het gesprek met de psychiater deel 6

het gesprek met de psychiater deel 6


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Moe

Daar zit ik weer, tegenover de psychiater, die mijn leven een andere kant op zal moeten sturen. Hij heeft beloofd me te helpen, dus daar ga ik dan maar vanuit, hoewel ik er nog steeds weinig vertrouwen in heb.
Hij vraagt me hoe het gaat. Ik kijk verwonderd, dat vraagt hij nooit! Maar nu vertel ik hem dan ook maar, dat ik zo vreselijk moe ben. Ik slaap slecht, heb veel pijn en zie het soms helemaal niet meer zitten. Mijn leven is, naar mijn inziens, alleen nog maar kommer en kwel. Ik vertel, dat de slaaptabletten, die ik van de reumatoloog heb voorgeschreven gekregen, maar 2 uurtjes hun werk doen en dat ik regelmatig wakker wordt van de pijn en de nachtmerries. Ik kan daarna vaak niet meer slapen en zit dan soms uren in de huiskamer, probeer een boek te lezen, lig soms op mijn knieën voor de bank, om zo de pijn in mijn buik op te vangen, maar ik kom niet meer tot rust. Het is, dat ik een man en kinderen heb, anders was ik allang van de flat gesprongen.


Hij kijkt me vol ongeloof aan en verteld me, dat ik er helemaal niet zo moe uitzie en dat ik het me inbeeld, dat ik niet zoveel slaap. Iedereen wordt wel een paar keer wakker 's nachts, zegt hij, daar is niets mis mee. Gebruik die slaaptabletten maar even een poosje elke dag en ga daarna maar weer over tot om de dag, het is een inslaper, dus langer dan 2 uur zal die ook niet werken, maar je hebt dan misschien het gevoel dat je beter slaapt. Ik zal je ook een antidepressiva voorschrijven, hoewel, als ik zo naar je kijk, kun je er misschien beter niet aan beginnen, je bent ook al niet zo slank meer en je kunt er wel een paar kilo van aankomen. Ik voel me van binnen koken, ik ben niet dik! Ik ben volslank, maar ik moet me er maar aan overgeven, wat hij zegt, is waarschijnlijk wel waar, maar ik wil toch die tabletten. Ik krijg een antidepressiva, (gelukkig is die later bijgesteld door een ander medicijn, die wat minder bijwerkingen geeft en waar je niet "dik" van wordt) en hij begint weer over de slaaphygiene. Ik vertel hem dat ik het verhaal al van hem had gehoord en dat ik zelfs een kopietje van hem had gekregen, om het nog eens na te lezen.

Die eeuwige pijn

Hij vraagt me, hoe ik aan de slaapmiddelen ben gekomen, hij is er in principe helemaal niet voor, maar door wie ze zijn voorgeschreven, daar is hij wel benieuwd naar. Ik vertel hem van de quervin tendinitis, een plotselinge pijn in mijn polsen en duimen, die bij elke beweging pijn deden. Daarvoor was ik naar de handtherapeut gestuurd, maar omdat ik ook nog Crohn had, durfden ze zelf geen spuit in mijn polsen te zetten. Ik heb weken met een gipsspalk om mijn polsen gelopen, toen ben ik bij de reumatoloog terecht gekomen. Die heeft het een paar keer met corticosteroïden  ingespoten en na verder onderzoek de diagnose fibromyalgie gegeven, dit doordat de spierspanning te hoog is. Ik zou een tekort aan rust krijgen, beter moeten slapen en daarvoor kreeg ik deze medicatie. De psych knikt, nu begrijpt hij het. Ja, zegt hij, als je buik eenmaal vol is, dan moet het ergens anders heen. Je zult je buik moeten leegmaken. Ik kijk hem eens aan en vraag me af, of hij nu werkelijk begrijpt dat ik moe ben, moe van de pijn, moe van het slechte slapen en moe van het onbegrip. Snapt hij dan niet dat het soms een beproeving is om door te gaan, dat ik bijna geen puf meer over heb?

