De geboorte van......... (schrijfuitdaging juni 2019)


Nou ja zeg, heb ik dat! Ik ben pas net geboren, en daar ga ik al. Ik heb het gevoel in een achtbaan te zitten! Potverdrie, ik krijg het er warm van, wat gebeurt er toch allemaal met me? Eerst werd ik platgedrukt, toen kwam er een wals over me heen, en nog één, en nog één, en toen werd ik weer platgedrukt….

 Een paar dagen geleden werd ik geboren: dat was best leuk. Ik voelde de opwinding, “nog een klein stukje omhoog, nee toch omlaag. Iets naar links of was het naar rechts. Ja, ja, nee, ietsje die kant op….. Jaaaaaa! Zo is ie goed”, hoorde ik. Ik had lol, als ze blij met me is, ben ik ook blij!

 Maar nu weet ik niet of ik zo blij ben. Ik word er een beetje misselijk van! Oh help, nu wordt het ineens heel warm, maar gelukkig lig ik wel even recht. Even ademhalen en uitrusten.

 

Oh! Dat was maar van korte duur! Daar ga ik weer, en nu zie ik spitmondjes boven me, wat nu weer!

Dan voel ik een klap in mijn rug, en nog één, en nog eens. Jeetje mina, wist zij wel wat ze deed toen ze me maakte? Nou ja, wie mooi wil zijn moet pijn leiden zei haar Oma altijd. Het zal wel goed komen. Ooit….

 

Maar u nog niet! Hèèèèèèlp! Messen, hele grote!!!! En heel veel! En ze komen op mij af!

Ik wil hier weg! Nu! Wat een herrie! Stop de persen! Sto…….

 

Ow, ik ben er nog, maar waar ben ik? Waar ik ook kijk, er is geen spoor van menselijke beschaving te zien. Ik ben helemaal alleen. Wat is dit nu weer? Ik hoor me toch onder de mensen te begeven? 

Het is hier donker, warm, en benauwd. Ik kan me niet bewegen, nou kon ik dat al niet, maar ik bewoog wel. 


Wat is hier aan de hand! 

Help me dan!

Schrijfuitdaging juni 2019

Dit verhaaltje past met het gebruik van de zinnen "Waar ik ook kijk, er is geen spoor van menselijke beschaving te zien. Ik ben helemaal alleen." in de schrijfuitdaging van Hans van Gemert. Ook meedoen? Klik hieronder voor alle informatie!

Morgen worden mijn allereerste, officiële, zelf ontworpen Encaustichris-visitekaartjes bezorgd.