corner een hit was. De relatie duurde 'iets' langer dan de hit, maar het nummer heeft alle jaren een betekenis gehouden. Ik had in die tijd een zogenaamd 'depressiehoekje'. Een groot comfortabel kussen op de grond en m'n rug tegen de muur, direct naast de stereo-installatie met de koptelefoon op, want dan kon de muziek hard. Een ander nummer die ik destijds grijs gedraaid heb was van Tears for Fears, Listen. (opent in een nieuw venster) Van het album 'Songs from the big chair' Nou in mijn geval, a big pillow.Nog niet behept met CD, heb ik menig cassettebandje stuk gedraaid. Depressiehoekje, dat klinkt heftig, maar het was ook heftig. Liefdesverdriet is rouwen. In mijn geval een continue proces van jaren. Deze liefde loslaten en weer binnenlaten. Een prachtkerel kwam op mijn pad. En tot op de dag van vandaag, vind ik hem nog steeds prachtig. Ik durf wel te zeggen dat hij de liefde van mijn leven was. En misschien was ik dat voor hem ook wel. Hij zei altijd: 'Met jou zou ik oud willen worden. "If I could" ... 'En ja, ik had ook oud met hem willen worden! Maar een groot trauma stond onze relatie in de weg. Destijds, een onbesproken taboe. Seksueel misbruik bij mannen. Hij wist ook niet met zijn achtergrond een relatie op te bouwen. Liefde te voelen. We waren jong en ondanks dat was ik er wel tegen opgewassen om onze relatie de ruimte te geven, om te groeien. Hij ook, maar hij wist niet wat hij met zijn gevoelens moest en liep vast, en uiteindelijk liep ik er ook op stuk. Hoe moest ik mijn liefde en aandacht geven aan hem als hij zó afgesloten was voor liefde? We hebben gezwoegd, liefgehad, onwijs veel lol gemaakt en veel gehuild. Nou ja, dat laatste deed ik vooral. Hij misschien ook wel achter gesloten deuren. Dat hij het niet makkelijk had was meer dan duidelijk, maar hij heeft het zó geprobeerd! Tot hij het opgaf. Hij was op. Hij wist het niet meer en ik werd een herinnering aan zijn trauma, zo zei hij. En het leek dat alles wat ertussen gebeurd was, voor hem niet meer bestond. Mijn (onze) liefde en overgave  van jaren werden weggezet als een herinnering aan zijn trauma. En daar moest ik het mee doen. Hij ook. Wat we hadden, was plots weg. De volwassen man kon 'zijn getraumatiseerde kleine jongetje in hem' nog niet vergeten en een oplossing had hij niet, behalve alleen verdergaan. En ik moest het respecteren, ondanks al onze gesprekken, hopende hem wat lucht te geven, wat verwerking te bieden, een ander leven te laten voelen. De liefde te laten voelen die wel 'goed en oprecht' was. En ik moest ook alleen verder. Niet mijn keuze, maar het was niet anders. Lonely and confused ...Hij was net teveel voor 'alleen' En net te weinig voor 'samen'. Het was lastig, dan wel reuze ingewikkeld om hem te laten gaan. We woonden in hetzelfde appartementencomplex (ook dát nog) waar we elkaar overigens niet ontmoet hebben. Ik woonde op de hoek van dit complex en hoorde zijn auto (bus) langsrijden en wist daardoor dus dat hij thuiskwam. En hoopte dat hij toch even zou telefoneren of aanbellen. Maar dat deed hij niet. Vervolgens was mijn avond verkloot. Ik wilde verder met mijn leven, en samen in een gebouw was voor mij ondraaglijk. Die hoop dat ... Niet lang erna heb ik een huisje gekocht. Dag, lieve lieve gosert ... Ik hoop dat het je goed gaat en je de liefde hebt gevonden, ook al ben ik het niet. En dankjewel voor, naast alle verdriet, de óók onwijs leuke en leerzame tijd!! Een klein eerbetoon aan George Michael (elfje) Een bijzondere man! (opent in een nieuw venster)

#herinneringen uit het hart
16Feb2019
s16-02-2019 .. Muziekherinneringen (Challenge)
Marion's World