Onbegrip

Ik vertel hem ook, dat ik geen klager ben, maar dat dat waarschijnlijk ook de aanleiding is van het onbegrip in mijn omgeving. Dat ik me opoffer om toch maar op bezoek te gaan bij mensen, terwijl ik het bijna niet uithoud van de pijn, dat ik me volstop met diarree remmers en pijnstillers, zodat het nog enigszins te doen is. Dat mensen het niet zien, dat ze alsmaar denken, dat ik me aanstel, of in elk geval, dat ze me dat gevoel geven. Er is ook eigenlijk nooit iemand die me vraagt hoe het gaat, alleen nu, nu ik hier binnenkom, dat ben ik van u ook niet gewend. Het is niet, dat ze het niet weten, het is gewoon een gebrek aan belangstelling, zo voel ik het. De psychiater knikt en verteld me, dat niemand het ook maar iets kan schelen. Hij weet dat iedereen met zichzelf bezig is, iedereen wil er altijd zelf als beste uitkomen, waarom doe jij dat niet? Waarom kom jij niet voor jezelf op? Je kunt toch gewoon zeggen dat je niet komt, je voelt je ziek, dan ga je er toch niet heen? Waarom moet jij je opofferen?
Daar heeft hij een punt, dat heb ik al veel te lang en veel te vaak gedaan. Wat je geeft is wat je krijgt, een woordspeling waar helemaal niets van klopt. Ik blijf geven, maar krijg niets terug, van sommige mensen althans.

Slapen

Hij begint weer over het slapen. Probeer eens 10 minuten naar één plaats te staren, zegt hij me, wedden dat je dan zo slaapt? Ga niet steeds je bed uit, maar blijf liggen, wanneer je steeds uit je bed stapt, dan raak je je slaapritme kwijt. Ik knik maar weer, wil hem nog eens vertellen dat ik BUIKPIJN heb, dat dat de reden is, waardoor ik steeds wakker wordt, dat ik DROOM, over akelige dingen, maar ik ben te moe, dus ik laat hem praten. Hij gaat nog even het gesprek aan met mijn man over voetbal en Cambuur, hoe Groningen heeft gespeeld en af en toe kijkt hij mij daarbij ook aan. Het is me al goed, ik heb geen verstand van voetbal, ik hou niet van voetbal, ik wil nu naar huis.


help

Hieronder kunnen je vrienden zich aanmelden. Jullie krijgen beiden gelijk een beloning van 125 Yp. Je kunt het helemaal bewerken en op maat maken.Weghalen is ook heel eenvoudig met het rode kruisje als je er met je muis op gaat staan.

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (4 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Ik heb de rest van jouw serie (nog) niet gelezen, heb er eentje uitgepikt om te kijken wat en hoe je schrijft en ben dus toevallig gestart met het lezen van nr.6.  Lieverd, ga aub naar een andere psychiater of zet je alvast op een wachtlijst zodat je na een  intake bij iemand waar je u beter bij voelt onmiddellijk bij dit onmens kan stoppen. Een goede psychiater is niet meer dan een goede psycholoog maar met het verschil dat hij/zij medicatie kan voorschrijven. Als ik dit zo lees geeft deze man u een trauma bij. Zo'n therapeut heb ik gelukkig nooit gehad en ik zou er zelfs geen tweede keer naartoe gaan.    
| 15:20 |
Ik vind het toch maar een apart mannetje hoor............. ieder zijn vak, maar ik heb mijn vraagtekens er een beetje bij! Heb je zelf het idee dat het je iets opleverd? Want dat lees ik tot nu toe nergens...........
| 08:57 |
Nee bij hem had ik altijd een naar gevoel en absoluut geen klik. Ik zag er tegen op om te gaan. Maar ja, ik moest wel van mezelf!
| 11:10 |
man oh man wat een sukkel af en toe he..pfff
volgende stukje heeftie weer wijze woorden.. luister nu eens alleen naar wat jij wilt en kunt
maar van die darm weetie geen bal oef
| 14:52 |
Nee, inderdaad, hij luisterde ook niet goed.
| 15:03 |
Het lijkt zo gemakkelijk
| 14:49 |
ja, inderdaad, maar was het maar zo.
| 15:04 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen