De mannen van de radio.


Vervolg op Deel 1: Tigra https://yoo.rs/sigrid.clinckaert/blog/tigra-1462446520.html en Deel 2: Ratje https://yoo.rs/sigrid.clinckaert/blog/ratje-1462627974.html


Haar vaste chatkanaal, is eentje die gekoppeld is aan een bekende radiozender.

Er komen vaak gasten meechatten die in de studio zitten.

Bekende vlamingen zeg maar, maar ook presentatoren, en zelfs de IT'rs van het gebouw zijn er gekende bezoekers.

Tigra kende ze allemaal.

Beertje was er zo eentje, hij was al ver de dertig gepasseerd en lag net in scheiding. Hij was een van de netwerkmannen in het hoofdgebouw in Brussel.

Zijn tante had een vakantiehuisje aan de kust, en zij had hem voorgesteld daar eens een weekendje heen te gaan wanneer ie de kinderen had.

Beertje vond het wel een leuke gedachte, maar kende niets aan de kust, wel iemand, online, die hem daar misschien wat rond zou kunnen leiden.

Dus de volgende dag toen Tigra online kwam, popte er een privégesprek met Beertje open.

Hij vroeg haar of ze het zou zien zitten een weekendje te spenderen met hem en zijn twee kinderen in een kleine villa in Knokke.

Ze vertrouwde hem, en spraken af dat hij haar zou ophalen aan het station van Oostende, om van daaruit verder te rijden.

Ze had hem al enkele keren ontmoet, op "chatmeetings" van het kanaal. Zijn kinderen waren er wel nooit bij geweest, maar die waren al 7 en 9, zo veel zorg hadden die ook niet meer nodig.

Ook al was ze zelf amper 17, ze voelde zich toch vrij volwassen, vooral wellicht door het feit dat ze het grootste deel van haar tijd doorbracht op een chatkanaal met 30+'rs.

De volgende vrijdagmiddag draaide ze haar kamerdeur op slot, en ging ze naar buiten via het raam.

Hij kwam aangereden in een vrij duur en nieuw uitziende mercedes. De kinderen zaten allebei achteraan, dus zij kon gewoon vooraan instappen. Hij klopte even op haar been. "Waar zullen we gaan eten? Ik trakteer dit weekend."

Vanop de achterbank klonk in koor "Mac Donalds!". Hij zuchtte en keek Tigra aan. "Zullen we ze nu hun zin geven? Ik krijg ze morgen wel zo ver dat ze ons volgen." Ze kon nog net een lach onderdrukken, hij had wel iets teders.

En zijn nickname "Beertje" pastte excellent bij hem. Zacht, maar ook breed en harig. Niet Homer Simpson breed, gewoon knuffelbeerbreed. Schattig vond ze hem.

Ze toonde hem de weg naar de dichtstbijzijnde MacDo. Aangezien ze al van haar 15 het soort vegetariër was die om een of andere reden wel vis at - ze had ooit gelezen dat Michael Jackson zich hier aan hield en uit een of andere vorm van bewondering was ze hem hierin gevolgd - was haar keuze snel gemaakt. Ze nam de filet-o-fish, terwijl hij kwam aantronen met een Happy Meal voor elk van de kinderen, 2 Big Mac Menus en een kleine toren van hamburgers en cheeseburgers voor zichzelf.

Zodra de kinderen hun eten op hadden liepen ze naar het speelterrein, en pas op dat moment leek Beertje even uit zijn gedachten te raken, en startte ie zowat een conversatie op.

Of eerder een monoloog. Over het voorbije jaar, de scheiding, zijn bijna ex-vrouw.

Dat zijn zoontje adhd heeft waardoor ie wat drukker is.

Dat Tigra voor hem online al zo een steun is geweest en dat ie blij is dat ze is meegekomen.

Ze voelde zich gewaardeerd, dat gebeurde niet vaak, en misschien was het omdat ze haar eigen vader niet genoeg zag naar haar zin maar de manier waarop Beertje met zijn kinderen omgaat liet haar als een blok voor hem vallen.

Achteraf bekeken, is dat wellicht net wat toen zijn bedoeling is geweest.

Eenmaal gearriveerd bij de villa liepen de kinderen al elk naar hun kamer.

"Er zijn hier drie kamers," zei hij. "De kinderen hebben hier elk hun kamer wanneer ze met mijn tante meekomen, dus ik hoop dat je het niet erg vind dat wij haar kamer delen, het heeft een ruim bed, we kunnen best elk op een kant."

Ergens voelde ze nattigheid, aan de andere kant, ze was inderdaad als een blok voor hem gevallen, en nu het toch niet meer de eerste keer was maakte het voor haar ook al zoveel niet meer uit.

Uiteraard hoorde 'elk aan een kant slapen' niet bij het scenario die nacht.

Hoewel het heel anders was dan met Hercules, Beertje had duidelijk heel wat meer ervaring, al enerveerde het haar wel een beetje dat ie zo specifiek was over wat zijn ex-vrouw al dan niet leuk vond, ook al had ze hem duidelijk goed getraind, het voelde toch een beetje alsof ze slechts een vervanging was voor een vage herinnering uit zijn verleden die hij op deze manier terug een beetje leven in probeerde te blazen.

Na enkele uren vermaak viel hij uiteindelijk vlak na het klaarkomen in slaap. Als een blok.

Ze boog zich voorover om zijn condoom nog even weg te gooien, en merkte toen op dat er een scheurtje in zat.

Even vloog de schrik haar rond haar hart, maar die schrik maakte snel plaats voor een "que sera, sera" gevoel.

Ze besloot hem niets te zeggen. Hoogstwaarschijnlijk was er toch niets aan de hand.

