Depressie, maar dan toch een lichtpuntje?!

Depressie, maar dan toch een lichtpuntje?!



Struggels. Ja dat had ik zeker met mezelf. Totaal waardeloos voelde ik me. Elke dag had ik moeite met opstaan. Liefdesverdriet hielp er nou ook niet bepaald bij en ruzie thuis ook niet echt. Dus besloot ik even weg te gaan van Nederland. Want ik dacht ( een illusie om te denken) als ik weg ben van huis dan ben ik ook weg van alle struggles. Dus ging ik met mijn stage vijf maanden naar Mallorca als entertainer. Al moet ik zeggen mijn voorgevoel niet echt goed was, ging ik toch maar. In mijn eentje op naar een nieuw avontuur. De eerste week ging redelijk. Maar de tweede week kreeg ik het slechte nieuw te horen dat mijn oma dood ging. Dus op naar vier dagen terug naar huis. Heftig, maar mooie begravenis Maar dan toch maar weer terug naar Mallorca. Deze keer wel echt vijf maandjes weg aan een stuk door.. tenminste dat dacht ik toen nog. Toen ik terugkwam was de sfeer veranderd en mijn teamleider was niet bepaald een of andere vriendelijk man die zou kunnen begrijpen dat het best zwaar voor me was. Terugkomen van een begravenis en meteen maar vrolijk het mensen naar hun zin maken is nou niet het beste wat je kunt doen. Al vrij snel werd ik ontslagen. Met woede en verdriet dan maar weer naar het volgende hotel. Nog zo'n vier x overgeplaats in drie maanden tijd. Bah! Ondanks dat ik het soms naar mijn zin had en de mensen en de omgeving fantatisch waren. Zakte de moed steeds verder in mijn schoenen.. begon mezelf depresief te voelen. Maar echt depresief. Ik had nergens meer echt zin in. Ik deed het omdat het moest. Om mezelf te bewijzen dat ik het toch zou kunnen. In een van de laatste weken ontmoete ik een lichtpuntje ( zo zal ik het omschrijven). Een luchtpuntje zou je denken... wat bedoel je daarmee.. Ik voelde me depresief, maar toen daar ontmoete ik een persoon die me weer even me kon laten lachen. Ook al kende ik die persoon niet zo goed, ik voelde toch een soort connectie. Toen wist ik nog niet wat ik nu wel weet; mijn nieuwe vriend word hij. ( is hij nu). Maar helaas ging hij al weg naar een weekje. Mijn moed zakte me weer in de schoenen en kreeg weer een hoop negatief commentaar.

Na zo'n drie maandjes op Mallorca te hebben gezeten werd ik terug naar huis gestuurd. Tegelijk verdrietig, maar ook opgelucht stond ik daar dan op het vliegtuig. Geen flauw idee hoe ik dit kon uitleggen aan mijn vrienden/familie. Dus werd het maar een slechte uitleg. Verder thuis voelde ik me nog meer depressief. nergens meer zin in. Totdat ik ineens een berichtje kreeg. Ja je raad vast wel van wie. Of we een xtje wilde afspreken. En ondanks alles had ik wel zin om met hem aftespreken. Die avond was erg gezelig en beetje bij geklets. Een nieuwe liefde ontstond. En de dag vandaag heb ik met hem. Ik ben erg blij dat ik hem heb ontmoet, hij heeft me deels door mn depressie heen geslepen. Maar ik heb er zelf ook aan gewerkt. Ik heb nu een leuke bijbaan. En kan ineens zeggen na zoveel struggels met mezelf te hebben. Ik eindelijk weer mezelf begin te worden. Het vrolijke meisje begint langs terug te komen. En ik gun ook nooit iemand depressie, want pfoe wat is dat klote zeg. Daarom wil ik tegen jullie lezers het volgende zeggen: wie dan ook met depressie kampt, ooit zal er een lichtpuntje komen in je leven. Want ondanks dat zwarte gat is er nog veel dingen voor te leven! Never give up. but show your strenghts!

Na zo'n drie maandjes op Mallorca te hebben gezeten werd ik terug naar huis gestuurd. Tegelijk verdrietig, maar ook opgelucht stond ik daar dan op het vliegtuig. Geen flauw idee hoe ik dit kon uitleggen aan mijn vrienden/familie. Dus werd het maar een slechte uitleg. Verder thuis voelde ik me nog meer depressief. nergens meer zin in. Totdat ik ineens een berichtje kreeg. Ja je raad vast wel van wie. Of we een xtje wilde afspreken. En ondanks alles had ik wel zin om met hem aftespreken. Die avond was erg gezelig en beetje bij geklets. Een nieuwe liefde ontstond. En de dag vandaag heb ik met hem. Ik ben erg blij dat ik hem heb ontmoet, hij heeft me deels door mn depressie heen geslepen. Maar ik heb er zelf ook aan gewerkt. Ik heb nu een leuke bijbaan. En kan ineens zeggen na zoveel struggels met mezelf te hebben. Ik eindelijk weer mezelf begin te worden. Het vrolijke meisje begint langs terug te komen. En ik gun ook nooit iemand depressie, want pfoe wat is dat klote zeg. Daarom wil ik tegen jullie lezers het volgende zeggen: wie dan ook met depressie kampt, ooit zal er een lichtpuntje komen in je leven. Want ondanks dat zwarte gat is er nog veel dingen voor te leven! Never give up. but show your strenghts!





Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (1 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Keep on going, maar vertrouw vooral op jezelf. Hartstikke fijn dat je nu wel een lieve vriend hebt die je daarmee helpt. Daardoor heb je zelf de kracht gevonden om weer opnieuw te leren genieten. Houden van jezelf, en jezelf waarderen is het belangrijkste wat er is.
| 09:33 |
Dankjewel :)
| 11:11 |

Yoors Nieuws
Wat is Yoors?
Wat is Yoors?
 

×

Yoors


exit_to_app Aanmelden