×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
Het leven weer op de rails

Het leven weer op de rails


Zelfs tandenpoetsen was teveel voor mij

Soms zijn de kleinste dingen het moeilijkst. Naar school gaan gaat prima. Ik volg netjes mijn lessen, maak mijn tentamens en haal assessments. Ik volg mijn therapie, ga netjes naar mijn werk en onderhoud mijn relatie. Tandenpoetsen, mijn kamer opruimen of zelfs maar mijn kleren in de wasmand gooien was echter al teveel. Raar eigenlijk. De grote dingen gingen prima, maar de kleintjes...

Afbeeldingsresultaat voor rommel opruimen

Ik merkte dat mijn kamer steeds viezer werd en mijn gezondheid hierdoor achteruit ging. Ook de ontsteking in mijn kaak, die er al jaren zat, verbeterde dit niet. Tijd voor actie dus nam ik mijzelf voor. Ik trok (met heel veel moed) mijn stoute schoenen aan en maakte een afspraak met mijn grootste angst; de tandarts.

Angsten overwinnen

Ik had allemaal rampscenario's in mijn hoofd toegelaten. Op internet had ik allemaal informatie gezocht en ik kwam de meest gruwelijke dingen tegen. Van kaakkanker tot een ziekte dat Wolf heet en al je tanden uit je mond laat vallen. Niet erg optimistisch voor naar de tandarts gaan. Daarnaast waren verhalen over hoe vreselijk pijn de verdoving deed ook niet erg helpend. Eenmaal bij de tandarts bleek hij ziek te zijn en hij wilde zich eigenlijk ziek meldden. Wetend van mijn angst heeft mij toch tijd voor mij genomen en heeft hij alleen controle gedaan. Dat was erg fijn. Het bleek allemaal dik mee te vallen; slecht twee gaatjes en een ontsteking. Ik was opgelucht en had toch wel een beetje een hekel aan mijzelf dat ik niet eerder ben geweest. Mijn tandarts is juist een hele aardige man en zijn assistente deed er alles aan om mij op mijn gemak te stellen.

Ik ben nu heel erg bezig met de kleine dingetjes. Ik doe alles heel strategisch en het maakt mij rustig. 's Ochtends; uit bed, bed opmaken, gordijnen open, kleren aan en de vieze in de was, wassen, eten, tandenpoetsen en dat doen wat nodig is. Het helpt mij mijn hoofd koel te houden en mijn leven weer op de rails te krijgen.

Nu heb ik ook afspraken met mijzelf gemaakt om toch weer één keer per week te sporten, één keer per week met vrienden af te spreken en ik houd tegenwoordig een agenda bij! Wat een rust in mijn hoofd. Ik hoef niet steeds meer alles te onthouden wat ik moet doen en wat ik niet mag vergeten. Normaal vergat ik alles in mijn agenda te schrijven, maar deze is zo leuk dat ik hem toch elke dag wilt zien! Het is alsof er een frisse wind door mijn leven waait.

Helaas ben ik nog niet, maar we zetten door. De weg ligt open en ik ga genieten van het pad, want aan het einde zou licht zijn. Wees sterk en straal. Geniet van de kleine dingen en waardeer wat je hebt, want dat wordt helaas vaak vergeten. Ik weet dat ik er kom, ook al weet ik niet hoe lang het gaat duren. Voor mij maakt het niet meer zoveel uit. Het vooruitzicht dat ik er kom maakt mij stralen en ik hoop dat anderen, die hetzelfde meemaken, dit ook ooit gaan zien.





Willemijn
Vind het tof dat je er zo over kan schrijven. Zelf ben ik net als jij 22 en erg bekend met depressie. Op dit moment gaat het vrij goed, schrijven helpt om alles op een rijtje te houden. Ben de laatste tijd veel in gesprek gegaan met andere jongeren met soortgelijke ervaringen. Erkenning en herkenning is een soort van fijn in dit soort situaties. Lekker blijven schrijven girl! Heb er alle vertrouwen in dat je er door komt. Mocht je behoefte hebben aan andere ervaringsdeskundigen spreken, mag je mij altijd een berichtje sturen!
02-02-2017 22:16
02-02-2017 22:16 • 1 reactie • Reageer
Mijnlevenin1000stukjes
Dankjewel
03-02-2017 13:15
03-02-2017 13:15 • Reageer
weirdmommy
Heel goed. Langzaam kom.je er wel. Je bent goed bezig
29-01-2017 10:45
29-01-2017 10:45 • Reageer
vlindertje73
Het is al heel goed dat je weer plannen maakt, dat is al een hele stap in de goede richting. Succes, je kan het!
22-01-2017 10:22
22-01-2017 10:22 • Reageer
Daantje l
Heel veel succes met alles
21-01-2017 22:45
21-01-2017 22:45 • Reageer
Flying Eagle
Een herkenbaar beeld: het leven vergelijken met het treinverkeer. Ik deed het jarenlang samen met een goede vriend. Vanaf nu is het een kwestie van 'op tijd overstappen op de juiste trein om het juiste station te bereiken'. En zo steeds verder op weg. Jouw levensreis over de rails. Geniet ervan! Maak er wat moois van!
21-01-2017 22:31
21-01-2017 22:31 • Reageer
casapapusilor
Fijn voor je dat het de goede kant op gaat.
21-01-2017 22:31
21-01-2017 22:31 • Reageer
Karin van der Straaten
Zeker is er aan t einde van de tunnel dat enorme licht ja... maar nu zijn we nog hier en maken dr wat van. k Wens je dus sterkte en zal zo op mijn profiel eens zo n tunnel zetten Het leven is mooi als jij weer je ritme weet te vinden en let dan elke dag op of je 1 miniklein blij momentje al kunt ontdekken en schrijf die eens op. Je zult nog gek staan te kijken aan t einde van een week
21-01-2017 22:24
21-01-2017 22:24 • Reageer
Sofievdb
Zoooo herkenbaar! Toen ik mijn depressie had,kon ik mijn job ook gewoon uitvoeren maar mijn had ik het elke dag moeilijk om te beslissen of ik ja dan neen een proper onderbroek aan zou doen
21-01-2017 22:15
21-01-2017 22:15 • Reageer
LWAlmanak
Heel veel succes met de gemaakte planning, keep goïng!
21-01-2017 22:14
21-01-2017 22:14 • Reageer
johan_jongedijk
Ja je leven op de rail krijgen dat kan flink moeilijk zijn maar als het eenmaal zover is en je houdt je leven op pijl da ja dan krijg je een heerlijk leven
21-01-2017 22:07
21-01-2017 22:07 • Reageer