Leonie's nichtje wordt twee jaar


#Leonie is een vrouw van tegen de veertig, ze zou je buurvrouw kunnen zijn. Ze is net gescheiden en verhuisd naar haar eigen appartementje, waar ze een nieuw leven opbouwt, samen met haar drie kinderen waarover ze het co-ouderschap deelt met haar ex-man. Je kunt het verhaal vanaf deel 1 lezen via deze link. 

Wat aan dit deel vooraf ging, lees je via de link hieronder.

“Ik vind het echt zielig voor Liv dat ze alleen broers heeft”, verzucht Ismay op zondagochtend. Leonie schiet in de lach. “Vind jij Julia dan veel leuker dan Martijn?” vraagt ze. Ismay denkt na. “Jongens zijn gewoon stommer” zegt ze. “Martijn ook?” “Hmmm…”, peinst Ismay. “Soms wel”, besluit ze tenslotte. “Jongens hebben altijd een broek aan, meisjes kunnen veel leukere kleren. En lang haar!” Leonie grinnikt. Ismay is duidelijk nog in de roze fase waarin de meeste meisjes een aantal jaren doorbrengen.

Het gesprek was op Liv gekomen, de dochter van haar broer Alexander, omdat ze vandaag jarig was. Twee jaar was haar kleine nichtje alweer. Leonie had met Ismay samen bij de speelgoedwinkel een kadootje uitgezocht. Dat was Ismay wel toevertrouwd. Het was een roze knuffel eenhoorn geworden, met een jurkje aan. Liv was zo’n schattig meisje, Leonie was dol op haar nichtje. Een klein eigenwijsje met blonde krullen en ogen die vuur spuwden als je iets verkeerds zei. Die zou haar broertjes wel aan kunnen.

Het is krap, met zijn vieren in Leonie’s autootje, maar het past. Als ze naar dit soort familiebezoekjes gingen, gebruikten ze in het verleden eigenlijk altijd Erik’s grotere auto, het is dus weer even aanpassen en het is best een stukje rijden naar de stad waar Alexander woont. Het was een drukte van belang bij Alexander. Michiel, Dagmar en Demi waren er al en Leonie’s ouders arriveerden vlak na hen. Er zaten nog wat buren en familie van Tamara. Een huis vol kleine kinderen. Ismay overhandigde Liv het kadootje, die er verlegen naar keek, maar het niet ging uitpakken. “Help haar maar even”, moedigde Tamara Ismay aan. Het kwam erop neer dat Ismay het kadootje voor Liv uitpakte, maar toen Liv zag wat het was, griste ze het uit Ismay’s handen en drukte het strak tegen zich aan. Kennelijk was het kado goedgekeurd. Leonie zag dat aan de andere kant van de kamer Alexander Michiel op zijn schouder sloeg. “Zo, ouwe reus, dus jij wordt ook eindelijk vader!?” Michiel keek wat wanhopig om zich heen, naar al die kleine kinderen. Hij zag kennelijk voor zich hoe het binnenkort in zijn huis aan toe ging.

Ondertussen genoot Leonie. Heerlijk, al haar familie bij elkaar. Demi hielp Tamara in de keuken, haar oudste nichtje was altijd zo behulpzaam op dit soort feestjes. Leonie constateerde dat Demi een geboren lerares was, ze was heel lief tegen de kinderen, maar zorgde er ook geruisloos voor dat ze deden wat zij wilde. Die had haar roeping dus gevonden.