×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Dromen zijn bedrog

Dromen zijn bedrog


Naast mij zit mijn moeder. Haar gezicht is wit weggetrokken en haar mond is een stukje open gezakt. Als verdoofd kijkt ze naar de man tegenover ons. Ik denk terug aan mijn vader. Aan hoe de vetbobbel jaren later toch een kankergezwel bleek te zijn. Hoe hij drie maanden later stierf met zijn familie aan zijn bed.
Nu zat ik in dezelfde positie. Het plekje dat maanden geleden niets had geleken bleek kanker te zijn. De verwoestende ziekte trof ons gezin opnieuw.
Terwijl de man aan de andere kant van het bureau van alles uitlegt zit ik met mijn gedachten al heel ergens anders. Bij mijn vriend, mijn broertjes... mijn opa en oma. Op dat moment besluit ik dat ik niet doodga. Mijn vader moet nog even wachten. Het doorzettingsvermogen van mijn oma en moeder moet ergens in mijn lichaam terug te vinden zijn. Een doorzetter, dat zal ik zijn. Ik sterf niet. Mijn vader moet nog even wachten.
In de auto zwijgen mijn moeder en ik. Ik ben doodsbang. Niet zo zeer voor de kanker die mijn lichaam overheerst maar 1) voor mijn moeder die nu achter het stuur zit en door de tranen nauwelijks kan zien wat ze doet en 2) voor de confrontatie thuis.
Mijn lichaam voelt verdoofd. Mijn hersenen nog meer. Ik denk terug aan mijn vader. Ik zie zijn glimlach, de angst in zijn ogen. Hij was niet bang voor de dood zei hij, hij was bang voor ons. Dat wij zonder vader zouden moeten opgroeien. En nu, nu gaat mijn moeder kapot en laat ik mijn broertjes achter. Ik ben niet bang voor de dood, ik ben bang voor de tijd. Voor de troep waarin ik mijn geliefden achterlaat.

We zitten aan tafel. Mijn moeder met het hoofd in haar handen, huilend. Mijn jongste broertje is weggestormd met tranen in zijn ogen. Mijn andere broertje zit versteend op zijn vaste plek. Ik denk dat hij boos is, hij ziet er boos uit. Ik sta op en schenk mijzelf een glas appelsap in. Iedereen huilt, iedereen behalve ik. Ik ben verdoofd. Ik ga niet dood. Mijn vader moet nog even wachten.
'Ik ben nog niet over papa's dood heen,' verbreekt mijn broertje de eeuwige stilte.
Ik draai me naar hem om. Hij staart me aan met dodemans ogen. Ik kan niet zien of hij boos of verdrietig is.
'Ik ga niet dood,' zeg ik, 'Papa moet nog even wachten.'
Hij reageert niet. Hij legt zijn hoofd in zijn handen, zoals mijn moeder ook nog altijd zit.
'Ik ben nog niet over papa's dood heen,' zegt hij nu nauwelijks verstaanbaar.
Ik begin boos te worden. Op mijn lichaam. Op mijn kanker. Die klote kanker in mijn lichaam maakt mijn gezin verdrietig en dat wil ik niet. Dat wil ik helemaal niet.

Mijn moeder had gezegd dat ik mijn opa en oma's moest bellen. Ik pak mijn moeders autosleutels en loop naar de auto toe. Dit moet niet over de telefoon. Ik stap de auto in en trap de koppeling in. Nog voordat ik de motor gestart heb gaat mijn moeder op de bijrijdersstoel zitten. Vlak nadat de motor is gestart stappen mijn broertjes achterin.
De radio wordt aangezet. Veel te hard, natuurlijk.
We laten het huis achter en rijden weg. De hond blaft.
Ik ga niet dood. Mijn vader moet nog even wachten.
Het is een uur rijden. Een uur lang let ik op de weg. Nog nooit heb ik zo gefocust achter het stuur gezeten. Terwijl wij alle auto's voorbij rijden is mijn gedachte weer bij mijn vader. Ik herinner mij mijn jongste broertje, huilend aan zijn bed. Zijn helder blauwe ogen doorweekt. Ik herinner mij mijn andere broertje, verdoofd op de bank. Ik herinner mij mijn moeder die probeerde het hele zooitje te regelen. Ik herinner mij de familie, kapot, verdrietig en hard aan het werk. Ik herinner mij de Chinese afhaaldoosjes. Zouden ze ook chinees eten als ik dood ben? Ik ga niet dood! Mijn vader moet nog even wachten!

We komen aan bij mijn opa en oma. Ik steek de sleutel in het slot, draai hem om en loop de woonkamer in. Enthousiast verbaasd kijkt mijn oma mij aan. Ze staat op en omhelst me. 'Wat leuk dat je er bent,' zegt ze. Dan verandert haar gezicht in een grimas. Mijn lijkbleke moeder is binnen gelopen. Mijn oma zakt terug in haar stoel en mijn opa zegt iets, ik hoor niet meer wat...

En dan... dan word ik wakker in mijn zachte bedje in mijn kamertje in Amsterdam. Alles is maar een droom, gelukkig, maar een droom die zo realistisch was dat hij mij al dagen achtervolgt. En dus schrijf ik hem op, en nu is het gevoel weer weg.
Ik word niet ziek, ik word oud :)

En zelfs uit dromen kun je soms een wijze les trekken: Laten we elke dag dankbaar zijn voor de dag die ons gegeven is. Het kan zomaar afgelopen zijn! 


Eerder gepubliceerd op:  http://sophiennebos.nl/verhalen/dromen-zijn-bedrog/




Ik vertrouw jou
Gelukkig was jouw droom inderdaad bedrog. Ik ga even Marco Borsato opzetten nu ;) (Tja, dat is misschien random, maar het is de waarheid :) )
21-02-2018 01:27
21-02-2018 01:27 • Reageer
Schorelaar
Pffff, wat een nare droom, maar wat een opluchting om daar uit wakker te worden.
20-12-2017 23:19
20-12-2017 23:19 • 1 reactie • Reageer
Sophienne Bos
precies!
21-12-2017 16:08
21-12-2017 16:08 • Reageer
Soberana
Goddank was het een droom die je zo realistisch hebt beschreven dat ik naar je profielfoto keek en dacht: 'Laat het niet waar zijn. ze is nog veel te jong'.
16-12-2017 06:40
16-12-2017 06:40 • 1 reactie • Reageer
Sophienne Bos
Het was zo realistisch dat het echt even duurde voordat ik doorhad dat het een droom was.
21-12-2017 16:08
21-12-2017 16:08 • Reageer
Josma
mooi geschreven en gelukkig was het maar een naren droom groetjes josma
15-12-2017 22:41
15-12-2017 22:41 • 1 reactie • Reageer
Sophienne Bos
Dankjewel! En inderdaad!
17-12-2017 12:56
17-12-2017 12:56 • Reageer
johan_jongedijk
Blij toe dat het een droom betrof
15-12-2017 20:48
15-12-2017 20:48 • 1 reactie • Reageer
Sophienne Bos
Inderdaad!
21-12-2017 16:08
21-12-2017 16:08 • Reageer
LivingThaGoodLife
Well, you got me there! Knap geschreven zo realistisch.. Maar heel fijn dat het maar een droom was ;)
15-12-2017 19:34
15-12-2017 19:34 • 1 reactie • Reageer
Sophienne Bos
Dankjewel. Ja ik schrijf graag en gelukkig maar een droom!!
15-12-2017 20:37
15-12-2017 20:37 • 1 reactie • Reageer
notifications_noneadd
14-10-2018 10:10
3 volgers , 3 antwoorden
3 antwoorden
notifications_noneadd
07-11-2018 12:59
1 volger , 1 antwoord
notifications_noneadd
02-11-2018 13:56
1 volger , 1 antwoord
notifications_noneadd
22-10-2018 20:02
1 volger , 1 antwoord