Ik en Mr. Graves

Ik en Mr. Graves


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Het is 01.30 uur in de nacht en de wekker gaat. Niet een echte wekker, maar de wekker in mijn systeem. Ik zit beneden op de bank met Mr. Graves en mijn pen. Met Mr. Graves, omdat hij mij wakker heeft gemaakt en met mijn pen om dat wat er gebeurt van me af te schrijven. Mijn systeem vertelt mij op dit tijdstip dat het dag is, maar mijn lichaam wil rusten. Nu is Mr. Graves hardnekkig en houdt deze overtuiging vol tot 06.00 uur in de ochtend. Mijn systeem is van 01.30 uur tot 06.00 uur in hyper geweest en om 06.00 uur is Mr. Graves voor eventjes weg. Naast deze hyperstand, zweet ik ook heel erg, heb ik overal jeuk, mijn systeem zegt dat ik honger heb ook al is dat niet het geval en mijn spieren doen pijn. Overdag ben ik moe, vergeetachtig en misselijk. Dit gaat zo een aantal dagen door totdat ik op mijn tenen loop en niet meer kan.

Nog steeds komt Mr. Graves bij mij op bezoek en het is elke keer een verdrietig moment. Hij gooit alles door elkaar en ik moet alles wat een “gezond” mens als vanzelfsprekend ervaart een halt toeroepen. Zo min mogelijk prikkels opzoeken, afspraken afzeggen en voor de zoveelste keer mijn werk laten weten dat ik niet kan komen. Mijn kracht en energie is gedaald en het duurt minimaal een week voordat ik me weer beter voel. Ondertussen heeft Mr Graves een aanloop van twee of drie weken gehad, dus ben ik met hem in totaal vier weken aan het stoeien geweest.

Ik probeer er zo min mogelijk bij stil te staan dat deze auto-immuun ziekte chronisch is, maar soms zakt de moed mij in de schoenen. Gewoon omdat het teveel invloed heeft op mijn leven. De onvoorspelbaarheid en de grilligheid van deze ziekte vind ik het zwaarst. Het voelt elke keer als een klap in mijn gezicht. Ik wil deze klap niet voelen en ga verder, maar uiteindelijk verlies ik het weer.

Op het moment dat Mr. Graves bij mij is langs gekomen, kan ik het beste rust nemen en mijzelf terugtrekken. Dan nog neemt hij de tijd om “uit te doven”, maar op deze manier is het voor mij in ieder geval "behapbaar".

Wat Mr. Graves het meest actief maakt, is spanning en stress. Ik probeer dit zoveel mogelijk te vermijden, maar soms gebeuren er dingen die ik niet in de hand heb of zie aankomen. Wat er dan gebeurt, kun je vergelijken met het gevoel dat je ervaart in een achtbaan. Voordat je erin gaat, bouw je een bepaalde adrenaline op en tijdens de rit wordt er nog meer adrenaline in het lichaam aangemaakt. Als je uit de achtbaan stapt, duurt het misschien nog een half uurtje voordat de adrenaline weer uit je lichaam is verdwenen. Bij mij gaat het anders. Deze hoeveelheid adrenaline wordt tijdens een stress situatie in een nog grotere hoeveelheid aangemaakt en mijn lichaam kan de adrenaline niet goed meer reguleren en loslaten. Het blijft soms wel twee weken in mijn lichaam aanwezig; afhankelijk hoe groot het stressmoment was. Je kunt je misschien voorstellen dat een kort moment van adrenaline goed voelt, maar in mijn geval is de lol er inmiddels wel vanaf. Adrenaline kost ook energie en als dat te lang duurt, raak je vermoeid.

Na zo’n periode van verwarring en chaos pak ik mijzelf weer bij elkaar en neem me voor om nog meer te gaan genieten van de kleine momenten. Ik denk zo min mogelijk aan de toekomst, want die is onzeker en richt mij op het Nu. Ik kan niet anders dan verwachtingen en wat andere mensen misschien van me denken loslaten. Het helpt mij om zo goed mogelijk naar mezelf te luisteren en mijn eigen grens te voelen. Dat gaat nog steeds met vallen en opstaan, omdat dit niet in mijn natuur zit, maar ik heb geen andere keus. Het is lastig in deze “outgoing”  en “drukkende “ maatschappij om een ander tempo te bewandelen, maar ik kan niet anders.

Dankbaar ben ik voor de mensen, die mij nog steeds steunen; die beseffen dat ik datgene doe wat er in mijn vermogen ligt ook al laat ik even niets van me horen of moet ik weer een afspraak afzeggen of uitstellen.

Een gedachte die mij helpt na zo’n periode is dat het alleen maar weer beter kan worden. Vanuit die gedachte ben ik weer in staat om verder te gaan met alles wat het leven mij zeker nog te bieden heeft.

Liefs Renate

Hieronder kunnen je vrienden zich aanmelden. Jullie krijgen beiden gelijk een beloning van 125 Yp. Je kunt het helemaal bewerken en op maat maken. Weghalen is ook heel eenvoudig met het rode kruisje als je er met je muis op gaat staan.

Beloon de maker en jezelf

Word gratis lid.


Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (2 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Herkenbaar: 1 van mijn nichten heeft ook Graves. Wij als familie weten dat zij doorgaans van ca 7u. tot 11u. op haar best is en omstreeks 'kinderbedtijd' gaat slapen. Gelukkig is haar man ook met pensioen, waardoor hij voor haar en de huishouding kan zorgen.
Sterkte!
| 19:14 |
Dank je Soberana voor je reactie. Ik heb deze Blog geschreven om mijn gevoelens kwijt te kunnen maar ook omdat deze ziekte onderschat word en ik wil er meer inzicht in geven.
| 08:12 |
Lijkt mij een heftige ziekte maar je komt positief over je bent wel een knokker
| 17:27 |
Hoi Gege ja ik denk ook dat ik een knokker ben en positief ( niet altijd hoor) . Dank voor je reactie
| 08:10 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen