×

Yoors


Inloggen
×

Yoors












#

0 volgers
notifications_noneadd
(ver)LAM(d)

(ver)LAM(d)


Ik ben bang.
Elke dag ben ik bang.
Bang voor de man die zegt, dat ie van me houdt.
Ik geloof hem.
Elke keer als hij schreeuwt, geloof ik hem alsnog.
Als hij abrupt mijn handen van mijn oren rukt terwijl ik probeer zijn boze woorden te ontvluchten.
Het wordt afgestraft.
Vluchten wordt afgestraft.
Liefde ook.
Tranen ook.
Hij moet zijn woede delen.
Ik moet alle lelijkheid aanhoren.
Domme trut. Mongool. Kankerhoer.
Ik ben dat niet. Ik zeg dat niet. Ik doe zo niet.
Domme trut. Mongool. Kankerhoer.
Hoe ben ik hier beland?
Domme trut. Mongool. Kankerhoer.
Ik huil.
Hij slaat.
Ik krijs.
Hij knijpt mijn keel dicht.
Haat in zijn ogen.
En daarachter?
Schuilt hulpeloosheid achter haat?
En kan ik hem niet toch helpen?
Het is stil.
Hij is uitgeschreeuwd.
Zijn hoofd ligt in mijn schoot. Hij huilt.
Zijn ogen vol spijt en ongeloof.
Ik aai over zijn bol.
Het komt vast goed,
Denk ik,
terwijl ik naar de blauwe plek op mijn onderarm kijk.
Daar waar hij me beet.
Als een wild dier.

Nu is hij een lam.
Of ben ik dat?




Encaustichris
Ben er stil van
01-05-2017 10:56
01-05-2017 10:56 • 1 reactie • Reageer
MrsSpotlessMind
Mooi dat het iets met je doet.
01-05-2017 11:30
01-05-2017 11:30 • Reageer
Hans van Gemert
Heftig, en helaas te vaak waar. Wel mooi geschreven!
01-05-2017 10:26
01-05-2017 10:26 • 1 reactie • Reageer
MrsSpotlessMind
Dank je wel Hans. Ik hoop hiermee te bereiken, dat meer vrouwen proberen om daar open over te zijn. En ook mannen natuurlijk.
01-05-2017 10:27
01-05-2017 10:27 • 1 reactie • Reageer