Ik ben geen achttien meer, en ja soms zou ik het beslist nog willen zijn, maar ouder worden heeft ook wel wat, al heeft het niet mijn voorkeur 😉 Maar goed, dat terzijde. Nu ik bijna bejaard ben, en van het kabinet nog steeds in het stof moet bijten ...Hè! nu wijk ik weer af.Overnieuw.Jong of oud, leeftijd maakt niet zoveel uit, alhoewel als je senior bent ...NEEEEE Marion, stop nou! Wat doe je nou allemaal ! Iedereen heeft herinneringen aan muziek. Ongeacht leeftijd.Juist. Waar! K3 heeft ook heel veel herinneringen achter gelaten. Niet bij mij overigens, maar ik ben dan ook een ouwetje.....Oh, oeps .... doe ik het weer ... Muziekherinneringen dus. Fantasie of werkelijkheid, het maakt me niet uit wat je schrijft. Als het maar uit je hart komt. Ik wil je herinnering voelen, de omgeving op mijn netvlies, een glimlach of traan op mijn gezicht, meegevoerd worden op de klanken van de muziek, willen dansen op je verhaal ... Neem me mee naar jouw herinnering ! De muziekkeuzes waar je uit kan kiezen! Het zijn linkjes (openen in nieuw venster). Dus mocht je willen luisteren terwijl je je verhaal schrijft .... ABBA -Dancing Queen Whitney Houston - I will always love you Police - Every little thing she does is magic Sting - Fragile George Michael - Different Corner Coldplay - Clocks Mocht je nou denken; 'daar heb ik geen bijzondere herinneringen aan', dan wil ik je vooral uitnodigen naar het nummer te luisteren en gewoon gaan schrijven of om de teksten van de nummers te lezen, waar misschien een zin in voorkomt die je ergens aan herinnert. Herinneringen kunnen zó subtiel zijn. Kijk maar wat er op papier komt. Intuïtief schrijven.Laat hieronder een reactie achter, zodat wij weten dat er een herinnering klaar staat! Max 500 woorden deze ronde. Volgende maand weer eentje? Afgesproken dan .... weer een maandje ouder en een maandje herinneringen erbij. 😉😜 Kopfoto: Pixabay - Geralt Mijn bijdrage: (alle bijdragen openen in een nieuw venster)This story is dedicated to a memory FrutselenindeMarge Hans van GemertMarjoleinDe Jonge DenkerMarcSonja (2x)Diaantje

#decoupagetechniek
02Feb2019
01-02-2019 .. Je kan het weggooien in de PMD kliko ... of niet!
Marion's World

In Hilversum hebben het genot van vier kliko's. Hartstikke leuk. Maar dat betekent voor mij niet, dat ik 4 prullenbakken in de keuken wil. Ik wil er eentje. En dat is mijn prullenbak voor de ládingen kattenblikjes, die ondanks dat die lieve gekke vreetSjakie er niet meer van mee eet, in grote getale in verdwijnen. Maar nu liep ik tegen een klein probleempje aan, want als ik m'n knoflook pelde of een mandarijn, eitje of anderszins afval wat niet bij de PMD hoort, belandde op het aanrecht en op enig moment had ik er een dekseltje liggen van de koffiecreamer en die leegde ik dan in mijn 'jaren,-heel-lang-geleden,-zinken-afvalemmer' die buiten staat. Maar echt blij werd ik daar niet van. Wel van de zinken vuilnisbak trouwens! Nu bestaan er van die inimini-afvalbakjes voor op het aanrecht en die had ik wel..... heb ik misschien nog, maar waar? Toegegeven dat ik mijn huis aan het uitspitten ben, maar dat duurde me te lang voordat ik 'm zou vinden in de puinhopen der zolder ... Meer zeg ik daar maar niet over. Ik heb al genoeg gezegd. Dus ben ik afgezakt naar mijn creatieve brein en daarin vond ik stapels yoghurtemmertjes. Tuurlijk, die yoghurtemmertjes. Oh wacht, wel een beetje opleuken. Mijn keuken heb ik een soort van 'ingericht' met delfts blauw, koeien, varkentjes en dat soort taferelen. Een heus landelijk schilderij hangt er in zelfs. Dus op zoek naar blauw witte servetten om het emmertje mee te bekleden. En bij de Action geslaagd. En zodoende ging ik aan de slag ..... Dit heet de zogenaamde 'decoupagetechniek' Belangrijk onderdeel is de ModPodge. Dat is lijm en vernis in één. Hopeloos duur en dat kan anders. Ik had nog ModPodge, dus mijn project is met deze lijm gemaakt. Maar die is nu op en ik wil nog een emmertje maken, dus daar ga ik eigen Mod Podge voor gebruiken. Om Mod Podge zelf te maken heb ik een leuke blog gevonden met uitleg. Wat is Mod Podge en hoe maak je het (klik op de afbeelding. Opent in een nieuw venster) Wat heb je nodig...Yoghurt emmertjeSchaarKwast voor de lijmMod Podge / Crea Patch (Action)Doorzichtige spuitlak van de ActionEen bakje om je lijm in te doenen natuurlijk servetten In de situatie van het afvalbakje knip ik geen figuurtjes uit, maar prak het servet er in z'n geheel op. Kat in het bakkie. Ja, ehm... niet dus. Want dat kreukelt en krinkelt en doet van alles, behalve strak zitten. Maar goed, voor mij geen probleem, maar ik heb wel een filmpje op YouTube gevonden, waarbij je gemakkelijk zonder kreukels kan plakken. Bij de volgende keer ga ik dat ook eens proberen. Waar je bij de servetten even op moet letten is uit hoeveel lagen die bestaat. Dat vind je achterop het pak. Meestal bestaat de servet uit drie lagen van kwaliteit Action ☺Je heb dus de decorlaag en nog twee witte lagen. De decorlaag is de enige laag die je plakt. Bij mijn afvalbakje was ik er al rap achter dat de kleuren geel en rood van de yoghurtemmer er doorheen zouden gaan schijnen. Ik heb dus ook, let wel, laagje voor laagje, de witte geplakt. De volgende keer ga ik het emmertje eerst verven en aflakken en dan het servet erop plakken. In ieder geval is dit mijn eindresultaat geworden: En niet vergeten te lakken, zodat ie waterdicht wordt. Mocht iemand toevallig nog  van die leuke vaatdoekjes tegenkomen met delftsblauwe afbeeldingen.... Geef het aan me door ajb, want ik wil ze graag kopen. Nog meer geknutsel ... ik heb nog meer leuks.... 😛 Zelfgemaakte kaarsen met decoupagetechniek (klik op de afbeelding. Opent in een nieuw venster) Plastic plantenpot verven (klik op de afbeelding. Opent in een nieuw venster)

#katteniefde
22Jan2019
22-01-2019 .. Sjakie .. ouwe boef!
Marion's World

Jaren geleden, op een soort dag als deze, ontmoette ik Sjakie voor het eerst in december 2010. Hij zat in mijn tuin in de sneeuw. Hij is daarna nooit meer weggegaan. Hij woonde twee huizen verderop en samen met mijn Japie hadden zij een voedsel-uitwisselingsproject bedacht.  Sjakie kwam hier blikvoer eten en Japie bij zijn baasjes, de brokken. Iedere dag kwam hij buurten (lees 'eten') en voerde de frequentie op, toen hij het aan zijn schilklier kreeg en dus de hele dag honger had. Hij was dikke maatjes met mijn Japie, die helaas is hemelen, en ook is aan komen wandelen van 6 huizen verderop. Japie is hier permanent komen wonen en dat was eigenlijk ook al beklonken voor Sjakie, maar Tom (Überkat) gooide roet in het eten.  Japie Tom - überkat Japie en Sjakie, vonden Tom helemaal niks. Tom woonde schuin aan de overkant en óók hij vond het bij mij leuk (lees luilekkerland en eten) Maar dat werd een eeuwige strijd tussen deze drie. Uiteindelijk heeft Tom z'n plek in dit huishouden gekregen, want hij ging écht niet meer naar huis en vermagerde zienderogen, omdat hij van mij op enig moment geen eten kreeg en thuis kwam 'ie niet meer. Nou, toen heb ik na 6 weken de knoop doorgehakt en hem weer te eten gegeven. Tom had zijn beslissing genomen. Maar dat werd wel een gedoe met Japie in huis, maar er is wel een soort van tolerantie ontstaan. Soort...De deal met Sjakie werd afgeblazen en bleef wonen waar hij woonde. Want 3 ruziënde katten was wat veel van het goede in mijn huishouden. Dat weerhield Sjakie overigens niet om Tom te omzeilen, en ook hier te vertoeven en een tukkie te doen. Of in de schuur, samen met Japie of, een favoriete plek ... onder het bed. Hij heeft, samen met Tom, jaren mijn huis ondergesproeid, m'n eten opgegeten of van het aanrecht gestolen, geknuffeld, gevreeën, spullen gemold, gebekvecht met Tom en gespeeld met Balou en Japie, en een uurtje geleden is hij weer verenigd met mijn Japie ... Hij is gekomen in de sneeuw en gegaan in de sneeuw ..... deze witte ongelooflijk maffe tornado ..... Gut, gosertje wat ga ik je missen !! Wát ga ik je missen ... Dat deed ik al meteen de eerste dag vorige week, toen je niet voor m'n voeten liep en te blèren om eten ... Ik heb zó van je genoten, mooi kereltje ...                                                                

MEER