Terug naar school


Liz heeft twee moorden gepleegd. Ze heeft zichzelf aangegeven en verteld aan de politie wat haar is overkomen en waarom ze die moorden heeft gepleegd.

Het verhaal heeft al een behoorlijk aantal delen. Wanneer je op de button hieronder klikt, kom je op de pagina waar het verhaal van begin af aan te lezen is.

#schrijfuitdaging #moordverhaal

Dit deel van het vervolgverhaal past in de schrijfuitdaging van Hans van Gemert. Het thema voor deze maand is: school. Klik hier voor meer inzendingen en informatie.

Terwijl Rijk koffie haalde voor zijn chef Steen, opende laatstgenoemde de post. Rijk kwam binnen en vroeg of aan zijn chef of hij lekker heeft geslapen.

'Wat gaat jou dat aan? Sinds wanneer ben je daarin geïnteresseerd?' Rijk keek zijn chef aan en nam een slok van zijn koffie. 'Nou, gewoon, mag ik dat niet vragen dan?'

'Ja natuurlijk, maar ik ga daar geen antwoord op geven. Je weet ook wel hoe moeilijk ik het heb momenteel met mevrouw Steen.'

Met gebogen hoofd ging Rijk zitten aan zijn bureau, trok het toetsenbord naar zich toe en tikte zijn wachtwoord in. Na het drukken op enter pakte hij zijn koffie weer op. Hij was wel benieuwd wat de status is van de arrestant Liz. De dame van de twee moorden. Net als hij een slok wilt nemen krijgt hij wat tegen zijn hoofd aan gegooid. Van schrik liet hij zijn beker vallen. Over zijn toetsenbord, die gelijk naar de vaantjes was natuurlijk. Hij keek eens om en zag dat zijn chef iets zat te lezen. 'Was u dat die iets tegen mijn hoofd aan gooide?' 'Ja, dat was ik. Er is een pakketje met een brief voor je.'

'Waar dan?'

'Achter je, op de grond ligt het.' Rijk keek naar beneden en pakte het pakketje op. Tegelijkertijd zei hij: 'Ik ben even weg, want ik moet een nieuw toetsenbord gaan halen. Door uw actie gooide ik mijn koffie eroverheen.' Rijk keek naar de afzender en zag dat het van de politieschool was.

'Ja Rijk, je gaat weer naar school. Daar ga je een hoop bijleren.'

'Fijn chef, misschien kan ik dan wel promotie maken. Want mevrouw Rijk vind dat het tijd wordt voor een kindje. En met dat schamele loontje wat ik nu verdien gaat dat nooit lukken. Misschien kan ik dan wel uw baan overnemen. Het wordt toch wel tijd voor pensioen voor u. Kan u gezellig met mevrouw Steen op reis met de camper.' Rijk wachtte niet op het antwoord van zijn chef. Het antwoord kende hij al.