×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
En we zitten terug aan de humalog

En we zitten terug aan de humalog


Naalden, altijd een deel van mn leven geweest, waar ik me nooit volledig bij heb kunnen neerleggen.

Begonnen ooit, lang geleden met 2 inspuitingen, dan 3, dan jarenlang 4 per dag.

De vrijheid die je door je vingers weg ziet glijden.

Impulsief is zeker een van mn meer dominante eigenschappen.

Op vijf seconden beslissen of je op die trein stapt die je net ziet aankomen, totaal mijn ding.

Laat ik je zeggen, eens je afhankelijk bent van medicatie die je op bepaalde tijdstippen moet nemen is dat geen evidentie meer.

Je kunt niet zomaar op elk moment van de dag rondlopen met een kleine frigobox aan chemisch materiaal. Hell ik heb ooit op een vorige job politie aan mn desk gehad inclusief getrainde viervoeters omdat een onwetende collega dacht dat ik drugs op zak had na het spotten van een naald in mijn tas.

Na mn bevalling anderhalf jaar terug ben ik even zonder naalden kunnen gaan, om dan te stabiliseren op enkel avondinsuline.

Nu dat was al leefbaarder.

In die periode heb ik gemerkt wat vrijheid is, ja zelfs samen met een baby.

Wou ik ergens heen, ook al waren we net onderweg naar de winkel met letterlijk enkel bankkaart en sleutels op zak, gingen we gewoon samen.

Pampers vind je overal, borstvoeding kon ik ook overal geven, maar je gaat gewoon niet even n apotheek binnen achter 'tien eenheden humalog en een halve metformax voor bij de lunch'.

Zonder voorschrift op zak krijg je zelfs geen gewoon doosje van ze mee ;-)

Sinds gisteravond dus terug voorlopig aan de humalog, en die voorlopig is de enige mogelijkheid voor mij om mentaal mee te kunnen gaan in die beslissing.

Voorlopig terug aan de ketting.

Tis da we weten waarom.


Greetings


Ikke

 



Ingrid Tips en meer
Lijkt me geen pretje nee.
16-04-2016 21:23
16-04-2016 21:23
Soberana
Wat een ellende! Heb je zo'n insulinepomp in overweging genomen?
14-04-2016 16:55
14-04-2016 16:55