Leonie is een beetje jaloers


#Leonie is een vrouw van tegen de veertig, ze zou je buurvrouw kunnen zijn. Ze is net gescheiden en verhuisd naar haar eigen appartementje, waar ze een nieuw leven opbouwt, samen met haar drie kinderen waarover ze het co-ouderschap deelt met haar ex-man.

Wat aan dit deel vooraf ging, lees je via de link hieronder.

Even later ging Mandy weer terug naar haar andere huis en Dagmar liep nog even mee naar Leonie’s huis. “Ze is wel aardig, maar ook best een rare”, concludeerde Dagmar. “Waarom? Omdat ze geen kinderen wil?” vroeg Leonie. Ze moest inwendig al een beetje lachen, want ze wist best wat Dagmar bedoelde. Mandy stond gewoon zo anders in het leven dan zij gewend was en zoals de meeste mensen in haar omgeving in het leven stonden. Mandy leefde voor zichzelf, deed wat zij leuk vond, en dat waren heel andere dingen dan waar zij zich op richtte in het leven. Mandy reisde veel, voor haar werk natuurlijk, maar ook daarbuiten. Ze wilde van alles zien van de wereld, maar was ook best op luxe gesteld. Ze was niet gewend compromissen te sluiten, Mandy kreeg wat Mandy wenste.

“Ik kan me gewoon geen leven zoals het hare voorstellen”, zei Dagmar. “Zonder Demi, zonder partner, ik kan het me zelfs al niet meer voorstellen zonder dit friemeltje dat hier groeit”. Ze legde haar handen zacht op haar buik. “Zag je trouwens hoe ze naar mijn buik keek? Pure haat!” zei Dagmar. Ze moesten beiden lachen. “Ik denk dat zij zich echt niet kan voorstellen dat je vrijwillig je lichaam laat ruïneren door een baby”, zei Leonie. “Ze keek alsof er iets kwaadaardigs in me groeide”, voegde Dagmar toe. “Maar als je erover nadenkt, is het ook best gek, er groeit gewoon een mens in je!” zei Leonie peinzend. “Toch is ze heel aardig hoor, ik ben op een gekke manier ook wel jaloers op haar. Gewoon altijd alle tijd voor jezelf”, zei Leonie. “Zou je dat willen dan?” vroeg Dagmar. “Nee, uiteindelijk niet. Even, gewoon een weekje, twee misschien, maar daarna? Nee.”

Leonie deed de voordeur achter Dagmar dicht. Haar zus had sinds haar zwangerschap kennelijk meer behoefte aan het gezelschap van haar zus. Gezellig. Straks, als de baby er was, zou dat vanzelf weer minder worden, dan had ze haar handen vol. Leonie besloot haar zus tegen die tijd wat meer te helpen. Haar kinderen waren er tenslotte niet altijd en het leek haar leuk haar nieuwe neefje of nichtje van jongs af aan goed te leren kennen.