Gedicht voor mijn moeder: Zeilster Z

Gedicht voor mijn moeder: Zeilster


Ik schreef ooit een gedicht voor mijn moeder (bovenstaande foto gemaakt door mijn moeder): 

Zeilster


het regent

maar dat geeft niet

met regen gaat ze juist

buiten staan

dan geniet ze

pas echt

regen maakt een zeilster net wat meer een

mens

regen laat haar stralen

de druppels in haar haren geven haar net die extra

kracht

de druppels op haar wimpers

maken haar ogen groter

bruiner

en benadrukken haar

sproeten

de regen maakt een zeilster

een vrouw

een vrouw die droomt van zon

die droomt van harde wind

die droomt van regen

ook al regent het al

pijpenstelen

regent het al uren

de regen maakt haar wie ze is

daar staat ze

vraagt of ik buiten kom

vraagt of ik het zeil hijs

vraagt of ook ik

een zeilster ben

vraagt of ik haar gezelschap bied

een korte twijfel

een langzame ‘ja’

en dan sta ik daar

in de regen

met druipend haar

voel ik traag

dat ook ik

een zeilster ben

en zal blijven tot mijn lichaam dit

onmogelijk maakt


Een maand alleen op reis - De eerste stap

Volg ook mijn reis door Europa, waar ik met de trein van plek naar plek reis.

Maak makkelijk een account aan om te bloggen en/of te reageren: Klik

Share
DM