×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors








De kunst van het leven


In  mijn Blog met de titel " Ik weet het niet" zit veel twijfel over het maken van keuzes, maar het gaat ook over vertrouwen. Vertrouwen dat alles gebeurt op het juiste moment en dat je eigenlijk niets hoeft te beïnvloeden. Dat je de drang naar controle gewoon los mag laten. Mij lukt dat nog niet zo goed. Ik besef me dat dit komt, omdat ik het gevoel heb nog geen voldoende " "controle" te hebben over mezelf en daarom een enorme drang heb om invloed te hebben op mijn omgeving. Ik denk dat ik die behoefte onbewust vaker heb uitgeoefend dan dat ik destijds besefte. 

Aan de ene kant wil ik nu minder controle hebben over mijn emoties, maar de kracht die achter sommige emoties zit maakt me bang en de kans dat iemand onterecht dit op zijn/haar bordje krijgt is aanwezig. 

Wat doe je bijvoorbeeld met boosheid? Ik heb adviezen gekregen om te rennen, te springen, de trap op en af rennen of met een handdoek op een kussen te slaan. 

Daarnaast kan ik nog lastig relativeren en maak snel iets groter dan het is. Ik wil het liefst in een harmonieuze wereld leven waar het kalm en rustig is. Mijn natuurarts heeft mij ooit uitgelegd dat ik me hier op aarde als een uitzendkracht voel, die hier is neergezet terwijl ik weet dat er ergens anders een plek is waar het vredig is. Hier schijnen hoog sensitieve mensen sneller last van te hebben. Daarom heb ik waarschijnlijk moeite met de realiteit. Er eigenlijk bijna niet mee kunnen en willen zijn.

De schommelingen in mijn hormoon huishouding, ervaringen waar ik daadwerkelijk de controle over mijn lichaam ben verloren, hoog sensitiviteit  en het wegvallen van mijn houvast ( zoals werk) zorgen ervoor dat ik juist nog meer behoefte krijg aan controle op mijn omgeving terwijl ik weet dat het geen nut heeft. 

Maar ja, dan volgt de vraag : Wat is het dan wel wat ervan mij gevraagd wordt? Ik denk te blijven kijken naar wat ik wel kan en in beweging te blijven. Daarnaast een paar keer per dag het gevoel van dankbaarheid te voelen en heel erg trots te zijn op wie ik ben ook al voelt dat nog niet zo.

ik las pas een quote waarin de vraag stond: Is het mogelijk om het onacceptabele te accepteren? De realiteit te nemen zoals die is.? Dat wil niet zeggen dat het altijd zo hoeft te blijven, maar kun je dit moment of deze periode nemen zoals het is? De eerste stap naar deze verandering is het opgeven van het innerlijk verzet. Vanuit daar ontstaat ontspanning en weet je intuïtief wat te doen. 

Dit lijkt voor mij bijna een onmogelijke opgave. Het opgeven van verzet, niet vluchten en er niet tegen vechten. Het heeft allemaal met het vertrouwen te maken dat het leven het beste met mij voor heeft. Maar hoe kun je dat  doen ? Ik sta op bepaalde vlakken nog in de kinderschoenen waardoor het bij mij nog ontbreekt aan vaardigheden en handvaten. Dit stuk maakt mij onzeker en heb daardoor de neiging om grip te krijgen op mijn omgeving.

Gelukkig heb ik mensen om mij heen die heel goed weten hoe dit voelt en mij kunnen motiveren om verder te gaan. De weg met het grijze gebied proberen te bewandelen ook al is dit heel erg eng.

Ik schrijf hierover omdat ik mij niet meer wil schamen voor mijn onkunde nog op bepaalde vlakken. Ik wil me niet meer perfect voordoen, maar wat is dat moeilijk als dat mijn houvast is geweest.  In die houvast zitten scheuren en nu is het de kunst om van mijzelf te leren houden ook al ben ik niet perfect, ben ik soms onhandig met mensen, kan ik me moeilijk uiten in het moment en heb ik emoties waarvan ik niet wist dat ik ze ook had.

Is dit nu de kunst van het leven ?

Liefs Renate


help

Hieronder kunnen je vrienden zich aanmelden. Jullie krijgen beiden gelijk een beloning van 125 Yp. Je kunt het helemaal bewerken en op maat maken.Weghalen is ook heel eenvoudig met het rode kruisje als je er met je muis op gaat staan.

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts