Leonie moet nog een kerstboom


#Leonie is een vrouw van tegen de veertig, ze zou je buurvrouw kunnen zijn. Ze bouwt na haar scheiding een nieuw leven op met haar drie kinderen. Haar ouders wonen vlakbij en haar zus verwacht haar tweede kind. Haar vriendin Ilse heeft relatieproblemen en met haar buurvrouw Mandy heeft ze eetafspraken van het goede soort: Mandy kookt!

Zondagavond kwamen Leonie’s kinderen weer thuis. Julia bleef in de deuropening van de woonkamer staan. “Heb je nou nog steeds geen kerstboom?” riep ze verbaasd uit.

“Nee, die heb ik nog niet. Mijn hoofd stond er niet naar”, zei Leonie “en bovendien vind ik het niet gezellig om die in mijn eentje neer te zetten”, voegde ze er tactisch aan toe. Ze hoopte de kinderen wat meer bij haar nieuwe huisje te betrekken door het samen te versieren voor kerst. “Maar heb je wel kerstballen enzo dan? Want we hebben bij papa de boom gezet en volgens mij had hij alle kerstspullen” zei Julia. “Ik heb wel wat meegenomen hoor, dingetjes waar ik aan gehecht ben, maar het leek me eigenlijk ook wel leuk om nieuwe dingen te kopen voor dit huis”, zei Leonie. Eigenlijk had ze niet zo’n zin gehad om de kerstspullen uit te zoeken en te verdelen, ten tijde van haar verhuizing was het nauwelijks zomer, dan ben je niet echt met kerstspullen bezig. Ze had vluchtig in de doos gekeken en een paar engeltjes eruit gehaald die ze in de loop van de tijd verzameld had, maar al die standaard slingers en ballen, daar had ze niet zo’n zin in.

“Jaaaaa, kerstspullen kopen!” riep Ismay. “Ja, maar ik moet wel een beetje op mijn portemonnee passen, ik kan er geen bergen geld aan uitgeven”, concludeerde Leonie, die ineens toch haar twijfels had over haar actie om nauwelijks kerstspullen mee te nemen. In de loop der jaren had ze toch best het één en ander verzameld en dat in één keer te moeten aanschaffen zou een behoorlijke uitgave zijn. Ineens had ze een idee. “Als we morgen nou eens naar de kringloopwinkel gaan? Daar hebben ze ook wat kunstkerstbomen en versieringen”. “Nah, ik vind het tuincentrum leuker”, zei Julia. “Ja, ik ook, maar mijn portemonnee nu even niet”, grijnsde Leonie.

De volgende middag was Julia toch van de partij om mee te gaan naar de kringloopwinkel om kerstspullen te kopen. Zelfs Martijn had zin om mee te gaan, dus ging Leonie met alledrie haar kinderen naar de kringloopwinkel. De winkel had nog een groot aanbod kerstspullen en kunstkerstbomen. Ze was aan het kijken welke ze mooi vond en wat voor formaat ze wilde hebben toen Frank naar haar toe kwam lopen. “Kun je het vinden?” vroeg hij behulpzaam. “Ja hoor, ik kijk even”, zei ze. “Hey, ben jij niet…? Hebben we bij jou niet een kast gebracht?” Frank keek haar vragend aan. “Kasten ja, dat klopt!” “Ja, jij was gescheiden, nu dus je kerstcollectie aanvullen?” hij glimlachte. “Ja, zoiets. CD voor jou CD voor mij, maar dan met kerstballen hè?” Ze grijnsde. “Maar ik vind dit boompje wel leuk”. “Zal ik hem dan voor je bij de kassa zetten?” vroeg Frank. Leonie knikte. “Dan zoek ik er ondertussen ook even een doos bij”. Frank verdween naar achter.

Ismay kwam aanlopen met een mandje dat aardig vol zat met kerstballen in allerlei kleuren. “Ow, Ismay, we gaan er geen kermis van maken hoor, het is kerstmis, geen kermis. We houden het bij een paar kleuren ballen, zilver, blauw, maar geen rood en geel hoor”. Ismay keek teleurgesteld. “Maar ik vind deze zo mooi”, Ismay pakte een roze met gouden glitterende eenhoorn omhoog. Leonie schoot in de lach. Achter Ismay was Frank weer verschenen. Hij hield een minikerstboompje omhoog. “Ik weet wat”, zei Leonie dankbaar. “Kijk eens, die meneer heeft een klein kerstboompje voor je gevonden, als hij die nou op je eigen kamer zet, dan mag je daar een paar dingetjes voor uitzoeken”. Ze glimlachte naar Frank. “Ook bij de kassa dan maar?” vroeg Frank. Leonie knikte. Martijn en Julia kwamen ook net aanlopen. “Mag Ismay een eigen kerstboom?” vroeg Julia. Leonie hoorde Frank een stuk verderop in de winkel hard lachen. “Zal ik er nog twee voor je pakken?” riep hij van een afstandje. “Welja”, antwoordde Leonie. Het was hier gelukkig niet zo duur. De kinderen stopten onmiddellijk met het zoeken naar kerstballen voor de boom die in de woonkamer zou komen, maar gingen op zoek naar spulletjes voor hun eigen boompjes. Leonie zocht wat mooie ballen en slingers uit in zilver, wit en ijsblauw en uiteindelijk stond de toonbank vol met manden en zette Frank daar de dozen bij waar de kerstbomen in zaten. “En omdat jullie zulke goede klanten zijn, krijgen jullie deze als bonus”, zei Frank lachend terwijl hij een grote stoffen kerstman op de toonbank zette. Leonie keek hem wanhopig aan, wat een wanstaltig ding! Maar Ismay viel er meteen voor en Frank grijnsde naar Leonie. Uiteindelijk verlieten ze de winkel bepakt en bezakt, en beboomd.

De kinderen gingen thuis meteen met hun eigen boompjes aan de slag terwijl Leonie begon met de familieboom in de kamer. Ze werd gelukkig al snel geholpen door haar kinderen. De wanstaltige kerstman vond een plekje in de hal, naast de deur van de slaapkamer van Julia en Ismay. Leonie vermoedde dat hij snel zou verhuizen naar de andere kant van de deur, namelijk naar Ismay’s kamer.Toen de boom stond en alle versieringen hun plekje gevonden hadden, maakte Leonie een grote beker koffie voor zichzelf en warme chocolademelk voor haar kinderen en zo zaten ze met zijn vieren op de bank te kijken naar de kerstboom. Ze voelde zich gelukkig en warm. Wat een heerlijke middag was het geweest! Echt een familiegevoel en wat waren de kerstbomen gezellig geworden! Leonie was klaar voor de feestdagen.

Ondertussen tijdens de logeerpartij van Mandy bij Elis: