Narcist of undercover psychopaat?


Hoe ver gaat een narcist/ psychopaat/ machiavellist in het kleinkrijgen van zijn slachtoffer(s)?

Die van mij gaat letterlijk over lijken.

Het maakt hem niet uit wie een zelfmoordpoging  bedenkt of uitvoert. Hij kreeg zijn ex-vrouw zover. Hij kreeg 2 van zijn eigen kinderen zover. Hij kreeg mij bijna zover.

Hoe ver gaat een narcist om zijn ego en overwinningsdrang hoog te houden?




Onderstaande is niet geschikt voor gevoelige lezers !!!


Neem mee een kijkje in mijn dagboek van enkele jaren geleden toen ik nog met hem onder hetzelfde dak woonde 


Mieke van liefde 

Ik kan zonder hulp en bescherming van het parket niet weg, want ik ben een jaar geleden zwaar bedreigd geweest.

De bedreiging die mij in bedwang hield:

Een jaar geleden heeft hij een einde gemaakt aan mijn kracht nog langer onze vuile was buiten te hangen. Of nog eens naar de politie te lopen en te gaan eisen dat hij  in therapie  moet gaan. 

Een jaar geleden heeft hij me compleet  in zijn macht  gekregen.

De avond begon mooi, ik kwam thuis van mijn werk en Jonas had een verrassing voor me.

Ik moest eens gaan kijken op Michiel zijn kamer.

In het schemerlicht deed ik Michiel zijn slaapkamerdeur open.

Ik verwachtte een cadeautje, een hartje of dergelijke in Michiel zijn handen, want Jonas had ook zijn goede momenten.

En dit genre verassingen deed ik soms ook eens voor hem. Zo had ik eens toen hij thuiskwam Michiel in de zetel gezet met een verrassing in zijn handjes: een papfles gevuld met doopsuiker met daarop de boodschap ‘ papa is the best ’.

                                                                          Foto: De papfles in de armen van  Michiel zijn beertje 

                                                                                        ( Mieke Van Liefde )        

Ik verwachtte dus een gelijkaardig cadeautje terug. 

Maar ik kreeg het meest walgelijke cadeau dat een moeder kan overkomen.

Ik zag allemaal donkere vlekken: over Michiel, over de lakens, over het bedje….

Mijn kind was dood , in het schemerlicht aanschouwde ik allemaal bloed.

Ik werd hysterisch en ik realiseerde mij niet dat ik me schuldig maakte als verdachte aan kindermoord, want ik trok de lakens weg en nam mijn kindje in mijn armen om te doen wat ik twee jaar tevoren al eens gedaan had…. Zelf nog proberen mijn kind te reanimeren.

En dan deed Michiel zijn ogen open en lachte. Het was een grapje, papa had hem gevraagd muisstil te zijn en te doen alsof hij sliep.

Er was helemaal geen bloed, het was allemaal rode verf.

Hiermee werd bereikt wat Jonas verwacht had te zullen bereiken.

Ik deed mijn mond niet meer open tegen de hulpverleners en wat hij ook deed, ik liep niet meer achter zijn rug naar de dokters, het ziekenhuis of de politie. Want de rode verf was een voorsmaakje van wat de volgende keer echt bloed zou zijn. Nadat ik mijn vermoorde kind zou mogen vasthouden wachtte mijn beurt. Wapens genoeg in huis, want hoewel de politie 3 jaar geleden op de hoogte gebracht werd van zware wapens in huis, waaronder ninja messen en samourai zwaard, werden die nooit door het parket weggehaald. Ook al had ik dit meermaals verzocht gezien zijn onverwachte woede-uitbarstingen en mijn ontzettende angst voor een gezinsdrama.

Het parket doet niks.

Jonas volgt zijn opgelegde therapie niet en niemand controleert dat.

Intussen zijn we jaren verder.

Jonas is vele jaren geleden bij vonnis de woning uitgezet.

Een vonnis op basis van bewijsstukken van jarenlang psychisch, lichamelijk en seksueel geweld.

Die zitting verliep correct.

Jonas probeerde mij de mond te snoeren in het bijzijn van de griffier en vrederechter. Maar deze hadden zijn machtspelletjes en dominantie onmiddellijk door.

Jonas had toen net als ikzelf nog geen advocaat. We verdedigden onszelf bij de vrederechter.

Daarna liep alles verkeerd.

Reden: De overtuigende slachtofferrol die Jonas als een volleerde acteur opdraagt op elke zitting.

Maar vooral:  Het aantrekken van de meest walgelijke advocaat .

Ik snapte onmiddellijk de bekende slogan: ‘ De advocaat van de duivel .  

 

Jonas heeft immens veel connecties.

Connecties uit een duistere wereld. Een wereld die het daglicht niet mag zien, maar die ik ondanks de bedreigingen opengelegd hebt. Want ik hervond snel mijn assertiviteit zo gauw mijn duivel mijn Hemelshuis werd uitgezet. 

Hoe Jonas erin slaagt snap ik niet, maar hij raakt letterlijk met alles weg.

Het lijkt wel of de hoge berg bewijstukken op de rechtbank al jaren stof liggen te verzamelen.

Zelfs het bovenstaande werd via proces verbaal aangegeven aangegeven aan het parket.

Het bedje komen ophalen en onderzoeken op snel afgewassen oude verfsporen werd geweigerd, net als zovele andere onlogische weigeringen. Zoals het weigeren het sociaal onderzoek op te starten dat opgelegd werd door De Procureur Des Konings.

Ikzelf moet als ervaren en opgeleide traumacoach nog opletten niet emotioneel te reageren om vervolgens door een rechter als labiel omschreven te worden.   

Ik vraag mij zelfs het volgende af:

  • Is iedereen bang van Jonas?
  • Wordt iedereen omgekocht door Jonas?
  • Of trapt letterlijk iedereen in destructieve pleidooien uit luiheid het dossier eens open te slaan?

 Wanneer ik nu alles van mij afschrijf wat ik meemaakte met mijn narcist stel ik mij de volgende vraag.

Heb ik te maken met een narcist?

Of heb ik te maken met een undercover psychopaat?  

Sociopathische narcisten of narcistische psychopaten... is er eigenlijk een verschil voor het slachtoffer?

Tekst: Mieke Van Liefde

Foto's: Pixabay, behalve de foto van de papfles

Laatste update blog: 29 mei 2019

Dit blog is een uittreksel uit het boek 

'Ik werd doodziek door jou' -De verwoestende impact van destructieve relaties 

Alle rechten voorbehouden. 

Mieke Van Liefde

Auteur en blogger over destructieve relaties 

 

https://miekevanliefde.be/

 



Heb jij pijn of verdriet? Heb je nood aan een luisterend oor?

Zoek je hulp? Wil je advies en inzicht? Zoek je een leuk team om lief en leed mee te delen? Of wil je mij gewoon volgen?

Meld je dan hier gratis aan: Aanmelden 

Promote: support and profit

Support Mieke Van Liefde with a promotion and this post reaches a lot more people. You profit from it by earning 50% of everything this post earns!
Comment and receive 50 YP 50
4 Life Lessons I Learned From Spider-Man :No Way Home
#Whattowatch   What a beautiful movie! - There’s a lot of life lessons we can take from Spider-Man: No Way Home. Let’s be honest, there’s a lot of lessons we can take from the entire Marvel Universe. But for this blog post, let’s focus on what I got out of Spidy Home. The best advice I could give you in life is just to enjoy yourself and do your best because you never know what amazing things might come your way.People understand us better than we think they do - Spider-Man: in a professional tone:Spider-Man: No Way Home is written by Christos Gage and illustrated by Travel Foreman, Mattia Di Meo, and Giuseppe Camuncoli. They're all great artists. The issue opens with an impressive view of the skyline of New York City at night. The lighting is realistic and the coloring is excellent to suggest the tone of the story. There's some nice micro detail too. Halfway through the book, Mary Jane Watson (Shannon Purser) cries when she finds out about Aunt May. Water trickles down her cheeks in their very own light source as it pools under her chin in a bowl shape. In another scene, we get to see Ned Leeds' reaction to his aunt's death. Peter Parker himself wasn’t an orphan at birth. However, he was still an abandoned child. Aunt May discovered Peter in an alleyway and took him back home with her to raise as her son. He was then forced to relive his parents’ deaths over and over again as if he was being punished for surviving the accident that killed them. It’s rare that anyone fully understands another person’s situation. Each of us experiences the world in our way and reacts uniquely to the events that shape us. We don’t see eye to eye with everyone, and that is okay. Just because your colleague seems to be coping well with the recent death of a loved one, or your friend seems so optimistic about a breakup, these are not things that they could necessarily provide you with advice on. But there is someone out there who will, and this is why sometimes it is worth listening to what they have just said.2. Teamwork makes the dream work - The movie begins in the present day with Peter’s (Andrew Garfield) death. A reporter approaches Aunt May (Sally Fields) in the aftermath of his death and she is so overwhelmed that she makes a tearful speech about the first time he arrived on her doorstep. She tells him that there was a $12,000 reward for Spider-Man because he had been stealing from the city, and he didn’t think twice about keeping it. Peter Parker eventually learned to truly understand this motif in a powerful scene from the movie. In The Amazing Spider-Man 2, Spider-Man and a plethora of other superheroes are faced with the daunting task of curing the Lizard’s mutations in his genetic makeup.3. Learning to do the right thing - Both Homecoming and Infinity War were released in 2017, but with the release of Spider-Man: Far From Home, we now see how that character arc ends. Homecoming was a nice start for Tom Holland’s portrayal of Spider-Man and how he fits into the MCU. But it wasn’t until Infinity War that we got to see what Peter Parker would be willing to do to protect his loved ones from a villain that means to harm everyone. Seeing him with the Iron Spider made us realize that he is indeed ready to be deemed an Avenger. Spiderman, more than anything else, emphasizes the importance of making the right choice. Considering how much money Spiderman has made to Marvel and Sony Pictures (and more than a few dollars for Tobey Maguire), logic might indicate that people don’t particularly like stories of teen angst and depression — as evidenced by the number of lights left on in movie theaters at closing time. However, at its core, we know there’s something much deeper here, which is why the story still resonates with us to this very day.4. With great power comes great responsibility - Spider-Man has been one of my favorite superheroes since I was a kid, so of course, I was keen to see the movie. Now, I must admit that it had been a long time since Spidey’s last movie (like a decade or something), but it all still felt very fresh and original, which is something that never gets old. I’ve watched plenty of films that have taught me life lessons, some more obvious than others. However, it wasn’t until I watched Spider-Man 3 that I truly understood exactly what it meant to be a hero. There are five important lessons we can learn from this fictional character that I, personally, have learned to appreciate over the years. You know him. You’ve seen him on the big screen and in your favorite television shows. He’s Spider-Man — swinging, leaping, and saving New York City with his super-human powers, while still managing to get his homework done and stay out of trouble at school! Regardless of whether you’re a newbie in the workplace or a “veteran,” it is easy to forget about the responsibilities that come with each position and to let our work slip. But that doesn’t mean you should slack off. Nor does it mean that you lack the experience or skills to do your job well. It simply means that like any true superhero (Bam! I slay me), you have the ability and responsibility to do what’s right — no matter where you are in life. The Conclusion - In the movie Spider-Man: No Way Home, Miles Morales is portrayed by Shameik Moore and has to deal with a lot of emotional issues he wouldn’t usually face if he were in the regular Marvel Universe. He is bullied in school, lacks parental guidance, and his best friend got murdered right in front of him. It is a truly amazing movie. I enjoyed watching the film and as someone who’s been following the previous Marvel Cinematic Universe films, I enjoyed seeing the cast from this trilogy (Tom Holland, Robert Downey Jr., Marisa Tomei, Jon Favreau) interact with those from the previous MCU Spider-Man trilogy (including the likes of Jake Gyllenhaal, James Franco, and Tobey Maguire).
More