De dag nadien spendeerden ze met zijn kinderen in plopsaland, hij trakteerde haar op een suikerspin terwijl de kinderen op een attractie zaten, en beet toen stukken van het mierzoete goedje vantussen haar lippen.

Zolang de kinderen het niet zagen was alles toegelaten.

Ze hadden allen ter plaatse nog een vroeg avondmaal, en tegen dat de tweede avond viel en ze terug aan de villa kwamen lagen beide kinderen te slapen op de achterbank.

Hij nam zijn zoon in zijn armen, zij nam de dochter - die was jonger en lichter - en ze legden hen elk in hun bed.

Daarna vertrok ie even richting badkamer, en kwam terug met een zwart setje.

"Denk je dat je hierin zou passen?" vroeg hij haar? Ze keek even en knikte. Zeker weten.

"Trek maar aan, terwijl regel ik nog even een laatavondsnack voor ons."

Ze hoorde zijn auto vertrekken toen ze in de badkamer achterbleef.

Het setje was vrij erotisch. Een kanten beha met een langer onderstuk zodat ook een deel van de buik bedekt was, al was het wel erg doorzichtig. En een bijpassende string, met opening vooraan. Ook lange kousen en van die ophouders waren inbegrepen.

Het zat zelfs wat ruim, hoewel ze toch niet van de magerste was.

Ze ging op bed zitten, wachtend op zijn thuiskomst.

Nog geen twintig minuten later kwam ie terug binnen, met 3 flessen witte wijn en een hele sushi boot.

Ze hield zich in te vragen of hij nog meer mensen had uitgenodigd, gezien het volume van de "snack".

Hij zette de sushi en de wijn op de nachttafel, en draaide zich om.

Voor het eerst zag hij haar in deze outfit.

Hij bekeek haar van kop tot teen. Kleedde haar uit met zijn ogen.

Die nacht is er zoveel gebeurd dat nooit herhaald zou worden.

Naar de ochtend toe, merkte ze bloed op tussen de lakens.

Haar regels waren een week vroeger doorgekomen dan gepland.

Gelukkig gingen ze deze avond terug naar huis.

Ze maakten die dag nog een wandeling aan het strand.

Er werd niet veel meer gezegd. Hij maakte duidelijk dat dit niet kon, dat dit iets eenmaligs moest blijven.

Het leeftijdsverschil was te groot, om een of andere reden leek ie te denken dat ze 20 was, ze liet hem in zijn waan. Nu zeggen dat ze niet eens meerderjarig was zou enkel olie op het vuur gooien.

Daarna zette hij haar thuis af, en ging hij terug naar waar ie vandaan kwam, de Limburg, de chat.

Haar vader keek even op toen ze thuiskwam. Ze ging gewoon richting haar kamer, draaide die terug open, en ging op haar bed liggen.

Enkele maanden gingen voorbij.

Ze werd 18.

Ze chatte tegenwoordig veel met Rodeo, net als Beertje werkte ie ook in het hoofdkantoor in Brussel, enkel deed hij software in plaats van netwerkbeheer.

Hij was wel wat jonger, 25 ofzo. Maar vooral excentriek.

Woonde nog bij zijn ouders in een gehucht rond Antwerpen, was enig kind, en erg beschermd.

Hij zocht iemand om mee uit te gaan, ervaring op te doen in sociale contacten zeg maar.

Blijkbaar waren de software mannen dus de nerds die enkel met computers kunnen omgaan.

Ze spraken af om eens richting het nachtleven in Aalst te trekken.

Hij was met de auto, dus pikte haar daar op aan het station.

Na een half uurtje in een dancing, zag ze al snel dat dit niets ging worden, en ze trok hem mee naar buiten, om een café op te zoeken die op dit uur nog open zou zijn, en waar ze ook koffie serveerden.

Daar praatten ze wat.

En eigenlijk, wou ze niet dat deze nacht nog zou eindigen. Ze wou helemaal niet terug naar huis.

Daar wachtte toch niemand op haar.

Praatte ze met niemand.

Was er niemand.

Behalve uiteindelijk een computer, met een chatkanaal, waar hij ook op zat. Maar dat kon ze overal vinden.

Hij zag haar twijfels, haar angst.

Ook al was er helemaal geen reden om bang te zijn, toch voelde ze het aan als een angst.

Hij had nog een appartement waar ze wel even kon logeren.

Ze was 18 dus niemand kon hiervoor in de problemen komen.

Ze heeft er een hele week gespendeerd vooraleer ie niet meer wist wat gedaan.

Hij was niet geinteresseerd in sex. En zij had nooit geleerd welke andere dingen je kon doen met een man.

Ze had die week ondervonden dat praten ook niet haar sterke kant was zolang er geen toetsenbord tussen de gesprekspartners zat.

In dat gehucht had ze trouwens ook geen toekomst. Geen werkmogelijkheden.

Hij had geprobeerd haar de studio binnen te loodsen, ze zochten nog een presentator voor een nieuw programma. Maar ze bleek geen radiostem te hebben. En werd ook gewoon te jong, te onervaren geacht.

Tijdens de rondleiding had ze Beertje verschrikt zien opkijken omdat ze in het gebouw was. Dat had ze wel grappig gevonden.

In tranen bracht Rodeo haar naar huis.

Ze stapte een straat vroeger uit en wandelde verslagen richting de voordeur.

Ze deed open, er was niemand thuis.

Msn sprong open. Sik3 was online. "Vanavond iets drinken?"

"Bier op het strand?" antwoordde ze.

"Deal, tot straks."

Er was nog helemaal niets veranderd.


Volgende : https://yoo.rs/sigrid.clinckaert/blog/school-1462991798.html