Over ziek zijn en zo... (2)


Hey daar, natuurlijk heb je mijn eerste blog gelezen 'over ziek zijn en zo' Toch???!!! Niet? Nou echt even doen hoor, KLIK HIER dan nog maar eventjes!

Kijk, natuurlijk kan het altijd erger en kan het nog dramatischer dan het bij mij is. En andersom geld natuurlijk weer dat het bij mij erger is dan het bij jou lijkt te zijn, het kan toch altijd veel erger!

Snap je me nog eventjes?

Zo vaak krijg je te horen: o dan valt het bij mij nog wel mee! Ik heb 'slechts' (en ik noem maar even) epilepsie. Kijk, die ander heeft ALS en kan morgen dood zijn. Das pas erg!

Of die buurvrouw, ja tis echt triest hoor: die heeft kanker! Nou ik hoop dat de chemotherapie echt aan slaat. Maar dan valt het wel mee dat ik een geamputeerd been heb, toch…!

Sorry dat ik het zeg hoor, maar wat een flauwe rotsmoezen gebruiken mensen toch om maar te denken en te zeggen dat het allemaal wel mee valt!

Wat heftig voor je dat je geveld bent door een griep, die nu al twee weken (Tis me toch wat...!) aanhoudt, waardoor je nu al twee weken (Dat is echt rot voor je…!) niet aan het werk kunt of naar school kunt gaan! Ik vind dat, op het zachts gezegd KLOTE voor je!

Dat je van de misselijkheid en die stront luier van je kleine meid de boel hebt staan onder kotsen en daarna zelf,met een misselijkmakend gevoel, braakneigingen ten top, zelf de ellende nog eens keer moest schoonmaken, waarna je de kleine maar even gauw in de box hebt gelegd om zelf de toiletpot een dikke omhelzing te geven! Dat spijt mij heel erg en ik heb oprecht medelijden met je!

Maar hey: het ken toch altijd erger, of niet dan? Die griep gaat wel over, ondertussen maar vergetende dat het echt KLOTE is om het te hebben en te denken aan die buurman met Alzheimer. Dat is pas erg!

Weet je wat ik pas echt erg vind…?

Dat jij door die griep, niet volop kunt genieten van die kleine schat, die jou zo nodig heeft in deze wereld, die volledig van je afhankelijk is en die jou aandacht verdiend en jou zo weer vreugde in ruil geeft! Dat vind ik pas erg!

Of dat je door die griep net dat ene tentamen moest missen (of op zijn minst een slecht cijfer hebt behaald), waardoor je een heel jaar naar de gammele miezer ziet vertrekken en opnieuw die derde klas mag over doen, alleen maar door die klote griep, waardoor je net je tentamens mist! Das pas klote!

Ja, dan valt het best mee als ze denken (…) dat je Congenitaal Myastheen Syndroom zou hebben en de volgende arts een andere conclusie trekt, waardoor je eigenlijk weer bij nul bent en gewoon (deels) afhankelijk van een rolstoel en handbike die het zo nu en dan op de meest slechte momenten begeeft en je dus verplicht een rustdag moet houden. Dat valt best mee hoor, het geeft mij de mogelijkheid weer eens heerlijk te genieten van het niets doen!

En daar kan ik echt van genieten, want hey: je zal maar geveld zijn door griep, das echt niet best! De hele dag geen fut hebben om ook maar iets te kunnen doen. De hele dag onder een dekentje te moeten liggen, gewoon omdat het lijkt dat het koud is in huis,maar je lichaam eigenlijk gewoon zegt: ik ga me lam zweten, net of dat ik de afgelopen twee dagen in de sportschool heb getraind, om al die narigheid uit mijn lichaam te werken. En dat is goed hoor, maar komt eigenlijk gewoon nooit uit. Das pas klote!

Jou lichaam reageert anders op welke ziekte dan ook, maar baggetaliseer het gewoon niet weg, oké. Mijn ziekte is niet erger als die van jou. Ik ben ook niet stoerder omdat ik er zo geweldig mee lijk om te gaan, want geloof me: ik heb er echt klote perioden tussen zitten! Dan zit ik op een stoel, of ik lig op bed. Heb ik pijn en moeite met lopen. En dat is soms verrekte onhandig, maar het komt wel goed! Ik overwin dat wel weer denk ik dan maar.

Ondanks 'mijn ziekte', ga ook ik gewoon zo goed en kwaad het kan, gewoon lekker door hoor. Ik ben de trotse eigenaar van een prachtige boot, die ik de afgelopen twee jaar heb gebruikt als motorboot, maar wat eigenlijk een zeilboot is van 7 meter. Ik ga haar hopelijk dit jaar terug bouwen tot zeiler! Want kijk, mijn benen willen misschien niet meer en de artsen hebben weinig vertrouwen, oké, volgens zeggen kan ik de 100 wel halen, maar zeker weten doen ze het niet, misschien mis ik morgen net die ene bus… Auch! Maar ja: dat kan jou ook gebeuren…!

En natuurlijk doe ik lekker eigenwijs en ga gewoon een zelfverdedigingscursus volgen. Gewoon omdat het kan, op mijn tempo en op mijn manier, deels train ik mee met de groep en als het niet gaat, train ik voor mezelf.

Ja, ik mag ook nog eens genieten van de caravan, nu nog een toercaravan, maar volgende week gaan we even naar een stacaravan kijken, dus wie weet…

Kijk zie je: het kan altijd erger!

Maar het leven zal mij er niet zomaar onder krijgen hoor. En jou trouwens ook niet, want wat stelt nu een griepje eigenlijk voor…? Het kan altijd erger! Maar zo lang je hersentjes nog gewoon lekker eigenwijs zijn, kan het NOG ERGER: dan ga je ondanks alles gewoon eigenwijs genieten van het leven!

Ik ben het levende bewijs en laat die artsen en al die andere wijze dames en heren maar lekker praten. Wat vandaag nog kan, doe ik met volle teugen en ga ik 100% van genieten. Morgen, tja morgen kan het veel erger, zit ik misschien op de Bahama's voor 200% te genieten… maar dat denk ik niet hoor ;-)

Nou en de foto boven, dat is onderdeel van mijn vervoersmiddel, die ik zojuist met enig bruut geweld heb weten te fixen, of het hulpmiddelen centrum er blij van word is de grote vraag, maar hij doet het weer, dat wil zeggen: de accu laad weer :-)

Ken ik er mooi weer van genieten, want dat die het gisteren niet deed, vond ik toch echt wel even erg!

Have a nice day...